Kullanım Şekli:

Seftazidim i.m. veya i.v. yoldan aynı dozlarda uygulanabilir. Dozaj ve
uygulama yolu enfeksiyon etkeninin duyarlığına, enfeksiyonun şiddetine
ve hastanın renal fonksiyonuna ve diğer koşullarına göre ayarlanır.
Mutad yetişkin dozu 8-12 saatte bir 1 g’dır. Yetişkinlerde farklı
endikasyonlar için önerilen dozları: İdrar yolları enfeksiyonları
(komplikasyonsuz) 12 saatte bir 250 mg. İdrar yolları enfeksiyonları
(komplikasyonlu) 8-12 saatte bir 500 mg. Komplikasyonsuz pnömoni,
hafif deri enfeksiyonları 8 saatte bir 500 mg-1 g. Kemik ve eklem
enfeksiyonları 12 saatte bir 2 g intravenöz. Ciddi jinekolojik ve
karın içi enfeksiyonları 8 saatte bir 2 g i.v. Menenjit 8 saatte bir 2
g i.v. Hayatı tehdit eden diğer enfeksiyonlar 8 saatte bir 2 g i.v.
Fibrokistik hastalarda Pseudomonas kaynaklı akciğer enfeksiyonları (renal
fonksiyonu normal) 8 saatte bir 30-50 mg/kg i.v. (<6 g/gün). Kronik
solunum yolu hastalıkları ve kistik fibrozisi olan hastalarda klinik
iyileşme görülse bile bakteriyolojik eradikasyon kesin olmayabilir.
Pediyatrik Doz: Yeni doğanlar (0-4 hafta) 12 saatte bir 30 mg/kg i.v.
Bebekler ve çocuklar (1 ay-12 yaş) 8 saatte bir 30-50 mg/kg i.v. (<6
g/gün). Hepatik fonksiyon yetmezliği olan hastalarda doz ayarlaması
gerekmez. Renal fonksiyon yetmezliği olan hastalarda (glomerüler
filtrasyon hızı-GFR <50 ml/dak) seftazidim dozu azaltılmalıdır. Renal
yetmezlik belirtileri olan hastalarda 1 g’lık başlangıç yükleme dozu
verilebilir. Renal yetmezlik durumlarında sürdürme dozu: Kreatinin
klirensi; 50-31 ml/dak ise 12 saatte bir 1 g, 30-16 ml/dak ise 24
saatte bir 1 g, 15-6 ml/dak ise 24 saatte bir 500 mg, 5 veya 5′den az
ise 48 saatte bir 500 mg. Normal böbrek fonksiyonuna sahip kişilerde
hayatı tehdit eden ağır enfeksiyonlarda önerilen doz günde toplam 6 g
olmakla beraber, gerekli görüldüğünde bu doz %50 oranında
artırılabilir veya dozlama sıklığı artırılabilir. Hemodiyaliz
uygulanan hastalarda hemodiyalizden önce 1 g yükleme dozu ve daha
sonra her hemodiyaliz sonrasında 1′er g doz önerilir. Seftazidim
intraperitonal veya devamlı ayaktan periton diyalizi uygulanan
hastalarda da 1 g yükleme dozu ile başlanarak 24 saatte bir 500 mg
olarak uygulanabilir. Tedavi süresi enfeksiyon belirtilerinin
kaybolmasından 2 gün sonrasına kadardır. Ancak komplike enfeksiyonlar
daha uzun süreli tedavi gerektirebilir.

Endikasyonları:

Alt solunum yolu enfeksiyonları: Pseudomonas aeruginosa ve diğer
pseudomonas türlerinin neden olduğu pnömoni; ampisiline dirençli
suşlar dahil Haemophilus influenzae; Enterobacter türleri; Proteus
mirabilis; Escherichia coli; Serratia türleri; Citrobacter türleri;
Streptococcus pneumoniae; ve Staphylococcus aureus (metisiline duyarlı
suşları). Deri ve yumuşak doku enfeksiyonları: Pseudomonas aeruginosa;
Klebsiella türleri; Escherichia coli; Proteus mirabilis ve indol
pozitif Proteus dahil Proteus türleri; Enterobacter türleri; Serratia
türleri; Staphylococcus aureus (metisiline duyarlı suşları); ve
Streptococcus pyogenes (A grubu beta hemolitik streptokoklar). İdrar
yolları enfeksiyonları: Pseudomonas aeruginosa’nın neden olduğu
komplike veya komplike olmayan enfeksiyonlar; Enterobacter türleri;
Proteus mirabilis ve indol pozitif Proteus dahil Proteus türleri;
Klebsiella türleri; ve Escherichia coli. Bakteriyel septisemi:
Pseudomonas aeruginosa; Klebsiella türleri; Haemophilus influenzae;
Escherichia coli; Serratia türleri; Streptococcus pneumoniae; ve
Staphylococcus aureus (metisiline duyarlı suşları). Kemik ve eklem
enfeksiyonları: Pseudomonas aeruginosa; Klebsiella türleri;
Enterobacter türleri; ve Staphylococcus aureus (metisiline duyarlı
suşları). Jinekolojik enfeksiyonlar: Escherichia coli’nin neden olduğu
endometrit, pelvik selülit, ve diğer kadın genital yolu
enfeksiyonları. İntraabdominal enfeksiyonlar: Escherichia coli,
Klebsiella türleri ve Staphylococcus aureus (metisiline duyarlı
suşları)’un neden olduğu peritonit, ve aerobik ve anaerobik
mikroorganizmaların ve Bacteroides türlerinin (Bacteroides fragilis’in
birçok suşu direnç göstermektedir) neden olduğu polimikrobiyal
enfeksiyonlar. Santral sinir sistemi enfeksiyonları: Haemophilus
influenzae ve Neisseria meningitidis’in neden olduğu menenjit, ayrıca
Pseudomonas aeruginosa ve Streptococcus pneumoniae’ya bağlı bazı
menenjit vakalarında endikedir. Tedaviden önce enfeksiyona neden olan
mikroorganizmaları ve onların seftazidime duyarlığını tesbit amacıyla
bakteri kültürleri için örnekler alınması tavsiye edilir. Duyarlı
çalışmalarının sonuçları alınmadan önce tedavi başlatılabilir. Ancak
bu sonuçlar alındıktan sonra antibiyotik tedavisi bu sonuçlara göre
ayarlanmalıdır. Seftazidim, sepsis şüphesinde ve teşhisinde tek başına
kullanılabilir. Ayrıca şiddetli ve hayatı tehdit eden enfeksiyonlarda
aminoglikozitler, vankomisin ve klindamisin gibi diğer
antibiyotiklerle birlikte de kullanılabilir.

Kontrendikasyonları:

Seftazidime ve diğer sefalosporinlere aşırı duyarlığı bilinen
kişilerde kontrendikedir.

Uyarılar:

Seftazidim ile tedaviye başlamadan önce hastanın önceden seftazidime,
sefalosporinlere, penisilinlere veya diğerilaçlara aşırı duyarlılık
reaksiyonları olup olmadığı dikkatle soruşturulmalıdır. Penisiline
duyarlı hastalarda buürünün verilmesi düşünüldüğünde dikkatli
olunmalıdır. Çünkü beta laktam antibiyotikleri arasında çapraz
duyarlıkgelişimi olasılığı bilinmektedir. Seftazidim kullanımında
herhangi bir alerjik reaksiyon görülürse, ilaç kesilmelidir. Ciddi
akut duyarlılık reaksiyonları epinefrin ile tedaviyi ve oksijen, i.v.
sıvılar, i.v. antihistaminler, kortikosteroidler, pressör aminler,
hava yollarının kontrolü gibi diğer acil önlemleri gerektirebilir.
Seftazidim dahil bütün antibakteriyel ilaçlarla tedavilerde
psödomembranöz kolit kaydedilmiştir. Bu nedenle antibakteriyel
ilaçların uygulanmasını takiben diyare görülen kişilerde bu teşhisi
gözönünde bulundurmak gerekir. Antibakteriyel ilaçlar ile tedavi,
kolonun normal florasını değiştirebilir ve aşırı Clostridium
türlerinin üremesine yol açabilir. Psödomembranöz kolit teşhisi
konulduktan sonra, terapötik önlemler başlatılmalıdır. Orta şiddetteki
psödomembranöz kolit vakaları ilacın kesilmesi ile genellikle ortadan
kalkmaktadır. Daha şiddetli vakalarda sıvı ve elektrolit tedavisi,
protein takviyesi ve Clostridium difficile’ye karşı etkili bir
antibakteriyel ilaç ile tedavi gerekli olabilir. Renal yetmezliği olan
hastalarda seftazidim seviyelerinin artması epileptiform
konvülsiyonlara, ensefalopatiye, karaciğer yetmezliğinde görülen el
titremelerine ve nöromüsküler eksitabiliteye yol açabilir. Seftazidim,
nörotoksik değildir. Ancak renal yetmezlik nedeniyle geçici veya
devamlı olarak idrar çıkışında azalma olan hastalarda mutad dozlardan
sonra yüksek ve uzun süreli serum antibiyotik seviyeleri görülebilir.Renal
yetmezliği olan hastalarda seftazidim verilirken toplam günlük doz
azaltılmalıdır. Sefalosporinler, protrombin aktivitesinde bir düşüşe
yol açabilirler. Renal ve hepatik yetmezliği olan hastalar veya zayıf
beslenme koşulunda olanlar, uzun süreli antimikrobiyal tedavi
uygulanan hastalar bu konuda risk taşıyabilirler. Bu gibi hastalarda
protrombin zamanı izlenmeli ve gereğinde vitamin K uygulanmalıdır.
Seftazidim, kolit gibi gastrointestinal hastalık geçmişi olanlarda
dikkatle kullanılmalıdır. Hamilelerde seftazidim ile yapılmış yeterli
çalışma olmadığından, çok gerekli olmadıkça hamilelik sırasında
kullanılmamalıdır. Seftazidim, anne sütüne düşük konsantrasyonlarda
geçmektedir. Bu nedenle, emziren bir anneye seftazidim verilirken bu
husus gözönüne alınmalıdır.

Yan Etkileri:

Seftazidim genellikle iyi tolere edilmektedir. En bilinen
reaksiyonlar, intravenöz enjeksiyonu takiben flebit, alerjik
vegastrointestinal reaksiyonlardır. Aşırı duyarlık reaksiyonları (insidans
%2), genellikle deride döküntü ve/veya kaşıntı şeklinde hemen görülen
erken reaksiyonlar halindedir. Anjiyoödem ve anafilaksi çok nadir
olarak bildirilmiştir. Gastrointestinal semptomlar (insidans %2′den
az) diyare, bulantı, kusma ve abdominal ağrıdır. Santral sinir sistemi
reaksiyonları (insidans %1′den az) baş ağrısı, halsizlik ve
parestezilerdir. %1′den daha az sıklıkla görülen diğer advers olaylar
kandidiazis ve vajinittir.

İlaç Etkileşimleri:

Sefalosporinlerin furosemid gibi potent diüretikler veya
aminoglikozitlerle birlikte uygulanmasını takiben nefrotoksisite
bildirilmiştir. Seftazidim ile birlikte eğer aminoglikozitler yüksek
dozda ve uzun süreli kullanılıyorsa renal fonksiyon dikkatle
izlenmelidir. Çünkü yüksek doz aminoglikozidler ile nefrotoksisite ve
ototoksisite beklenebilir. Seftazidim dahil sefalosporinlerle
kombinasyonda kloramfenikol, in vitro olarak antagonizma
göstermektedir. İn vivo antagonizma olasılığı nedeniyle bu
kombinasyondan kaçınılmalıdır. Laboratuvar testlerinde değişiklikler:
Seftazidim tedavisi sırasında bildirilen laboratuvar bulgularındaki
geçici değişiklikler, eozinofili, pozitif Coombs testi, trombositoz,
bir veya birkaç hepatik enzimde (SGPT, SGOT, LDH, GGT ve alkalen
fosfataz) hafif artış, diğer sefalosporinlerle olduğu gibi kan üre,
kan üre azotu, ve/veya serum kreatinin değerlerinde nadiren geçici
artışlar gözlenmiştir. Geçici lökopeni, nötropeni, agranülositoz,
trombositopeni ve lenfositoz çok nadir olarak görülmektedir.
Seftazidim, idrarda glukoz tayininde kullanılan ve bakırın
indirgenmesine dayanan testlerde yanlış pozitif reaksiyona neden
olabilir.

İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:

1. DOKSETİL Flakon
2. TIMENTIN (IV Flakon)
3. ZOVIRAX (IV Flakon)
4. CEPHAXON
5. ZİMAKS (Film Tablet)