VISUDYNE (İnfüzyon Solüsyonu)
Kullanım Şekli:
Visudyne 2 mg/ml dozda 7.5 ml solüsyon elde etmek için 7 ml
enjeksiyonluk suda rekonstitüe edilir. 6 mg/m2 yüzey alanı doz için
Visudyne solüsyonun gerekli miktarı %5 dekstroz içinde dilüe edilerek
30 ml’lik son hacme getirilir. Doz ayarlamasında hastanın boyu ve
ağırlığına bağlı olarak hesaplama yapılır. Salin solüsyonu
kullanılmaz. Damar içine 10 dakika içinde yavaşça enjeksiyon
yapılmalıdır. Eğer materyal dökülmüş ise, ıslak bir bez ile
temizlenir. Göz ve cilt ile temas etmemelidir. Enjeksiyondan sonra
hekim göze özel bir kontakt lens yerleştirir ve özel bir lazer ile
tedaviyi gerçekleştirir. Visudyne’in aktive edilmesi için 83 saniye 50
J/cm2 dozda lazer uygulanır. Bu işlem süresince hasta hareket
etmemelidir. Eğer her iki göz de tedavi edilecek ise hekim birinci
göze lazer uyguladıktan hemen sonra ikinci göze lazer uygulayacaktır.
Gerekli olduğu takdirde tedavi her 3 ayda bir en az 2 yıl
tekrarlanabilir.
Endikasyonları:
Ağırlıklı olarak klasik subfoveal koroidal neovaskülarizasyon
hastalarında yaşa bağlı maküler dejenerasyonu tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonları:
Porfiri hastalarında, verteporfine ya da bileşenlerden herhangi birine aşırı
duyarlı olduğu bilinen kişilerde kontrendikedir.
Uyarılar:
Verteporfin uygulanan hastalar, infüzyondan 24 saat sonra ışığa
duyarlı hale geleceklerdir. Bu periyot süresince hastalar ciltlerini,
gözlerini ve vücutlarının diğer kısımlarını direkt güneş ışığı veya
yüksek güçte ışıklar ile korumasız temastan kaçınmalıdırlar. Eğer
hastalar tedaviden sonraki ilk 24 saat süresi içinde gün ışığına
çıkmak zorundalar ise, ciltlerini ve gözlerini koruyucu kıyafetler ve
koyu renk camlı güneş gözlükleri ile korumalıdırlar. Normal oda ışığı
emniyetlidir. Hastalar karanlıkta kalmamalı ve normal oda ışığında
kalarak ilacın vücuttan photobleaching adı verilen proses ile hızla
uzaklaştırılması sağlanmalıdır. UV perdeleri ışığa duyarlılık
reaksiyonlarından korunmada etkin değildir. Verteporfin, karaciğer
tarafından uzaklaştırılır ve safra ile itrah olur. Karaciğer
yetmezliği olan hastalarda, bu hastalarda edinilmiş hiç bir tecrübe
bulunmadığından, dikkatle uygulanmalıdır. Tedaviden sonraki bir hafta
içinde ciddi görme azalması olan hastalar (4 hat veya daha fazlaya
eşdeğer) en azından görmeleri tedaviden önceki düzeyine tamamen
ulaşıncaya kadar tekrar tedavi edilmemelidirler. Verteporfinin çevre
dokulara sızması şiddetli ağrıya, enflamasyona, şişkinlik ve
enjeksiyon bölgesinde renk değişikliğine neden olabilir. Ağrının
giderilmesi için analjezik tedavisi gerekebilir. Çevre dokulara
sızdığı takdirde infüzyon derhal kesilmelidir. Şişkinlik ve renk
değişikliği kayboluncaya kadar etkilenen bölge parlak ışıktan
korunmalıdır ve enjeksiyon bölgesine soğuk kompres yapılmalıdır.
Anestezi altındaki hastalarda kullanımına dair klinik veriler mevcut
değildir. Hamile kadınlarda yapılmış çalışmalar mevcut değildir. Bu
nedenle, ancak tedaviden beklenen fayda, fetüs üzerindeki potansiyel
riskten ağır basıyor ise hamile kadınlarda kullanılmalıdır. İnsan
sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Bu nedenle emziren anneler
uygulanmamalı veya emzirmeye ara verdirilmelidir.
Yan Etkileri:
Oküler yan etkiler: Bulanık, puslu anormal görüntü veya parlayan ışık
görüntüsü, azalan görme, gri ya da koyu renk haleler gibi görme alanı
defektleri, skotom ve siyah noktalar, lakrimasyon bozuklukları,
subretinal hemoraji, vitröz hemoraji. Hastaların %1′inde yedi gün
içinde ciddi görme azalması (4 hat veya daha fazlaya eşdeğer)
bildirilmiştir. Özellikle okült CNV lezyonları olan bir hasta
popülasyonu ile yapılan başka bir plasebo kontrollü çalışmada, yedi
gün içindeki ciddi görme azalması sıklığı yaklaşık %4′tür. Bu
hastaların çoğunda görmenin temel değerlerine kısmen veya tamamen
ulaştığı gözlenmiştir. Enjeksiyon bölgesindeki yan etkiler: Ağrı,
ödem, çevre dokulara sızma, enflamasyon, hemoraji, aşırı duyarlılık.
Sistemik yan etkiler: Bulantı, ışığa duyarlılık reaksiyonları,
infüzyon sırasında ağrı, asteni, prürit, hiperkolesteremi, kreatinin
artışı. Işığa duyarlılık reaksiyonları genellikle tedaviden sonra 24
saat içinde güneş ışığına maruziyeti takiben güneş yanığı formunda
ortaya çıkar.
İlaç Etkileşimleri:
İnsanda spesifik bir ilaç-ilaç etkileşimi çalışması yapılmamıştır. Işığa
duyarlılığa sebep olan bazı ajanların (örn. tetrasiklinler,
sülfonamidler, fenotiyazinler, sülfonilüre, hipoglisemik ajanlar,
tiyazid diüretikleri ve griseofulvin) birarada kullanımı ışığa
duyarlılık reaksiyonu potansiyelini artırabilir. Aktif oksijen
türlerini doyuran veya radikalleri ortadan kaldıran dimetil sülfoksit,
betakaroten, etanol, format ve mannitolün verteporfin aktivitesini
azalttığı düşünülmektedir. Kalsiyum kanal blokerleri, polimiksin B
veya radyasyon tedavisi verteporfinin vasküler endotel tarafından alım
oranını arttırabilir. Tromboksan A2 inhibitörleri gibi pıhtılaşmayı,
vazokonstriksiyonu veya platelet agregasyonunu azaltan ilaçlar
verteporfin aracılı tromboz ve platelet agregasyonunu azaltabilir.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!