UROVISON (IV Ampul)
Kullanım Şekli:
Erişkinler için normal doz 25 ml’dir. Uygun olmayan durumlarda doz
miktarı 50 ml veya daha yüksek miktarlarda uygulanabilir. Çocuklarda 1
yaşına kadar olanlarda 7-10 ml, 1-2 yaş arasında olanlar da 10-13 ml,
2-6 yaş arasında olanlarda 13-17 ml, 6-10 yaş arasında olanlarda 17-21
ml ve 10-15 yaş arasında olanlarda 21-25 ml uygulanır. Retrograd
ürografi için genellikle %30′luk bir solüsyon kullanılmalıdır.
Endikasyonları:
İntravenöz ürografi, enfüzyon ürografisi ve bilgisayarlı tomografide
kullanılır. Ayrıca anjiyografi (dijital subtraksiyon anjiyografisi
dahil), amniyografi, artrografi, intraoperatif kolanjiyografi,
fistülografi, histerosalpingografi, splenoportografi, vezikülografi
gibi diğer muayene yöntemleri için de uygundur. Miyelografi,
ventrikülografi ve sisternografide olası nörotoksik yan etkilerden
dolayı kullanılmaz.
Kontrendikasyonları:
Manifest hipertireoz ve dekompanze kalp yetmezliğinde kontrendikedir.
Gebelikte veya pelvis alanındaki akut iltihabi süreçlerde
histerosalpingografi yapılmamalıdır.
Uyarılar:
İyot içeren röntgen kontrast maddelerine aşırı duyarlılıkta, karaciğer ve
böbreğin ağır fonksiyon bozukluklarında, kalp ve dolaşım
yetmezliğinde, akciğer amfizeminde, genel durumun kötü olduğu
hallerde, beyin arteriosklerozunda, tedaviye muhtaç diyabette,
serebral konvülziyon durumlarda, latent tiroid hiperfonksiyonunda,
bland nodüler strumada, multipl miyelomda endikasyon daha kesin ve
özenle saptanmalıdır. Allerjik dispozisyonlu hastalarda aşırı
duyarlılık reaksiyonları daha sık görülmektedir. Multipl miyelomda,
tedaviye muhtaç diyabette, poliüri, oliguri ya da gut hastalığında,
bebekler ve küçük çocuklarda, genel durumun kötü olduğu hastalarda,
hastanın sıvı alımı, hipertonik bir kontrast maddenin kullanımından
önce sınırlandırılmamalıdır. Gebelerde röntgen ışınları ile
muayenelerden mümkün olduğunca kaçınılması gerektiğinden, direkt ya da
kontrast maddelerle birlikte yapılacak röntgen muayenelerinin muhtemel
riskleri özenle tartılmalıdır. Tansiyon krizleri tehlikesine karşı,
feokromositomlu hastalarda, alfa reseptör blokerleri ile bir
premedikasyon önerilir.
Yan Etkileri:
Bulantı, kusma, deride kızarıklık, umumi sıcaklık hissi ve ağrı,
intravasküler uygulamada en sık rastlanan reaksiyonlardır. Sıcaklık
hissi ve ağrı gibi subjektif yakınmalar, enjeksiyon hızını düşürerek
veya enjeksiyona kısa bir ara vererek, genellikle çabuk
hafifletilebilir. Ayrıca oluşabilen semptomlar; titreme, ateş basması,
terleme, baş ağrısı, baş dönmesi, solukluk, halsizlik, öğürme ve
boğulma hissi, kısık öksürük, kan basıncının artması veya düşmesi,
kaşıntı, ürtiker veya diğer deri döküntüleri, ödemler, kas
fasikülasyonları, aksırık, göz yaşarmasıdır. Bu reaksiyonlar hastaya
verilen doza ve veriliş şekline bağlı olmaksızın başlayan bir şokun ön
belirtileri olabilirler. Bu durumda, kontrast maddenin enjeksiyonu
derhal kesilmelidir ve gerekirse venöz bir giriş yolundan gerekli
tedaviye başlanmalıdır. Bu nedenle, kontrast maddenin uygulanmasında
kalıcı (fleksibl plastik) bir kanülün uygulanması önerilmektedir.
Allerjik bünyeli hastalarda aşırı duyarlılık reaksiyonları daha sık
ortaya çıkmaktadır. Acil bir girişim gerektiren ağır reaksiyonlar,
dolaşım sistemi ile ilgili meydana gelebilir. Bunlar kendini, perifer
vazodilatasyon, bunu takip eden kan basıncı düşmesi, refleks
taşikardi, nefes darlığı, ajitasyon, konfüzyon ve siyanoz olarak
gösterir ve bilinç kaybına kadar gidebilir. Paravazal aplikasyonlar,
sadece nadir olgularda ağır doku reaksiyonlarına sebep olurlar.
Serebral anjiyografide veya kontrast ilacın beyine arteriyel kan ile
ulaştığı diğer tetkiklerde, koma, geçici konfüzyon ve somnolans,
geçici pareziler, görme bozukluğu veya fasiyal sinir zayıflığı ve
özellikle epilepsi ya da fokal bir beyin hasarı olan hastalarda
epilepsi nöbetleri gibi nörolojik komplikasyonların oluşabileceği
bilinmektedir. Çok nadir olmakla birlikte, intravenöz kontrast madde
uygulamalarından sonra da, epilepsi hastalarında nöbetler
bildirilmiştir. Nadir olgularda geçici böbrek yetmezliği meydana
gelebilir. Nadiren, geç ortaya çıkan reaksiyonlar oluşabilir.
İlaç Etkileşimleri:
Böbrek yolu ile itrah edilen iyot içerikli röntgen kontrast maddelerin
uygulanmasından sonra, radyoizotoplarla tiroid teşhisinde, tiroidin
iyot alımı 2 hafta ve bazen daha uzun süre azalacağı göz önünde
tutulmalıdır. Diyabetik nefropati, intravasküler kontrast madde
uygulamalarını takiben böbrek fonksiyonunun kısıtlanmasına predispoze
edebilir. Biguanid alan hastalarda laktik asit presipitasyonları
meydana gelebilir. Önlem olarak biguanid medikasyonu kontrast madde
tetkikinden 48 saat önce kesilmeli ve ancak renal fonksiyonun normale
dönmesi ile tekrar başlatılmalıdır.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!