Kullanım Şekli:

Günlük doz erişkinlerde 4×1-2 kapsül ve çocuklarda 4 eşit kısımda uygulanan
5-7 mg/kg’dır.

Endikasyonları:

Nitrofurantoin, akut ve kronik piyelit, piyelonefrit, sistit, üretrit,
prostatit, bakteriüri tedavisinde endikedir. İdrar yolları
enfeksiyonlarının en sık görülen amilleri E. coli, Enterococcus,
Stapylococcus aureus ve bazı Proteus suşları özellikle nitrofurantoine
duyarlıdır. Disk veya tüp dilüsyon tekniğiyle Klebsiella aerobacter ve
Proteus türlerinin nitrofurantoine duyarlı olduğu gösterilirse bu
enfeksiyonlarda da kullanılır. Bütün pseudomonas türleriyse
nitrofurantoine dirençlidir.

Kontrendikasyonları:

Anüri, oligüri, böbrek yetmezliği (kreatinin klirensi 40 ml/dak’dan daha
azsa), 1 aydan küçük bebeklerde, glukoz-6-fosfat dehidrogenaz
eksikliği ve nitrofurantoine karşı aşırı duyarlılığı olanlarda
kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Böbrek fonksiyon bozukluğu olanlarda ve karaciğer yetersizliği olanlarda
dikkatle kullanılmalıdır. Nitrofurantoin tedavisi görenler alkol
kullanmamalıdır. Nitrofrantoinle tedaviye akut, subakut ve kronik
pulmoner duyarlılık reaksiyonları gözlenmiştir. Bu reaksiyonlar
görülürse ilaç kesilmeli ve uygun önlemler alınmalıdır. Kronik
pulmoner reaksiyonlar sinsi şekilde gelişebilir. Bu reaksiyonlar nadir
olup, görülme ihtimali 6 aydan fazla sürekli nitrofurantoin tedavisi
görenlerde daha yüksektir. Uzun süreli tedavilerde hastanın pulmoner
durumu yakın takip altında tutulmalıdır. Yine uzun süreli
nitrofurantoin alanlarda sinsi aktif kronik hepatit görüleceğinden
periyodik olarak karaciğer fonksiyon testleri yapılmalıdır.
Karıncalanma ve uyuşma belirtileri gösterek başlayan periferik
nöropatiler bildirilmiştir. Renal yetersizlik , anemi, diyabet,
elektrolit dengesizliği, B vitamini eksikliği ve zayıflık gibi
durumlar nöropatiyi artırır. Nitrofurantoin anne sütüne geçtiğinden
emziren annelerde kullanılacağı zaman emzirmeye son verilmelidir.

Yan Etkileri:

Akut, subakut ve kronik pulmoner duyarlılık reaksiyonları görülebilir. Akut
akciğer reaksiyonlarında artış, titreme, öksürük, göğüs ağrısı, dispne,
akciğer infiltrasyonu, plevra eksüdasyonu ve eozinofili görülür.
Bunlar genellikle tedavinin ilk haftasında ortaya çıkar ve ilacın
kesilmesiyle kaybolur. Subakut akciğer reaksiyonlarında ateş ve
eozinofiliye daha seyrek rastlanır. İyileşme daha yavaş olur. Kronik
akciğer reaksiyonlarının görülme ihtimali 6 aydan fazla süreli
nitrofurantoin tedavisi görenlerde daha yüksektir. Gitgide artan
fenalık hissi, efora bağlı dispne, öksürük ve akciğer fonksiyonlarının
bozulması genel belirtilerdir. Bu tipte akciğer reaksiyonlarının
ağırlığı ve iyileşme derecesi ilk semptomların belirmesinden sonra
nitrofurantoine devam edilip edilmediğine bağlıdır. Nitrofurantoin
tedavisi sırasında iştahsızlık, bulantı, kusma ve ishal görülebilir.
Doz azaltılarak bu reaksiyonlar önlenebilir. Çok nadir olarak
hepatitis gözlenmiştir. Eritem, kaşıntı, ürtiker, dermatit gibi
alerjik reaksiyonlar görülebilir. Eritrositlerde glukoz-6-fosfat
dehidrogenaz eksikliği, karaciğer harabiyeti olanlarda megaloblastik
anemi, agranülositoz, eozinofili ve hemolitik anemi görülebilir. Nadir
olarak nöropati, baş dönmesi, baş ağrısı, nistagmus, alopesi, kas
ağrıları, hipotansiyon bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

Nitrofurantoin, nalidik asit ve oksolinik asitle birlikte
kullanılmamalıdır. Magnezyum trisilisat nitrofurantoinle birlikte
verildiğinde emilim oranı azalır. Probenesid ve sülfinpirazon gibi
ürikozürik ilaçlar nitrofurantoinin renal tubuler sekresyonunu inhibe
edebilir, bu yüzden nitrofurantoinin serum düzeyleri yükselebilir.

İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:

1. URON (Tablet)
2. URFAMYCİN (Kapsül)
3. UROMITEXAN (Ampul)
4. Vİ-FER (Kapsül)
5. XANTHIUM 200 (Mikropellet Kapsül)