ULTRAVIST 370 (IV Flakon)
Kullanım Şekli:
IV ürografi: Yetişkinlerde, klinik sorun, üreterlerin yeterli bir biçimde
dolmasını gerektiriyorsa, doz, hasta vücut ağırlığı kg’ı başına 0.8
ml’nin altına düşmemelidir. Gereğinde özel endikasyonlarda dozun
yükseltilmesi mümkündür. Çocuklarda, henüz tam olgunlaşmamış nefronun
fizyolojik konsantrasyon yetersizliği nedeniyle, süt çocukları ve
küçük çocuklarda gerekli olan kontrast madde dozları relatif olarak
daha yüksektir: Yeni doğanlarda kg başına 1.2 g iyot-4.0 ml/kg’a
tekabül eder. Süt çocuklarında kg başına 1.0 g iyot-3.0 ml/kg’a
tekabül eder. Küçük çocuklarda kg başına 0.5 g iyot-1.5 ml/kg’a
tekabül eder. Sözü edilen dozlarda ve 1-2 dakika içinde enjeksiyonun
ardından, böbrek paranşiminin 3-5 dakika sonra, böbrek pelvis ve
üreterlerinin 8-15 dakika sonra kontrastdan zengin görünümleri elde
edilir. Film için genç hastalarda erken süreler, yaşlılarda geç
süreler seçilmelidir. Süt çocuklarında ve küçük çocuklarda ilk filmin
uygulamadan yaklaşık 2 dakika sonra yapılması önerilir. Bilgisayarlı
Tomografi: Kranial BT: Vücut ağırlığı kg’ı başına 1-max. 1.5 ml
Ultravist 370. Tüm Vücut BT: Tüm vücut bilgisayarlı tomografide doz ve
uygulama hızı, muayenesi yapılacak organlara, tanısal soruna ve
özellikle kullanılan aygıtın tarama ve resim oluşturma zamanlarına
bağlıdır. Yavaş çalışan aygıtlarda enfüzyonlar, hızlı tarayıcılar için
enjeksiyon yeğlenmelidir. Anjiyografi: Önerilen dozlar:
Anjiyokardiografi: Kalp boşlukları selektif olarak 40-60 ml,
Koroneranjiyografi 5-8 ml, Dijital subtraksiyon anjiyografisi (DSA):
Büyük damarların, akciğer arterlerinin ve boyun, baş, böbrek ve
ekstremite arterlerinin kontrastdan zengin görünümlerini sağlamak için
30-60 ml Ultravist 370 intravenöz bolus enjeksiyonu önerilmektedir.
Akım hızı V. cubitalis içine 8-12 ml/s; kateter vasıtasıyla V. cava
içine 10-20 ml/s. Kontrast ilacın ven cidarıyla temas süresi,
uygulamanın hemen sonunda yapılan 20-40 ml izotonik NaCl bolus
enjeksiyonuyla azaltılabilir.
Endikasyonları:
Tanı amaçlı kullanım içindir. Damar içi kullanım ve vücut boşluklarında
kullanım içindir. Bilgisayarlı tomografide (BT), arteriyografi ve
veografide, intravenöz/intraarteriyel dijital subtraksiyon
anjiyografisinde (DSA) intravenöz ürografide, ERCP (endoskopik
retrogradikolanjiyopankreatografi) kullanımında, artografi ve diğer
vücut boşluklarının tetkikinde kontrastı artırmak. Özellikle
anjiyokardiyografi içindir. İntratekal kullanılmaz.
Kontrendikasyonları:
Kesin bir kontrendikasyonu yoktur.
Uyarılar:
İyot içeren röntgen kontrast maddelerine karşı aşırı duyarlılıkta,
karaciğer ve böbreğin ağır fonksiyon bozukluklarında, kalp ve dolaşım
yetmezliğinde, pulmoner amfizemde, genel durumun kötü olduğu hallerde,
beyin arteriosklerozunda, tedavi gerektiren diyabette, serebral
spazmodik durumlarda, latent tiroid hiperfonksiyonunda, bland nodüler
strumada, multipl miyelomda endikasyon daha kesin ve özenle
saptanmalıdır. Allerjik dispozisyonlu hastalarda aşırı duyarlılık
reaksiyonları daha sık görülmektedir. Bu gibi durumlarda profilaktik
olarak bir antihistaminik ve/veya kortikoid uygulanmaktadır. Kontrast
maddenin bu tür ilaçlarla karıştırılıp verilmemesi gerekir. Multipl
miyelomda, tedavi gerektiren diyabette, poliüri, oligüri ya da gut
hastalığında, süt çocuklarında ve küçük çocuklarda, genel durumun kötü
olduğu hastalarda, hastanın sıvı alımı, düşük osmolar kontrast madde
kullanımından önce sınırlandırılmamalıdır. Gebelerde uygulanmasının
sakıncasızlığı bugüne kadar kanıtlanmamıştır. Ayrıca gebelerde röntgen
ışınlarıyla muayenelerden olabildiğince kaçınılması gerektiğinden,
direkt ya da kontrast maddelerle yapılacak röntgen tetkiklerinin
muhtemel riski özenle tartılmalıdır. Tansiyon krizleri tehlikesi
nedeniyle, feokromositomlu hastalarda, alfa reseptör blokerleriyle bir
premedikasyon önerilir. Hazırlık ve uygulama: Hasta aç karnına ama
yeterli derecede hidratize bir durumda muayeneye gelmelidir. Su ve
elektrolit metabolizmasındaki bozukluklar düzeltilmiş olmalıdır.
Muayeneden önceki iki gün içinde bakliyat, salata, meyva, taze ekmek
ve çiğ sebze gibi gaz yapıcı gıdalardan kaçınılmalıdır. Muayeneden
önceki gün saat 18′den sonra hiçbirşey yememek gerekir. Ayrıca akşam
bir laksatif kullanılması gerekir. Hasta aç, ama yeterli derecede sıvı
alarak muayeneye gelmelidir. Süt çocukları ve küçük çocuklar uzun süre
gıdasız kalmamalı ve bunlara muayeneden önce laksatif verilmemelidir.
Yan Etkileri:
İyot içeren kontrast maddelerin intravasküler kullanımında ortaya çıkabilen
yan etkiler, genellikle hafif ve orta derecededir ve noniyonik
müstahzarlarda iyoniklere oranla daha az ortaya çıkar. Çoğu zaman
geçici bir şekilde seyretseler de, zaman zaman ağır ve hayatı tehdit
eden reaksiyonlar, hatta ölüm olguları bile görülmüştür. Bulantı,
kusma, deride kızarıklık, genel sıcaklık hissi ve ağrı, intravasküler
uygulamada en sık rastlanan reaksiyonlardır. Ayrıca titreme, ateş
basması, terleme, baş ağrısı, baş dönmesi, solukluk, halsizlik, öğürme
ve boğulma hissi, kısık öksürük, kan basıncının artması veya düşmesi,
kaşıntı, ürtiker veya deri döküntüleri, ödemler, kas fasikülasyonları,
aksırık, göz yaşarması gibi semptomlar oluşabilir. Bu reaksiyonlar
hastaya verilen doza ve veriliş şekline bağlı olmaksızın başlayan bir
şokun ön belirtileri olabilirler. Bu durumda kontrast maddenin
enjeksiyonu hemen kesilmelidir ve gerekirse venöz bir giriş yolundan
gerekli tedaviye başlanmalıdır. Allerjik bünyeli hastalarda aşırı
duyarlılık reaksiyonları daha sık ortaya çıkar. Acil bir girişim
gerektiren ağır reaksiyonlar, dolaşım sistemiyle ilgili meydana
gelebilir. Bunlar kendini, perifer vazodilatasyon, bunu izleyen kan
basıncı düşmesi, refleks taşikardi, nefes darlığı, ajitasyon,
konfüzyon ve siyanoz olarak gösterir ve bilinç kaybına kadar
gidebilir. Serebral anjiyografide veya kontrast maddenin beyine
arteriyel kanla ulaştığı diğer tetkiklerde, koma, geçici konfüzyon ve
somnolanz, geçici pareziler, görme bozukluğu veya fasiyal sinir
zayıflığı ve özellikle epilepsi ya da fokal bir beyin hasarı olan
hastalarda epilepsi nöbetleri gibi nörolojik komplikasyonların
oluşabileceği bilinmektedir. Çok nadir olmakla birlikte, intravenöz
kontrast madde uygulamalarından sonra da, epilepsi hastalarında
nöbetler bildirilmiştir. Nadir olgularda geçici böbrek yetmezliği
meydana gelebilir. Zaman zaman, geç ortaya çıkan reaksiyonlar
oluşabilir.
İlaç Etkileşimleri:
Böbrek yoluyla itrah edilen iyot içerikli röntgen kontrast maddelerinin
uygulanmasından sonra, radyoizotoplarda tiroid teşhisinde, tiroidin
iyot alımı 2 hafta ve bazan daha uzun süre alacağı gözönünde
tutulmalıdır. Diyabetik nefropati, intravasküler kontrast madde
uygulamaların ardından renal bozukluklara predispoze edebilir.
Biguanid alan hastalarda laktik asidoz oluşabilir. Önlem olarak
biguanid medikasyonu tetkikten 48 saat önce kesilmeli ve ancak renal
fonksiyonun tekrar normale dönmesinden sonra sürdürülmelidir.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!