TELEBRIX-30 (IV Flakon)
Kullanım Şekli:
Anjiyografide yapılacak incelemenin tipine göre doz değişir.
Tekrarlanan enjeksiyonlarda doz 4-5 ml/kg’dan fazla olmamalıdır. Her
enjeksiyonda maksimum doz 100 ml’dir. Ürografide erişkin dozu 1 ml/kg’dır.
Pediyatrik kullanımlarda uygulanacak doz yaş ve ağırlığa göre
saptanır.
Endikasyonları:
Spesifik olarak serebral arteriografi, arteriografi ve venografide;
genel olarak suda çözünen üç iyotlu kontrast maddelerin bütün
endikasyonlarında (intravenöz ürografi, bilgisayarlı tomografi vs.)
kullanılır.
Kontrendikasyonları:
Miyelografide kesinlikle kullanılmamalıdır.
Uyarılar:
Suda çözülebilen üç iyotlu kontrast maddeler bazen ciddi hatta fatal yan
etkilere yol açabilir. Bu yan etkilere daha önceden intravasküler
radyodiagnostik maddelere karşı reaksiyon geliştiren veya allerji
hikayeleri (astma, egzema, ürtiker, saman nezlesi, besin ve ilaç
allerjileri) bulunan hastalarda daha sık rastlanır. Ancak bunlar daima
ön belirti vermeden ortaya çıkarlar. Uygulama boyunca devamlı tıbbi
kontrol, özellikle nabız ve kan basıncı kontrolü yapılması ve oIası
reaksiyonları düşünerek damar yolu açık tutulmalıdır. Ürografik/anjiyografik
incelemelerden önce tiroid fonksiyon testleri uygulanmalıdır. Çünkü
tiroid geçici bir süre iyotla sature olacaktır. Ağır karaciğer
yetmezliği, konjestif kalp yetmezliği, ağır solunum yetmezliği,
allerji hikayesi veya iyot duyarlılığı olan hastalarda dikkatli
olmalıdır. Uygulamadan önce dehidratasyon önlenmeli; böbrek yetmezliği
olan kişilerde, diyabetiklerde, miyelomlularda, hiperürisemisi olan
hastalarda, yeni doğanlarda ve ateromalı yaşlılarda yeterli diürez
sağlanmalıdır. Kontrast maddeler, advers etkilerine maruz kalabilecek
yüksek risk grubundaki hastalara premedikasyon önerilir (alerjik
bireyler ve iyota duyarlı olanlar).
Yan Etkileri:
Sıklıkla sıcaklık hissi (özellikle Iarinks ve karın-pelvis
bölgesinde), deride (özellikle yüzde) kızarma; daha seyrek olarak
bulantı veya bazen kusma görülebilir. Bu reaksiyonlar geçicidir.
Görülebilen daha ciddi reaksiyonlar: eritem (genelde ürtiker tipinde),
aniden gelişen şok. Şok kontrast madde miktarına ve enfeksiyon oranına
bağlı değildir. Kan basıncında düşüşler ve diğer bazı sistemlere
(sindirim, sinir, solunum, kardiyovasküler) ilişkin belirtiler ile
tanımlanabilir, şiddeti çok değişiktir, çok hafiften fatale dek
değişebilir. Nefrotoksisite, dehidrate hastalara çok yüksek dozlarda
uygulandığında ortaya çıkar.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!