Kullanım Şekli:

Başlangıç dozu 0.1 mg’dır. Her iki haftada bir 0.05 mg arttırılarak
istenilen doza ulaşılır. İdame doz genellikle 0.2 mg’dır. Erişkin miks
ödeminde günde 0.05-0.1 mg’la başlanır ve her ay 0.05 mg arttırılır.
İdame dozu 0.1-0.3 mg’dır. Tedavinin etkisi 2-4 hafta sonra görülür.
Tedavi süresince bazal metabolizma ve semptomları sık olarak kontrol
edilmelidir. Tedavi sırasında hipertiroidizm belirtileri görülürse,
tedaviye 3-5 gün ara verilerek daha düşük doza geçilmelidir.
Kernikterizmde başarıya ancak 6 ay-1 yaş dönemi gibi erken tedavilerle
ulaşılabilir.

 

Endikasyonları:

Levotiroksin periferik organlarda triiyodotironin (T3)’e dönüşür ve T3
reseptörleri üzerinde, endojen hormonun gösterdiği bütün spesifik
etkileri gösterir. Vücut endojen ve eksojen levotiroksini ayırt etmez.
Azalmış veya yok olmuş tiroid fonksiyonlarının tedavisinde yerine
koyma amacıyla, tiroid stimüle edici hormonun artışını (basit non-endemik
guatr veya kronik lenfositik tiroiditte görülen) baskılamak amacıyla,
cerrahi ve radyoaktif iyot tedavisine tamamlayıcı olarak ve tiroid
supresyon testlerinde kullanılır.

 

Kontrendikasyonları:

Levotiroksin sodyum kullanımı, tedavi edilmemiş tirotoksikozda, akut
miyokardiyal enfarktüsünde ve tiroid hormonlarına belirgin bir şekilde
aşırı duyarlılık gösterenlerde kontrendikedir. Tiroid hormonlarına
karşı alerjik reaksiyonları kanıtlayan yeterli dökümantasyon mevcut
değildir. Levotiroksin sodyum, dokunun adrenokortikal hormonlara olan
ihtiyacını arttırır ve bu da bu tip hastalarda akut adrenal krize
sebep olabilir. Bu nedenle düzeltilmemiş adrenal yetersizlikte de
kullanımı kontrendikedir.

 

Uyarılar:

Tiroid hormonları ile tedaviye başlamadan önce kontrol altına alınması veya
tedavi edilmiş olmalısı gereken hastalıklar: Koroner yetersizlik,
hipofiz yetersizliği, adrenal yetersizlik, tiroid otonomisi. Koroner
zayıflık, kardiyak yetersizlik veya taşikardiyak aritmisi olan
hastalarda ilaca bağlı çok hafif hipertiroidizm olsa bile
önlenmelidir. Bu nedenle böyle vakalarda tiroid hormon
parametrelerinin sıkı kontrolü yapılmalıdır. Sekonder hipotiroidizm
vakalarında yerine koyma tedavisine başlamadan önce neden belirlenmeli
ve gerekli olan durumlarda destekleyici adrenal yetersizlik tedavisine
başlanmalıdır. Tiroid otonomisinden şüphelenildiği durumlarda
tedaviden önce TRH testi uygulanmalı veya supresyon sintigrafisi
yapılmalıdır. Hipotiroidizmi olan postmenapozal kadınlarda ve
osteoporoz riskinin arttığı durumlarda, levotiroksinin fizyolojik
sınırların üzerinde serum düzeyleri önlenmeli ve tiroid fonksiyonları
yakından takip edilmelidir. Gebelik kategorisi A’dır. Tiroid
hormonları ile tedaviye hamilelik ve emzirme dönemlerinde özellikle
devam edilmelidir. Yüksek doz levotiroksin tedavisi sırasında bile
laktasyon sırasında anne sütüne geçen tiroid hormon miktarı bebekte
hipertiroidizm oluşturmak veya TSH sekresyonunu inhibe etmek için
yeterli değildir. Hamilelikte, hipertiroidizm tedavisinde kullanılan
antitiroid ilaçlara ilave olarak verilmesi kontrendikedir. Antitiroid
ilaçlar etkili dozlarda plasentayı geçtikleri için ilave levotiroksin
tedavisi antitiroid ilacın daha yüksek dozunu gerekli kılar. Bu durum
fetusta hipotiroidizm oluşmasına neden olabilir. Hipertiroidizmde,
hamilelik süresince antitiroid ilaçlarla her zaman monoterapi
uygulanmalıdır.

Yan Etkileri:

Levotiroksin sodyumun bireysel tolerans limiti aşıldığında, doz aşımı
durumlarında ve özellikle tedavinin başında dozun çok hızlı
arttırıldığı durumlarda; taşikardi, kardiyak aritmi, anjina, tremor,
huzursuzluk, uykusuzluk, aşırı terleme, kilo kaybı, diyare gibi
hipertiroidizmin tipik semptomlarının oluşması olasıdır. Böyle
durumlarda günlük doz azaltılmalı veya ilacın kullanılması bir süre
kesilmelidir. Yan etkiler ortadan kalktıktan sonra tedaviye yeniden
dikkatli bir şekilde başlanabilir.

 

İlaç Etkileşimleri:

Levotroksin kan şekerini düşüren ilaçların etkisini azaltabilir. Bu
nedenle tiroid hormon tedavisine başlandığında kan glikoz düzeyleri
sıkça kontrol edilmeli ve gerekli görülürse antidiyabetik ilacın dozu
düzenlenmelidir. Levotiroksin, antikoagülan ilaçları plazma
proteinlerinden ayırdığı için antikoagülan tedavinin etkisi artabilir.
Dolayısıyla tiroid hormonları ile tedaviye başlandığında koagülasyon
parametrelerini düzenli olarak kontrol etmek gereklidir. Gerekli
olursa antikoagülan ilacın dozu ayarlanmalıdır. Kolestramin alımı
levotiroksin sodyumun emilimini inhibe eder. Bu nedenle levotiroksin
sodyum kolestramin uygulanmasından 4-5 saat önce alınmalıdır. Aynı
durum kolestipol için de geçerlidir. Alüminyum içeren ilaçlar’ın
(antiasit, sükralfat) levotiroksin’in etkisini potansiyel olarak
azalttığı saptanmıştır. Bu nedenle levotiroksin içeren ilaçlar
alüminyum içeren ilaçların uygulanmasından en az 2 saat önce
verilmelidir. Aynı durum demir içeren ilaçlar için de geçerlidir.
Salisilatlar, yüksek dozda furosemid (250 mg), klofibrat ve diğer
maddeler levotiroksin sodyumu plazma proteinlerinden ayırabilir. İyod
içeriği nedeniyle amiodaron hipertiroidizmi, aynı zamanda
hipotiroidizmi tetikleyebilir. Farkedilmeyen otonomi olasılığı ile
görülen nodüler guatr vakalarında özel önlem önerilir.

 

 

İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:

  1. BİTİRON Tablet
  2. BETANORM (Tablet )
  3. RİLACE (Tablet)
  4. ÜROPAN (Tablet)
  5. TENSİDİF (Tablet)