TARGOCID (Flakon)
Kullanım Şekli:
Sulandırılmış Targocid enjeksiyonu intravenöz ya da intramüsküler
yoldan uygulanabilir. İntravenöz dozlar, 3-5 dakika içinde yapılan
hızlı enjeksiyonla ya da 30 dakika içinde yapılan yavaş infüzyonla
uygulanabilir. Yenidoğanlarda sadece infüzyon tekniği kullanılmalıdır.
Erişkinler: Çoğu Gram-pozitif enfeksiyon için: 12 saat arayla üç kez
uygulanan 400 mg’lık i.v. yükleme dozundan sonra günde tek doz i.m.
veya i.v. 400 mg’lık idame dozu. 400 mg’lık standart doz yaklaşık
olarak 6 mg/kg’a eşittir. Vücut ağırlığı 85 kg’ın üzerinde olan
hastalarda, 6 mg/kg’lık doz kullanılmalıdır. Cerrahi proflaksi:
Anestezi indüksiyonu sırasında i.v. olarak uygulanan tek doz 400 mg
(veya vücut ağırlığı 85 kg’ın üzerinde ise, 6 mg/kg). Clostridium
difficile’nin neden olduğu antibiyotikle ilişkili ishal: Günde iki kez
200 mg’lık dozlar. 2 aydan büyük ve 16 yaşından küçük çocuklarda: Çoğu
Gram-pozitif enfeksiyon için önerilen doz, ilk üç uygulama için 10 mg/kg’lık
intravenöz dozun 12 saatte bir uygulanmasıdır. Daha sonra uygulamaya,
günde 6 mg/kg’lık tek dozla intravenöz ya da intramüsküler yoldan
devam edilir. Şiddetli enfeksiyonlarda ve nötropenik hastalardaki
enfeksiyonlarda: 12 saat arayla üç kez i.v. olarak uygulanan 10 mg/kg’lık
yükleme dozundan sonra günde tek doz 10 mg/kg’lık i.v. uygulama
önerilir. 2 aylıktan küçük bebeklerde: Önerilen dozaj, tedavinin ilk
günü için 16 mg/kg’lık tek yükleme dozudur. Daha sonraki günlerde
idame dozu olarak günde bir kez 8 mg/kg’lık uygulamalar yapılır.
Dozlar 30 dakika içinde uygulanan intravenöz enfüzyon yoluyla
verilmelidir. Yaşlı hastalarda, böbrek bozukluğu yoksa, doz ayarlaması
gerekli değildir. Targocid tedavisinin dördüncü gününe kadar doz
ayarlaması gerekli olmayıp daha sonra en az 10 mg/l’lik bir serum
çukur konsantrasyonu elde edilecek şekilde doz ayarlaması
yapılmalıdır. Tedavinin 4′üncü gününden sonra; orta dereceli böbrek
yetersizliğinde (kreatinin klirensi 40 ile 60 ml/ dakika arasında)
önerilen normal doz 2 günde bir kez ya da bu dozun yarısı günde bir
kez uygulanarak idame dozu yarıya düşürülmelidir. Şiddetli böbrek
yetersizliğinde (kreatinin klirensi 40 ml/dakika’nın altında) ve
hemodiyaliz uygulanan hastalarda; önerilen normal doz 3 günde bir kez
ya da bu dozun üçte biri günde bir kez uygulanarak idame dozu
önerilenin üçte birine düşürülmelidir. Sürekli ayaktan periton
diyalizi uygulanan hastalardaki peritonit için; i.v. olarak uygulanan
400 mg’lık tek bir yükleme dozundan sonra ilk hafta için her torbada
20 mg/l, ikinci hafta için iki torbada bir 20 mg/l ve üçüncühafta gece
boyunca uygulamada kalan torba için 20 mg/l’dir.
Endikasyonları:
Stafilokoklar (metisiline ve beta-laktam antibiyotiklere dirençli
olanlar dahil), streptokoklar, enterokoklar, Listeria monocytogenes,
mikrokoklar, JK grubu korinebakteriler ve Clostridium difficile ile
peptokoklar dahil olmak üzere Gram-pozitif anaeroblar Teikoplanine
duyarlıdır. Diğer antibiyotiklere (metisilin ve sefalosporinler gibi)
dirençli olanlar da dahil olmak üzere, duyarlı Gram-pozitif
bakterilerin neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde endikedir:
Bunlar; endokardit, septisemi, kemik ve eklem enfeksiyonları, solunum
yolları enfeksiyonları, deri ve yumuşak doku enfeksiyonları, idrar
yollarıenfeksiyonları ve kronik ayaktan periton diyalizi ile ilişkili
peritonitdir. Penisilinler ya da sefalosporinlere karşı alerjisi
bulunan hastalardaki enfeksiyonların tedavisinde de endikedir.
Gram-pozitif bakterilere bağlı enfeksiyonların risk oluşturacağı
hastalarda (örneğin, dental veya ortopedik cerrahiye gerek duyulan
hastalar) profilaksi amacıyla kullanılabilir. Clostridium
difficile’nin neden olduğu antibiyotikle ilişkili ishal tedavisinde
ağız yoluyla kullanılabilir.
Kontrendikasyonları:
Daha önceden Teikoplanin’e karşı aşırı duyarlık gösteren hastalarda
kontrendikedir.
Uyarılar:
Çapraz duyarlılık görülebileceğinden, vankomisine karşı aşırı duyarlı olduğu
bilinen hastalara verilmemelidir. Teikoplanin ile işitsel,
hematolojik, hepatik ve renal toksisiteler bildirilmiştir. Özellikle
böbrek yetersizliği bulunan, uzun süreli tedavi uygulanan ve birlikte
ototoksik ya da nefrotoksik ilaçlar alan hastalarda; işitme, karaciğer
ve böbrek fonksiyonlarına yönelik uygun izleme yapılmalıdır. Diğer
antibiyotiklerle olduğu gibi, özellikle uzun süreli kullanımda,
duyarlı olmayan mikroorganizmaların aşırı üremesiyle sonuçlanabilir.
Hastanın durumunun yinelenerek değerlendirilmesigereklidir. Tedavi
sırasında süperenfeksiyon gelişirse, uygun önlemler alınmalıdır.
Kesinleşmiş ya da olası gebelik durumlarında, potansiyel yararların
olası risklere ağır basacağını düşünmedikçe uygulanmamalıdır. Süte
geçişine ilişkin bilgi yoktur. Bu nedenle, potansiyel yararların olası
risklere ağır basacağını düşünmedikçe laktasyon sırasında
kullanılmamalıdır.
Yan Etkileri:
Genellikle iyi tolere edilmektedir. Ciddi yan etki nadiren ortaya
çıkmaktadır. Bildirilen advers reaksiyonlar: Lokal reaksiyon: Eritem,
lokal ağrı, tromboflebit, i.m. uygulama ile enjeksiyon yerinde abse.
Aşırı duyarlık: Deri döküntüsü, kaşıntı, ateş, titreme, bronkospazm,
anafilaktik reaksiyonlar, anafilaktik şok, ürtiker, anjiyoödem, nadir
olarak da eksfoliyatif dermatit, toksik epidermal nekroliz ve Stevens-Johnson
sendromu dahil olmak üzere eritema multiforme. Gastrointestinal:
Bulantı, kusma, diyare. Kan: Nadir vakalarda geri dönüşümlü
agranülositoz, lökopeni, nötropeni, trombositopeni, eozinofili.
Karaciğer fonksiyonları: Artmış serum transaminazları ve/veya alkalen
fosfataz. Böbrek fonksiyonları: Serum kreatinininde geçici
yükselmeler, böbrek yetersizliği. Merkezi sinir sistemi: Sersemlik,
başağrısı ve intraventriküler uygulama ile nöbetler. İşitme/denge:
İşitme kaybı, tinnitus ve vestibüler bozukluk. Diğer: Süperenfeksiyon.
İlaç Etkileşimleri:
Artmış advers etkilere yönelik potansiyel nedeniyle, aminoglikozidler,
amfoterisin B, siklosporin ve furosemid gibinefrotoksik veya ototoksik
özellikleri olan ilaçların birlikte kullanılmasının söz konusu olduğu
hastalarda dikkatle uygulanmalıdır.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!