İlaç, İlaçlar » bronşit ilaç isimleri

SALBUTOL (Şurup)

admin — Fri, 03 Dec 2010 17:09:03 +0000

Kullanım Şekli:

Günlük doz erişkinlerde 4×1/2-1 ölçek şurup ve çocuklarda 2-6 yaş arasında
olanlarda 3×1/4-1/2 ölçek şurup, 6-12 yaş arasında olanlarda 3×1/2
ölçek şuruptur.
Endikasyonları:

Salbutamol selektif bir Beta2 adrenerjik reseptör agonistidir. Etkisi
çabuk başladığından özellikle hafif astım tedavi ve profilaksisi ve
orta şiddetli astım alevlenmelerinin tedavisi için uygundur. Astım,
kronik bronşit ve amfizemden ötürü oluşan reversibl havayolu
tıkanmasında çabuk başlayan etkisiyle (etki 5 dakika içinde başlar)
kısa süreli (4 saat) bronkodilatasyon sağlar. Salbutamol, semptomlar
oluştuğunda rahatlamak için hasta tarafından bilinen, astım krizinin
ortaya çıkmasına neden olabilecek koşullarda (örn. egzersiz,
kaçınılması mümkün olmayan allerjene maruz kalınması durumunda)
semptomları önleyici olarak kullanılır. Özellikle hafif, orta ve
şiddetli astımda hemen rahatlatıcı ilaç olarak kullanılır. Ancak,
salbutamole güvenilerek düzenli kortikosteroid tedavisine başlanılması
ve tedaviye devam edilmesi geciktirilmemelidir.
Kontrendikasyonları:

Geçmişinde aşırı duyarlılığı bilinen hastalarda kontrendikedir.
İntravenöz salbutamol ve bazan salbutamol tabletleri erken doğum
sancılarının önlenmesinde plasenta previa, ante-partum hemoraji veya
gebelik toksemisi gibi komplikasyonlar dışında kullanılmasına rağmen,
inhale salbutamol müstahzarları gebelikteki düşük tehditlerinde
kullanılmamalıdır.
Uyarılar:

Astım tedavisinde normal olarak basamaklı bir tedavi uygulanmalı ve hastanın
cevabı klinik olarak ve akciğer fonksiyon testleri ile yakından takip
edilmelidir. Astım semptomlarını kontrol için kısa-etkili inhale
Beta-2 agonistlerinin kullanımının artışı astım kontrolünün
yetersizliğini gösterir. Bu durumda hastanın tedavi planı yeniden
gözden geçirilmelidir. Astım kontrolündeki ani ve ilerleyici kötüleşme
potansiyel olarak yaşamı tehdit edicidir ve kortikosteroid tedavisine
başlanması veya dozun artırılması düşünülmelidir. Risk altında olduğu
düşünülen hastalarda günlük “peak flow” kontrolüne başlanabilir.
İnhale salbutamolün daha önce kullanılan etkili dozları ile en az 3
saat rahatlama sağlanmadığı takdirde gerekli önlemler alınmalıdır.
Salbutamol tirotoksikozlu hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Daha
ziyade parenteral ve nebülize uygulama ile Beta-2 agonist tedavisi
potansiyel olarak ciddi hipokalemiye neden olabilir. Akut şiddetli
astımda bu etki ksantin türevleri, steroidler, diüretiklerin birlikte
kullanımı ve hipoksi nedeniyle şiddetlenebileceğinden özel dikkat
gösterilmelidir. Bu durumlarda potasyum serum düzeylerinin kontrolü
önerilir. Gebelikte, sağlanması beklenen yarar fetüse olası etki
riskinden büyük ise düşünülmelidir. Salbutamol insanlarda herhangi bir
kötü sonuca yol açmaksızın geniş ölçüde kullanılmıştır. Buna, erken
doğumların önlenmesinde iyi bilinen kullanımı da dahildir. Bununla
beraber, insan gebeliğinin erken safhalarındaki güvenilirliği ile
ilgili yayınlanmış kanıtlar çok azdır. Fakat hayvan çalışmalarında çok
yüksek doz seviyelerinde fetüse bazı zararlı etkileri olduğuna dair
kanıtlar vardır. Muhtemelen anne sütüne geçtiğinden beklenen yararları
herhangi bir potansiyel riskini dengelemedikçe emziren annelerde
kullanımı önerilmez. anne sütündeki salbutamolün yenidoğana zararlı
bir etkisi olup olmadığı bilinmemektedir.
Yan Etkileri:

İskelet kaslarında hafif bir titremeye neden olabilir, genellikle titreme en
çok ellerde belirgindir. Bu etki dozla ilgilidir. Nadiren baş ağrıları
bildirilmiştir. Bazı hastalarda periferal vazodilatasyon ve kalp
hızında dengeleyici küçük bir artış görülebilir. Anjiyoödem, ürtiker,
bronkospazm, hipotansiyon ve kollaps gibi aşırı duyarlılık
reaksiyonları çok nadir olarak rapor edilmiştir. Çok nadir olarak kas
krampları bildirilmiştir. İnhalasyon tedavisinde, inhalasyonu takiben
hemen hırıltıda (wheezing) artış ile paradoksal bronkospazm
görülebilir. Bu durum alternatif bir uygulama veya farklı bir çabuk
etkili bronkodilatör ile tedavi edilmelidir. Salbutamol inhalasyonu
hemen kesilmeli, gerekirse alternatif tedaviye başlanmalıdır. Beta-2
agonist tedavisi potansiyel olarak ciddi hipokalemiye neden olabilir.
Nadiren çocuklarda hiperaktivite bildirilmiştir. İnhale salbutamol ile
ağız ve boğazda irritasyon oluşabilir.
İlaç Etkileşimleri:

Ampul, inhaler ve diskler: MAO inhibitörleri ile tedavi edilen hastalarda
kontrendike değildir. Propranolol gibi selektif olmayan beta bloker
ilaçlarla birlikte kullanılmamalıdır. Nebulizer ve şuruplar: MAO
inhibitörleri ve trisiklik antidepresanlarla tedavi edilen hastalara
verilirken salbutamolün dolaşım sistemi üzerine etkileri
artabileceğinden aşırı dikkat gösterilmelidir. Tabletler: Diğer oral
sempatomimetik ajanlarla kombine edilmemelidir. Böyle kombinasyonlarda
ciddi kardiyovasküler etkiler ortaya çıkabilir. Ancak bu tavsiye,
salbutamolün aerosol tipinde adrenerjik uyarıcılarla birlikte temkinli
kullanımını engellemez. Bununla birlikte böyle bir birlikte kullanım
rutin olarak uygulanmaz. Salbutamolün kardiyovasküler sistem
üzerindeki etkisini artırabileceğinden MAO inhibitörleri ve trisiklik
antidepresanlarlarla tedavi edilen hastalara salbutamol dikkatli
verilmelidir. Tablet formları da propranolol gibi nonselektif beta
bloker ilaçlarla birlikte kullanılmamalıdır.

SALBUTAM-SR (Kapsül)

admin — Thu, 02 Dec 2010 16:28:49 +0000

Kullanım Şekli:

Günlük doz erişkinlerde ve 12 yaş üstü çocuklarda 12 saat ara ile 2×8 mg ve
3-12 yaş arası çocuklarda 2×4 mg’dır.
Endikasyonları:

SANOCEF MR (Film Tablet)

admin — Thu, 02 Dec 2010 13:43:37 +0000

Kullanım Şekli:

Sanocef MR Film Tablet oral yolla, aç veya tok karına alınabilir. Farenjit,
bronşit, tonsilit, deri ve yumuşak doku enfeksiyonları ve alt idrar
yolu enfeksiyonlarında önerilen doz günde 2 defa 375 mg’dır. Pnömoni
tedavisinde önerilen doz günde 2 defa 750 mg’dır. 1.5 g/günlük dozunun
14 gün süreli kullanımının emniyeti klinik çalışmalarda
ispatlanmıştır. 4 g/gün dozu sağlıklı gönüllülere 28 gün boyunca
emniyetle verilmiştir. Sanocef MR’ın çocuklarda kullanımının emniyet
ve etkinliği bilinmemektedir. S.pyogenes’in (grup A streptokok) neden
olduğu enfeksiyonların tedavisinde en az 10 gün kullanılmalıdır.
Yiyecek ile birlikte uygulanması absorpsiyonu arttığından yemeklerle
birlikte alınmalıdır.
Endikasyonları:

Gram pozitif mikroorganizmalar; Staphylococcus aureus (beta-laktamaz üreten
suşlar dahil), Staphylococcus epidermidis (beta-laktamaz üreten suşlar
dahil), Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus pneumonia,
Streptococcus pyogenes (grup A streptokok) ve gram negatif
mikroorganizmalar; Haemophilus parainfluenzea, Haemophilus influenzae
(beta-laktamaz üreten suşlar dahil), Moraxella (Branhamella)
catarrhalis (beta-laktamaz üreten suşlar dahil), Escherichia coli,
Klebsiella pneumonia, Proteus mirabilisin neden olduğu, solunum
yolları enfeksiyonları (pnömoni, bronşit, kronik bronşitin akut
alevlenmeleri, farenjit ve tonsillit gibi), orta kulak enfeksiyonu,
sinüzit, deri ve yumuşak doku enfeksiyonları ve idrar yolları
enfeksiyonlarında (sistit ve piyelonefrit gibi) endikedir.
Kontrendikasyonları:

Sefalosporin türevi antibiyotiklere karşı aşırı duyarlılığı olduğu
bilinen hastalarda kontrendikedir.
Uyarılar:

Sefaklor tedavisine başlamadan önce hastada sefaklor, sefalosporin,
penisilin ve diğer antibiyotiklere karşı aşırı duyarlılık reaksiyonu
olup olmadığı dikkatli bir şekilde soruşturulmalıdır. Az da olsa
çapraz allerji olasılığı nedeniyle penisiline duyarlı hastalarda
dikkatle kullanılmalıdır. Herhangi bir tür allerjisi olan ve özellikle
ilaçlara karşı aşırı duyarlılığı olan hastalarda antibiyotikler
dikkatle kullanılmalıdır. Allerjik bir reaksiyonun ortaya çıkması
halinde sefaklor tedavisi hemen sonlandırılmalıdır. Ciddi aşırı
duyarlılık reaksiyonları, adrenalin uygulanması ve diğer acil
önlemlerin alınmasını gerektirebilir. Sefalosporin ve diğer geniş
spektrumlu antibiyotiklerin kullanımıyla psödomembranöz kolit
görüldüğü bildirildiğinden, antibiyotik kullanımına bağlı diyare
gözlenen hastalarda bu durum dikkate alınmalıdır. Geniş spektrumlu
antibiyotiklerin kullanılması kolonun normal florasını bozabilir ve
Clostridium’ların aşırı çoğalmasına neden olabilir. Çalışmaların
sonuçlarına göre Clostrinium difficile’nin ürettiği toksinler
antibiyotiklere bağlı kolitin en sık görülen nedenidir. Hafif
şiddetteki kolitler sadece ilacın kesilmesiyle düzelebilir. Orta
şiddetteki ciddi olgular; endike olduğunda; sıvı, elektrolit ve
protein ikamesiyle düzeltilebilir. Kolit ilacın kesilmesiyle ortadan
kaldırılamazsa veya olgu ciddiyse antibiyotiğe bağlı Clostrinium
difficile’nin neden olduğu psödomembranöz kolit tedavisinde vankomisin
tercih edilecek ilaçtır. Kolitin diğer sebepleri de gözönünde
bulundurulmalıdır. Sefaklora karşı allerjik bir reaksiyonun oluşması
durumunda tedavi kesilmeli ve hasta uygun ilaçlarla; örneğin
antihistaminikler, presör aminler veya kortikosteroidlerle tedavi
edilmelidir. Diğer antibiyotiklerde olduğu gibi uzun süreli sefaklor
tedavisi sırasında duyarlı olmayan bakterilerin aşırı çoğalmasına
rastlanabilir. Tedavi sırasında süperenfeksiyon gelişmesi halinde,
uygun tedavilere başvurulmalıdır. Kolit öyküsü bulunan hastalara geniş
spektrumlu antibiyotikler dikkatle uygulanmalıdır. Orta ve ciddi
böbrek yetmezliği olan hastalarda genellikle doz ayarlamasına gerek
yoktur. Belirgin derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda sefaklor
dikkatle uygulanmalıdır. Gebelikte kullanımının güvenilirliği henüz
kesinleşmemiştir. Sefaklor düşük konsantrasyonlarda anne sütüne geçer.
Bu nedenle emziren annelere uygulanması halinde dikkatli olunmalıdır.
Bir aylıktan küçük bebeklerde kullanımının güvenilirliği henüz
kesinleşmemiştir.
Yan Etkileri:

Genellikle iyi tolere edilir. Basit cilt döküntülerinden serum
hastalığı benzeri reaksiyonlara kadar çeşitli allerjik reaksiyonlara
rastlanabilir. Bu tip reaksiyonlara daha çok çocuklarda rastlanabilir.
Belirti ve bulgular tedavinin başlangıcından birkaç gün sonra belirir
ve tedavinin kesilmesiyle ortadan kalkar. Antihistaminik ilaçlar ve
glukokortikoidlerin belirti ve bulguların iyileşmesini
hızlandırabileceği belirtilmektedir. Nadiren bulantı, kusma gibi
gastrointestinal semptomlara rastlanabilir. Daha nadiren hiperaktivite,
sinirlilik, bilinç bulanıklığı, sersemlik hissi, baş dönmesi gibi
merkezi sinir sistemi; genital prurit ve vajinit; trombositopeni ve
reversibl nefrit gibi yan etkiler gözlenebilir.

SANOCEF (Süspansiyon)

admin — Thu, 02 Dec 2010 13:40:46 +0000

Kullanım Şekli:

Yetişkinlere uygulanacak genel doz 8 saatte bir 250 mg’dır. Pnömoni
gibi daha şiddetli enfeksiyonlarda veya daha az duyarlı
mikroorganizmaların neden olduğu enfeksiyonlarda doz iki katına
çıkartılabilir. Pediyatrik hastalara uygulanan genel doz, 8 saatlik
aralara bölünmüş 20 mg/kg/gün’lük dozdur. Orta kulak iltihabı ve daha
az duyarlı mikroorganizmaların neden olduğu daha ciddi
enfeksiyonlarda, maksimum doz 1 g/gün’ü geçmeyecek şekilde 40
mg/kg/gün’lük doz önerilmektedir. Günde 3 defa (8 saatte bir)
uygulamaya alternatif olarak toplam günlük doz bölünmüş halde 12
saatte bir günde 2 defa olarak verilebilir. Beta-hemolitik
streptokokların neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde, Sanocef
terapötik dozunda en az 10 gün süre ile kullanılmalıdır.
Endikasyonları:

Sefalosporin türevi antibiyotiklere karşı aşırı duyarlılığı olduğu
bilinen hastalarda kontrendikedir.
Uyarılar:
Sefaklor tedavisine başlamadan önce hastada sefaklor, sefalosporin,
penisilin ve diğer antibiyotiklere karşı aşırı duyarlılık reaksiyonu
olup olmadığı dikkatli bir şekilde soruşturulmalıdır. Az da olsa
çapraz allerji olasılığı nedeniyle penisiline duyarlı hastalarda
dikkatle kullanılmalıdır. Herhangi bir tür allerjisi olan ve özellikle
ilaçlara karşı aşırı duyarlılığı olan hastalarda antibiyotikler
dikkatle kullanılmalıdır. Allerjik bir reaksiyonun ortaya çıkması
halinde sefaklor tedavisi hemen sonlandırılmalıdır. Ciddi aşırı
duyarlılık reaksiyonları, adrenalin uygulanması ve diğer acil
önlemlerin alınmasını gerektirebilir. Sefalosporin ve diğer geniş
spektrumlu antibiyotiklerin kullanımıyla psödomembranöz kolit
görüldüğü bildirildiğinden, antibiyotik kullanımına bağlı diyare
gözlenen hastalarda bu durum dikkate alınmalıdır. Geniş spektrumlu
antibiyotiklerin kullanılması kolonun normal florasını bozabilir ve
Clostridium’ların aşırı çoğalmasına neden olabilir. Çalışmaların
sonuçlarına göre Clostrinium difficile’nin ürettiği toksinler
antibiyotiklere bağlı kolitin en sık görülen nedenidir. Hafif
şiddetteki kolitler sadece ilacın kesilmesiyle düzelebilir. Orta
şiddetteki ciddi olgular; endike olduğunda; sıvı, elektrolit ve
protein ikamesiyle düzeltilebilir. Kolit ilacın kesilmesiyle ortadan
kaldırılamazsa veya olgu ciddiyse antibiyotiğe bağlı Clostrinium
difficile’nin neden olduğu psödomembranöz kolit tedavisinde vankomisin
tercih edilecek ilaçtır. Kolitin diğer sebepleri de gözönünde
bulundurulmalıdır. Sefaklora karşı allerjik bir reaksiyonun oluşması
durumunda tedavi kesilmeli ve hasta uygun ilaçlarla; örneğin
antihistaminikler, presör aminler veya kortikosteroidlerle tedavi
edilmelidir. Diğer antibiyotiklerde olduğu gibi uzun süreli sefaklor
tedavisi sırasında duyarlı olmayan bakterilerin aşırı çoğalmasına
rastlanabilir. Tedavi sırasında süperenfeksiyon gelişmesi halinde,
uygun tedavilere başvurulmalıdır. Kolit öyküsü bulunan hastalara geniş
spektrumlu antibiyotikler dikkatle uygulanmalıdır. Orta ve ciddi
böbrek yetmezliği olan hastalarda genellikle doz ayarlamasına gerek
yoktur. Belirgin derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda sefaklor
dikkatle uygulanmalıdır. Gebelikte kullanımının güvenilirliği henüz
kesinleşmemiştir. Sefaklor düşük konsantrasyonlarda anne sütüne geçer.
Bu nedenle emziren annelere uygulanması halinde dikkatli olunmalıdır.
Bir aylıktan küçük bebeklerde kullanımının güvenilirliği henüz
kesinleşmemiştir.
Yan Etkileri:

SEKODİN (Tablet)

admin — Mon, 29 Nov 2010 23:51:00 +0000

Kullanım Şekli:

Günlük doz erişkinlerde 4×1 tablet, çocuklarda 3-4×1/2-1 tablettir.
Endikasyonları:

Solunum yollarının öksürükle birlikte olan veya olmayan larenjit, farenjit,
trakeit, bronşit, bronşektaziyle grip ve soğuk algınlığına bağlı
öksürüklerde endikedir.
Kontrendikasyonları:

Bilinen bir kontrendikasyonu yoktur.
Yan Etkileri:

Çok nadir olarak aşırı duyarlı kişilerde hafif ürtiker, mide bulantısı ve
kusma görülebilir. Ağız ve mukozada geçici ve hafif uyuşma
hissedilebilir. Dozun azaltılması veya ilacın kesilmesiyle bu
duyarlılıklar kaybolur.
İlaç Etkileşimleri:

Antikoagülanlarla birlikte kullanıldığı zaman protrombin zamanının
uzadığı saptanmıştır.

SEFUROKS (Süspansiyon)

admin — Mon, 29 Nov 2010 23:46:40 +0000

Kullanım Şekli:

Yetişkinler ve 12 yaşın üzerinde çocuklarda günlük doz her 12 saatte
bir 250 mg’dır. Ağır enfeksiyonlarda her 12 saatte bir 500 mg’a
çıkılabilir. Komplikasyonsuz üriner sistem enfeksiyonları günde 2×125
mg dozla tedavi edilebilirse de genellikle üriner sistem
enfeksiyonlarında önerilen doz 2×250 mg/gündür. 12 yaşından küçük
çocuklarda 12 saatte bir 125 mg kullanılır. Orta kulak iltihaplarında
2 yaşından küçük çocuklarda 12 saatte bir 125 mg; 2-12 yaş arasındaki
çocuklarda 12 saatte bir 250 mg olarak uygulanması önerilir.
Genellikle tedaviye ateş düştükten yaklaşık 48-72 saat daha devam
edilmelidir. Beta hemolitik streptokok enfeksiyonlarında, akut
romatizmal ateş ve akut glomerülonefritten sakınmak için tedavi en az
10 gün sürdürülmelidir. Kronik idrar yolu enfeksiyonlarında tedaviye
birkaç hafta devam edilmesi gerekebilir.
Endikasyonları:

Sefuroksim’in etkili olduğu mikroorganizmalar: Gram Negatif
Mikroorganizmalar: Haemophilus influenzae (Ampisilin’e dirençli suşlar
dahil), Haemophilus parainfluenzae, Neisseria gonorrhoeae (Penisilinaz
üreten ve üretmeyen türler dahil), Escherichia coli, Klebsiella
türleri (K. pneumoniae dahil), Enterobacter türleri, Citrobacter
türleri, Salmonella türleri, Shigella türleri, Proteus mirabilis,
Proteus inconstans, Providencia rettgeri, Morganella morganii,
Moraxella (Branhamella) catarrhalis (Ampisilin’e dirençli suşlar
dahil). Gram Pozitif Mikroorganizmalar: Staphylococcus aureus (Penisilinaz
üreten ve üretmeyen türler dahil Metisilin’e dirençli türler hariç),
Staphylococcus epidermidis (Penisilinaz üreten türler dahil
Metisilin’e dirençli türler hariç), Streptococcus pneumoniae,
Streptococcus pyogenes (ve diğer beta hemolitik streptokoklar),
Streptococces group B (Streptococcus agalactiae). Anaerob
Mikroorganizmalar: Gram pozitif ve gram negatif koklar (Peptococcus ve
Peptostreptococcus türleri dahil); gram pozitif basiller (Clostridium
türleri dahil) gram negatif basiller (Bacteroides ve Fusobacterium
türleri dahil), Propionibacterium türleri. Diğer Organizmalar:
Borrelia burgdorferi. Sefuroksim aksetil antibiyotiğe hassas
mikroorganizmaların meydana getirdiği enfeksiyonlarda etkilidir. Bu
enfeksiyonların başlıcaları şunlardır: Alt solunum yolu
enfeksiyonları: Akut ve kronik bronşit ve pnömoni gibi. Üst solunum
yolu enfeksiyonları: Kulak, burun, boğaz enfeksiyonları; otitis media,
sinüzit, tonsillit farenjit gibi. Üriner ve genital sislem
enfeksiyonları: Piyelonefrit, sistit ve üretrit gibi. Deri ve yumuşak
doku enfeksiyonları: Furonkül, piyoderma, impetigo gibi. Gonore: Akut
ve komplike olmayan gonokokal üretrit ve servisittir. Erişkinlerde ve
12 yaşın üstündeki çocuklardaki erken Lyme hastalığında ve bunu
takiben geç Lyme hastalığının önlenmesinde endikedir.
Kontrendikasyonları:

Sefalosporin grubu antibiyotiklere hipersensitivitesi olanlarda
kontrendikedir.
Uyarılar:

Sefuroksim penisilinlere duyarlı olan şahıslarda genellikle emniyetle
kullanılabilmekteyse de bazı sefalosporinler ve penisilinler arasında
çapraz reaksiyonlar bildirilmektedir. Bu nedenle penisilinlere karşı
anafilaktik reaksiyonlar göstermiş olan hastalarda dikkatli
davranılmalıdır. Allerjik reaksiyonların ortaya çıkması halinde derhal
ilaç kesilmelidir. Gerekirse uygun ajanlarla (presöraminler,
antihistaminikler, kortikosteroidler gibi) hasta tedavi edilmelidir.
Uzun süreli tedaviler, antibiyotiğe hassas olmayan mikroorganizmaların
(Ör: Candida, Enterokoklar, Clostridium difficile) aşırı üremesine
neden olarak tedavinin kesilmesini gerektirebilir. Geniş spektrumlu
antibiyotiklerin kullanımı ile psödomembranöz kolit meydana
gelebilmektedir. Bu nedenle tedavi sırasında veya sonrasında ağır
diyare görülmesi halinde ilacın kesilmesi ve uygun yöntemlerle tedavi
edilmesi (oral vankomisin gibi) gerekebilir. Lyme hastalığının
Sefuroksim ile tedavisini takiben Jarisch-Herxheimer reaksiyonu
(titreme, ateş, tansiyonda önce yükselme sonra düşme) görülebilir. Bu
reaksiyonun antibiyotiğin hastalığa neden olan patojen, (Borrelia
burgdorferi) üzerindeki bakterisid etkisinden kaynaklandığı hastaya
açıklanmalı ve gerekli tedbirler alınmalıdır. Sefuroksimin
embriyopatik veya teratojenik etkisi görülmemiştir. Ancak diğer bütün
ilaçlar gibi hamileliğin ilk aylarında dikkatle ve doktor kontrolü
altında kullanılmalıdır. Sefuroksim anne sütüne geçtiğinden, emziren
annelerde dikkatli davranılmalıdır.
Yan Etkileri:

Sefuroksim genellikle çok iyi tolere edilir. Sefuroksim kullanımı ile
bazı şahıslarda bulantı, kusma, diyare, nadiren psödomembranöz kolit,
baş ağrısı, entema multiforme, Stevens-Johnson sendromu, toksik
epidermal nekrolizis (egzantemik nekrolizis), deride kızarıklık,
hipersensibiliteye bağlı olarak ürtiker, ateş, prüritis, serum
hastalığı, çok nadir olarak anafilaksi gibi aşırı duyarlılık
reaksiyonları, serum bilirubin ve karaciğer enzimlerinde geçici
yükselmeler (SGPT, SGOT ve LDH), nadiren geçici eozinofili
görülebilmektedir.
İlaç Etkileşimleri:

Mide asiditesini azaltan ilaçlar Sefuroksimin biyoyararlanımını azaltabilir
ve yemek sonrası absorbsiyonda görülen artışı ortadan kaldırabilir.
Sefuroksim ile tedavi edilen bazı hastalarda Coombs testi pozitif
bulunmuştur. Bu durum kanın cross matching’ini değiştirebilir. İdrarda
glikoz tayini için bakırın indirgenmesine dayanan testler
kullanıldığında (Benedict, Fehling solüsyonu, Clinitest), Sefuroksim
bu testleri bozabilmekte ve yalancı pozitif sonuçlar alınmasına yol
açabilmektedir. Sefuroksim, kan şekeri tayininde kullanılan
ferrisiyanid testinden de yalancı negatif sonuçlar alınmasınaneden
olabilmektedir.

MEIACT (Film Tablet)

admin — Sun, 28 Nov 2010 22:12:26 +0000

Kullanım Şekli:

Meiact günde iki kez olacak şekilde yemeklerle birlikte alınmalıdır. Tedavi
süresi genel olarak 5-7 gündür. Beta-hemolitik streptokok
enfeksiyonlarında, akut romatizmal ateş ve akut glomerulonefrit
gelişmesini önlemek için tedavi süresi en az 10 gün olmalıdır. Hafif
ve orta şiddetteki pnömonide, günde 2 kez, 10-14 günlük tedavi
gerekir. Ağır olgularda ise günlük doz iki katına çıkarılmalıdır.
Erişkinler ve Adolesanlar (12 yaş ve üstü): Farenjit, tonsillit: 12
saat ara ile 200 mg, 5-7 gün. Sinüzit: 12 saat ara ile 200 mg, 7-10
gün. Kronik Bronşitin akut alevlenmesi: 12 saat ara ile 200 mg, 5 gün.
Toplumdan kazanılmış pnömoni (hafif ve orta şiddetli olgularda): 12
saat ara ile 200 mg, 10-14 gün. Toplumdan kazanılmış pnömoni (ağır
olgularda): 12 saat ara ile 400 mg, 10-14 gün. Komplikasyonsuz deri ve
yumuşak doku enfeksiyonları: 12 saat ara ile 200 mg, 7-10 gün. Orta
derecede böbrek bozukluğu olan hastalara (30-49 ml/dak) günde iki kez
200 mg‘ dan fazlasının uygulanmaması; ağır böbrek bozukluğu olanlara
günde 200 mg’dan (<30 ml/dak) fazlasının uygulanmaması önerilir. Son
dönem böbrek hastalığı olanlarda uygun doz belirlenmemiştir. Ağır
karaciğer bozukluğu olan hastalarda (Child-Pugh Sınıf C), sefditorenin
farmakokinetiği incelenmemiştir.
Endikasyonları:

Erişkinlerde ve adolesanlarda (12 yaş ve üzeri), duyarlı
mikroorganizmaların neden olduğu, hafif ve orta dereceli
infeksiyonların tedavisinde endikedir. Bunlar: Kronik bronşitin akut
bakteriyel alevlenmesi: Haemophilus influenzae (beta-laktamaz üreten
suşlar dahil), Haemophilus parainfluenzae (beta-laktamaz üreten suşlar
dahil), Streptococcus pneumoniae (sadece penisiline duyarlı suşlar)
veya Moraxella catarrhalis’in (beta-laktamaz üreten suşlar) neden
olduğu olgularda. Toplumdan kazanılmış pnömonilerin tedavisinde:
Haemophilus influenzae (beta-laktamaz üreten suşlar dahil),
Haemophilus parainfluenzae (beta-laktamaz üreten suşlar dahil),
Streptococcus pneumoniae (sadece penisiline duyarlı suşlar) ya da
Moraxella catarrhalis’in (beta-laktamaz üreten suşlar) neden olduğu
olgularda. Farenjit/ Tonsillit/ Sinüzit: Çogunlukla Streptococcus
pyogenes’in neden olduğu olgularda. Deri ve yumuşak doku
infeksiyonları: Staphylococcus aureus (beta-laktamaz üreten suşlar
dahil) veya Streptococcus pyogenes’in neden olduğu komplikasyonsuz
olgularda.
Kontrendikasyonları:

Sefalosporin grubu antibiyotiklere veya bileşenlerinden birine
alerjisi olduğu bilinen hastalarda, karnitin eksikliği olan veya
klinik olarak anlamlı karnitin eksikliği ile sonuçlanabilen doğumsal
metabolizma bozuklukları olan hastalarda kontredikedir. Bir süt
proteini olan kazeinat içerir. Süt proteini aşırı duyarlığı (laktoz
intoleransı değil) olan hastalara uygulanmamalıdır.
Uyarılar:

Tüm sefalosporin preparatlarında olduğu gibi, sefditoren pivoksil
tedavisine başlamadan önce hastanın önceden sefditoren pivoksil, diğer
sefalosporinler, penisilinler veya diğer ilaçlara aşırı duyarlılık
reaksiyonu gösterip göstermediği dikkatlice araştırılmalıdır.
Sefditoren pivoksile karşı alerjik bir reaksiyon ortaya çıkarsa, ilaç
kesilmelidir. Ağır, akut aşırı duyarlılık reaksiyonları, epinefrin ve
oksijen, intravenöz sıvı, intravenöz antihistaminikler,
kortikosteroidler, pressör aminler ile tedaviyi gerektirebilir. Klinik
olarak endike ise, hava yolunun açık tutulmasını gerektirebilir.
Sefditoren pivoksil dahil olmak üzere, hemen hemen tüm antibakteriyel
ajanlarla, psödomembranöz kolit bildirilmiştir ve hafiften hayatı
tehdit edici şiddete kadar değişebilir. Dolayısıyla, antibakteriyel
ajanların uygulamasını takiben diyare olan hastalarda bu tanının
gözönünde bulundurulması önemlidir. Antibakteriyel ajanlarla tedavi,
normal kolon florasını değiştirir ve klostridiumlar üreyebilir.
Çalışmalar, Clostridium difficile’nin ürettiği bir toksinin,
antibiyotikle ilişkili kolitin başlıca nedeni olduğunu belirtmektedir.
Psödomembranöz kolit tanısı konduktan sonra, uygun terapötik önlemler
alınmalıdır. Hafif psödomembranöz kolit vakaları genellikle sadece
ilacın kesilmesine yanıt verir. Orta dereceli ve şiddetli vakalarda,
sıvı ve elektrolit, protein desteği uygulanmalı ve Clostridium
difficile kolitine karşı klinik olarak etkili bir antibakteriyel ilaç
ile tedavi edilmelidir. Sefditoren pivoksil, uzun süreli antibiyotik
tedavisi gerektiğinde, önerilmez, zira pivalat içeren diğer
bileşikler, aylar süren bir periyotta kullanıldığında, karnitin
yetersizliğinin klinik belirtilerine yol açmıştır. Kısa dönemli tedavi
ile, karnitin eksikliğinin klinik etkileri ilişkili olmamıştır.
Tekrarlanan kısa dönemli uygulamalarının karnitin konsantrasyonlarına
etkisi bilinmemektedir. Diğer antibiyotiklerle olduğu gibi, uzun
süreli tedavi dirençli organizmaların ortaya çıkıp, üremesiyle
sonuçlanabilir. Tedavi sırasında süperinfeksiyon ortaya çıkarsa,
hastanın dikkatle gözlenmesi gerekir ve uygun alternatif tedavi
uygulanmalıdır. Sefalosporinler, protrombin aktivitesini azaltabilir.
Renal veya hepatik bozukluğu olan hastalar, beslenme durumu kötü
olanlar, uzun süreli antimikrobiyal tedavi alan hastalar ve
antikoagülan tedavide stabilize edilen hastalar risk altındadır.
Riskli hastalarda protrombin zamanı izlenmelidir ve endike olduğunda,
ekzojen K vitamini uygulanmalıdır. Klinik çalışmalarda, protrombin
zamanı artışı insidansında sefditoren ve karşılaştırılan
sefalosporinler arasında farklılık bulunmamıştır. Gebelik kategorisi
B’dir. Hayvanlarda yapılan çalışmalarda teratojenik etkiler
saptanmamakla birlikte, gebe kadınlarda yeterli ve kontrollü
çalışmalar yoktur. Hayvan üreme çalışmaları, daima insandaki yanıtı
göstermediğinden, bu ilaç, gebelikte kesin olarak gerekiyorsa
kullanılmalıdır. Birçok ilaç anne sütüne geçtiğinden, sefditoren
pivoksil emziren annelere uygulanırken dikkatli olunmalıdır.
Sefditoren pivoksil tabletin 12 yaşın altındaki pediyatrik hastalarda
etkinlik ve güvenirliği saptanmamıştır. Sefditoren pivoksil 200 mg
alan yaşlı ve genç hastalar arasında, etkinlik ve güvenirlikte klinik
olarak anlamlı farklılıklar gözlenmemiştir. Normal (yaşlarına göre)
böbrek fonksiyonu olan geriatrik hastalarda doz ayarlaması gerekmez.
Bu ilacın önemli miktarda, böbrekten atıldığı bilinmektedir ve bu
ilaca karşı toksik reaksiyon riski, böbrek fonksiyon bozukluğu olan
hastalarda daha fazla olabilir. Yaşlı hastaların böbrek fonksiyonunda
azalma olasılığı daha çok olduğundan, doz seçiminde dikkatli
olunmalıdır ve böbrek fonksiyonunun izlenmesi yararlı olabilir.
Yan Etkileri:

Gastrointestinal yan etkilerden diyare, bulantı, karın ağrısı,
dispepsi, kusma semptomları görülebilir ayrıca nadiren vaginal
monoliazis ve baş ağrısı bildirilmiştir çok daha nadir olarak günde
iki kez 200 mg veya 400 mg sefditoren pivoksil alan hastaların
<%1->%0.1′inde alerjik reaksiyon, anoreksi, asteni, pıhtılaşma
zamanında uzama, konstipasyon, sersemlik, ağız kuruluğu , ateş,
gastrit, hiperglisemi, uykusuzluk, lökopeni, karaciğer fonksiyon testi
anomalisi, miyalji, sinirlilik, oral moniliazis, ağrı, periferik ödem,
farenjit, psödomembranöz kolit, kaşıntı, döküntü, rinit, sinüzit,
somnolans, stomatit, terleme, tat bozukluğu, trombositemi, sık idrar
yapma, ürtiker, vajinit ve kilo kaybı şeklinde yan etkiler
görülmüştür.
İlaç Etkileşimleri:

Sefditoren pivoksilin magnezyum ve alüminyum içeren antasidlerle
birlikte kullanılması ilacın absorbsiyonunu azaltacağından önerilmez.
Aynı etkileşim H2 reseptör antagonistleri ile de meydana geldiğinden
sefditoren pivoksilin H2 reseptör antagonistleriyle birlikte verilmesi
önerilmez. Diğer beta-laktam antibiyotiklerle olduğu gibi,
probenesidin sefditoren pivoksil ile birlikte verilmesi sefditorenin
plazma düzeylerinde artışla sonuçlanmıştır. Sefditoren pivoksilin
çoklu dozlarının oral kontraseptiflerin estrojen komponenti olan
etinil estradiolün farmakokinetiği üzerine etkisi yoktur.
Sefalosporinlerin bazen, pozitif direkt Coombs testine yol açtığı
bilinmektedir. Bakır indirgeme testleri ile idrarda yalancı pozitif
glukoz reaksiyonu görülebilir, fakat enzim tabanlı testlerle glukozüri
gözükmez.

WİNTUS (Draje)

admin — Sat, 27 Nov 2010 19:01:33 +0000

Kullanım Şekli:

Yetişkinlerde (12 yaş ve daha büyüklerde): Her altı saatte 1-2 draje
kullanılır. Çocuklarda (6-12 yaş arası) her altı saatte 1 draje
kullanılır. 6 yaşın altındaki çocuklarda güvenilirliği
kanıtlanmamıştır.
Endikasyonları:

Analjezik, antipiretik, antihistaminik, dekonjestan ve antihistaminik
etkilidir. Soğuk algınlığının neden olduğu öksürük, konjesyon, ateş,
başağrısı, kas ve eklem ağrılarında, grip, bronşit, sinüzit ve rinitte
kullanılır.
Kontrendikasyonları:

İlacın bileşimindeki herhangi bir maddeye karşı aşırı duyarlılığı olan
kişilerde kontrendikedir. İlerlemiş hipertansif kalp damar hastalığı,
hipertiroidisi, glokomu, prostat hipertrofisi, ilerlemiş diyabeti,
karaciğer ve böbrek hasarı olanlar ve MAO inhibitörü alanlar
kullanmamalıdır. Gebelikte ve laktasyonda kullanılmamalıdır.
Uyarılar:

Bileşiminde bulunan tartrazin nedeniyle aşırı duyarlılık reaksiyonları
gelişebilir. Eğer aşırı duyarlılık reaksiyonları meydana gelirse, ilaç
bırakılmalıdır. Fenilefrin gerçekte normotansif hastalarda kan
basıncına etkimemesine rağmen, hipertansiflerde kullanılırken dikkat
edilmeli ve tavsiye edilmiş dozun fazlası kullanılmamalıdır. Çünkü
sinirlilik, baş dönmesi veya uykusuzluk meydana getirebilir. Özellikle
çocuklarda eksitabiliteye, sersemliğe neden olabilir. İlaç alınırken
alkollü içeceklerden kaçınılmalıdır. Doktor tarafından tavsiye
edilmedikçe, kalp hastalığı, yüksek kan basıncı, tiroid hastalığı,
diyabet, astım, glokom, amfizem, kronik obstrüktif akciğer hastalığı,
nefes darlığı, prostat bezinin büyümesinden dolayı idrara çıkma
zorluğu ve nefes alma zorluğu olan hastalar ilacı almamalıdır.
Klorfeniramin maleat’ın sedatif etkisinden dolayı, İlacı alanlar
motorlu taşıt ve makina kullanmamalıdır.
Yan Etkileri:

Genellikle yüksek dozlarda alındığında, baş dönmesi, baş ağrısı,
bulantı, kusma, kabızlık, deri döküntüsü, terleme, çarpıntı,
sinirlilik, iştah kaybı, zor idrar yapma, bulanık görme, karın ağrısı
görülebilir. Bu tür yan etkilerin ortaya çıktığı durumlarda doz
azaltılmalıdır.
İlaç Etkileşimleri:

Monoamino oksidaz inhibitörleri (MAO) alınıyorsa, ilaç
kullanılmamalıdır. ß-adrenerjik bloker ilaçlar fenilefrinin pressör
etkisini arttırabilirler. İlaç diğer sempatomimetik ajanlarla beraber
dikkatli bir şekilde kullanılmalıdır.

XANTHIUM 200 (Mikropellet Kapsül)

admin — Sat, 27 Nov 2010 18:43:36 +0000

Kullanım Şekli:

Günlük doz erişkinlerde ve 6 yaşından büyük çocuklarda 2×200 mg’dır. 6 yaşın
altındaki çocuklarda daha düşük dozlar uygulanmalıdır.
Endikasyonları:

Bronşiyal astım, kronik bronşit ve amfizeme bağlı bronkospazm, sol
ventrikül yetmezliğine bağlı akut pulmoner ödem ve paroksismal
noktürnal dispnenin tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonları:

Teofilin, herhangi bir ksantin müstahzarına karşı aşırı duyarlılığı
olanlarda kontrendikedir. Aktif peptik ülser ve aktif gastritli
hastalarda kullanılmamalıdır, eğer böyle hastalarda teofiline kesin
gereksinme olursa, hastaya teofilinle birlikte peptik ülser tedavisi
uygulanmalıdır.
Uyarılar:

6 yaşından küçük çocuklar düşük dozlarla tedavi edilmelidir. Çeşitli
kadiyak, renal ve hepatik hastalıklarda, hipoksemide, obstrüktif
akciğer hastalıklarında, hipertansiyonda ve hipertiroidizmde dikkatle
kullanılmalıdır. Yenidoğanlarda, konjestif kalp yetmezliği olan yaşlı
hastalarda, özellikle erkeklerde ve sigara içenlerde, teofilin
uygulanırken çok dikkatli olmalıdır. Böyle kişilerde teofilin klirens
hızı uzadığından, ilacın kesilmesinden sonra, uzun bir süre teofilin
serumda kalır. Teofilin plasenta engelini geçip, doğum sırasında fetal
taşikardiye neden olabileceğinden, gebelerde, özellikle doğumdan kısa
bir süre önce zorunlu olmadıkça kullanılmamalıdır. Emziren annelerde
teofilin dikkatle kullanılmalıdır.
Yan Etkileri:

Yüksek dozlarda ve ani i.v. uygulamada huzursuzluk, taşikardi,
ekstrasistoller, palpitasyon, deri kızarıklıkları, ürtiker,
hipotansiyon, konvülziyon, bulantı, kusma, baş ağrısı, baş dönmesi,
hiperventilasyon, anoreksi ve aşırı derecede susuzluk hissi gibi
belirtiler görülebilir, ancak bu etkiler geçici olup dozun
azaltılmasıyla kaybolur.
İlaç Etkileşimleri:

Teofilinle birlikte, troleandomisin, eritromisin, linkomisin,
klindamisin, simetidin, influenza aşısı, allopurinol ve tiyabendazol
alan hastalarda teofilin serum düzeyleri artabileceğinden, böyle
hastalar toksik reaksiyonlar açısından yakından izlenmelidir. Teofilin,
efedrin veya diğer sempatomimetik ilaçlarla birlikte verildiği zaman
toksik sinerjizm görülebilir. Teofilin, furosemid ve rezerpinin
etkisini güçlendirirken digital toksisitesini ve duyarlılığını
artırabilir. Teofilin, lityum karbonat, propranolol ve fenitoinin
etkisini azaltır. Oral antikoagülanlar diğer ksantin müstahzarlarıyla
birlikte kullanılmamalıdır. Serum ürik asit ölçümünde kullanılan
yardımcı madde fosfotungustik asit ise teofilin bu ölçümleri
bozabilir. Ayrıca, üriner katekolamin, plazma serbest yağ asidi, serum
bilirubin ve eritrosit sedimantasyon testlerinde yüksek değerlere
neden olabilir.

XIBAC (Oral Süspansiyon)

admin — Thu, 10 Jun 2010 06:56:07 +0000

Kullanım Şekli:
Streptococcus spp., Streptococcus pneumoniae, penisilinaz salgılamayan
Staphylococcus spp., ve H. influenzae olan üst solunum yolu
enfeksiyonları; E.coli, Proteus mirabilis ve Streptococcus faecalis
olan ürogenital sistem enfeksiyonları ve Streptococcus spp.,
Pneumococci, penisilinaz salgılamayan Staphylococcus spp. ve H.influenzae
olan alt solunum yolu enfeksiyonları, cilt ve yumuşak doku
enfeksiyonlarında mutad doz: Erişkinler: 8 saat ara ile 250 mg’dır.
Çocuklar: 20 mg/kg/gün, 8 saat ara ile eşit dozlara bölünerek
uygulanır. 20 kg’ın üzerindeki çocuklarda erişkin dozu uygulanmalıdır.
A grubu beta hemolitik streptokoklar ile oluşan enfeksiyonlarda, akut
romatizmal ateş ve akut glomerülonefrit oluşmasını önleyebilmek için
tedavi en az 10 gün sürdürülmelidir. Az duyarlı mikroorganizmalar
tarafından oluşturulan ciddi enfeksiyonlarda: Erişkinler: 8 saat ara
ile 500 mg. Çocuklar: 40 mg/kg/gün, 8 saat ara ile eşit dozlara
bölünerek uygulanır. Etkeni streptokoklar, pnömokoklar, penisilinaz
salgılamayan stafilakoklar ve H.influenzae olan alt solunum yolu
enfeksiyonlarında mutad doz: Erişkinler: 8 saat ara ile 500 mg’dır.
Çocuklar: 40 mg/kg/gün, 8 saat ara ile eşit dozlara bölünerek
uygulanır. 20 kg veya üstündeki çocuklarda erişkin dozu
uygulanmalıdır. Bakteriyel menenjit: Çocuklar ve erişkinler, eşit
dozlara bölünmüş olarak (3-4 saatte bir) 150-200 mg/kg/gün uygulanır.
N.gonorhoeae’ye bağlı gonore, akut komplike olmayan anogenital ve
üretral enfeksiyonlarda 3 g tek doz şeklinde uygulanır. Diğer
enfeksiyonların tedavisinde, hasta asemptomatik hale geldikten sonra
48-72 saat daha tedaviye devam edilmelidir. Renal klirensi 30 ml/dak’ın
altında olan hastalarda doz zaman aralığının uzatılması veya dozun
azaltılması önerilir. 3 g’lık tek dozlu kısa süreli tedaviler, böbrek
yetmezliği durumunda uygulanamaz.

Endikasyonları:
Amoksisiline duyarlı mikroorganizmaların (Staphylococcus aureus (penisilinaz
salgılamayan), alfa ve beta-hemolitik streptokoklar, Streptococus
faecalis, Diplococcus pneumoniae gibi gram pozitif mikroorganizmalar
ile Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, E. coli ve Proteus
mirabilis gibi gram negatif mikroorganizmalar) neden olduğu; tonsilit,
farenjit, akut ve kronik bronşit, pnömoni, sinüzit ve orta kulak
iltihabı gibi üst ve alt solunum yolları enfeksiyonları; sistit,
üretrit piyelonefrit, gonore, septik abortus, adneksit, ve puarperal
enfeksiyonlar gibi ürojenital sistem enfeksiyonları; flebit, abse,
erizipel, impetigo ve enfekte akne gibi deri ve yumuşak doku
enfeksiyonları ile sepsis ve bakteriyel menenjit tedavisinde
kullanılır. Patojen mikroorganizmaların amoksisiline duyarlılığının
belirlenmesi için bakteriyolojik incelemeler yapılmalı, gerektiğinde
enfeksiyonun yerine göre cerrahi müdahale uygulanmalıdır.

Kontrendikasyonları:
Penisilinlere karşı duyarlı kişilerde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:
Penisilin tedavisi uygulanan hastalarda ciddi, bazen de öldürücü aşırı
anafilaktoid reaksiyonlar bildirilmiştir. Bu tipreaksiyonlar özellikle
çeşitli alerjenlere duyarlılığı olan kişilerde ve parenteral
uygulamalarda oral uygulamalara oranla daha sık görülmüştür.
Sefalosporinlere şiddetli reaksiyon gösteren hastalar penisilinlere
karşı da duyarlı olabilirler. Bu gibi hastalarda kullanılırken
dikkatli bir araştırma yapılmalı ve alerjik reaksiyon görüldüğünde
amoksisilin tedavisi kesilerek bu durumlarda genellikle kullanılan
antihistaminikler presöraminler ve kortikosteroidler ile uygun
tedaviye başlanmalıdır. Anafilaktoid reaksiyonlar bu maddelerin ve
adrenalinin acilen kullanılımını gerektirir. Aynı zamanda hava yolunun
açık tutulması sağlanmalı ve gerektiğinde entübasyon uygulanmalıdır.
Uzun süreli tedavilerde tüm güçlü ilaçlarda olduğu gibi hematopoetik
sistem, böbrek ve karaciğer fonksiyonları belirli aralıklarla
izlenmelidir. Tedavi süresinde mikotik (Candida) ya da bakteriyel (Enterobacter,
Pseudomonas) süperenfeksiyonlar gelişebilir, bu gibi durumlarda
amoksisilin tedavisi durdurulmalı ve süperenfeksiyona yol açan
mikroorganizmalara etkili ajanların kullanılmasına başlanmalıdır.
Amoksisilin idrarda yüksek konsantrasyonlara eriştiğinden Clinitest
Benedict ya da Fehling solüsyonu ile yapılan glukoz testlerinde yanlış
pozitif sonuçlar alınabilir. Bu nedenle idrarda glukozun enzimatik
glukoz oksidasyonuna dayanıklı testler ile aranması uygundur.
Amoksisilinin hamilelerde kullanım emniyeti kanıtlanmamıştır.
Amoksisilin anne sütüne geçer; bu nedenle emzirenlerde kullanıldığında
bu özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Yan Etkileri:

Yan etkilere genellikle penisilinlere duyarlı kişilerde alerji, astım,
saman nezlesi ya da ürtiker gibi özgeçmişi olanlarda rastlanır. Glosit,
stomatit, bulantı, kusma, diyare, psödomembranöz kolit (bu
reaksiyonlar genellikle oral formlarla ilgilidir) gibi
gastrointestinal; eritem, makülopapüler kızartı, ürtiker, multiform ve
bazen eksfoliyatif dermatit gibi dermatolojik; anemi, trombositopeni,
trombositopenik purpura, eozinofili, lökopeni ve agranülositoz gibi
hematopoetik sistemi ilgilendiren yan etkiler izlenebilir. Hafif bir
SGOT artışı bildirilmişse de bunun klinik önemi bilinmemektedir.
Enfeksiyöz mononükleoz olgularında amoksisilin uygulaması alerjik deri
reaksiyonlarını daha kolayca ve de daha ciddi bir şekilde ortaya
çıkartacağından bu vakalarda amoksisilin kullanılmamalıdır.

İlaç Etkileşimleri:
Amoksisilin, digoksin veya allopurinolle birlikte kullanıldığında bu
ilaçların absorpsiyonlarını artırabilir. Allopurinolle beraber
alındığında ciltte kızarıklıkların oluşması insidansı artar. Kumarin
ile kullanılması halinde amoksisilinin kan düzeyi yükselir.