Kullanım Şekli:

Akut veağır allerjik durumlarda tercih edilmelidir. Günde 2-3×1 ampul i.m.
olarak veya ciddi olgularda çok yavaş i.v olarak uygulanır.

Endikasyonları:

Antihistaminik ve antiallerjik etkilidir. Vagotoninin hakim olduğu
allerjik kaynaklı şikayetler, astım bronşiyal, allerjik enterit, saman
nezlesi, vazomotor rinit, migren, allerjik baş ağrıları, serum
hastalığı, Quincke ödemi, ürtiker, allerjik dermatozlar, ekzema, akut
ve kronik dermatit, kaşıntı, ilaç duyarlılığı reaksiyonları, gebelik
toksemisi, böcek sokması, güneş ve soğuk yanıkları, ışın hastalığı,
parkinsonizm ve allerjik kolitte endikedir.

Kontrendikasyonları:

Glokom ve idrar retansiyonunda müstahzarların ampul formu kontrendikedir.

Yan Etkileri:

Ağız kuruluğu, işitme zorluğu, çift görme, susama, çarpıntı, göz
bebeklerinde büyüme ve ateş basması gibi yan etkiler görülebilir.
Sedatif etkisinden dolayı motorlu araç vb. kullananlarla yüksek
yerlerde çalışanlar uyarılmalıdır.

]]> http://www.ilaclari.net/sistral-ampul/feed 0 http://www.ilaclari.net/benadryl-eliksir http://www.ilaclari.net/benadryl-eliksir#comments Sat, 12 Feb 2011 18:57:10 +0000 admin http://www.ilaclari.net/?p=3414

Kullanım Şekli:

Günlük doz çocuklar ve yetişkinlerde 2 veya 3 kısma bölünen, vücut
ağırlığının her bir kilosu için 4 mg’dır. Pratikte, 12 yaşından küçük
çocuklarda tedavi edilen hal kontrol altına alınıncaya kadar günde 3-4
kez 1-2 ölçek verilir.

Endikasyonları:

Başlıca alerjik belirtilerin tedavisinde kullanılır. Rinit, konjunktivit,
kaşıntılı deri hastalıkları ile ürtiker ve anjiyonörotik ödem dahil
aşırı duyarlılık durumlarındaki belirtilerin tedavisinde kullanılır.
Antiemetik özelligi nedeniyle, yolculuğa çıkmadan yarım saat önce
alındığında, taşıt tutması durumuna da etkilidir. Antimuskarinik
etkinliği nedeniyle, parkinsonizmin kontrolünde ve ilaçlara bağlı
ekstrapiramidal bozukluklarda kullanılır. Santral yoldan oluşturduğu
güçlü sedasyon nedeniyle, uykusuzluk durumlarının kısa süreli
tedavisinde de kullanılabilir.

Kontrendikasyonları:

Preparatın bileşimindeki maddelerden birine aşırı duyarlılık
durumunda, prematüre ve yeni doğan bebeklerde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Yaşlı hastalar antihistaminiklerin antimuskarinik, sedatif ve hipotansiyon
dahil bir çok yan etkisine daha yatkın olduklarından, yaşlı hastalarda
kullanımda dikkat gerekir. Antihistaminiklerin çoğu sersemlik haline
yol açtığından, motorlu taşıt sürücülerinde ya da dikkat gerektiren
aletlerin kullanıldığı işlerde çalışanlarda difenhidramin kullanırken
dikkatli olunmalıdır. Hastalar difenhidramin kullanırken merkezi sinir
sistemi depresanları ve alkollü içecek almamaları konusunda
uyarılmalıdır. Antihistaminikler; dar açılı glokom, idrar retansiyonu,
prostat hipertrofisi ve piloroduodenal obstrüksiyonu,hipertiroidi,
hipertansiyon ya da başka bir kardiyovasküler hastalığı, kronik
obstruktif akciğer hastalığı ve astımı olan hastalarda dikkatle
kullanılmalıdır. Plasentadan geçtiği için gebelikte ancak çok
gerekliyse kullanılmalıdır. Süt salgısına da geçebileceğinden, emziren
annelerde difenhidramini ya da emzirmeyi kesme konusunda karar
verilmelidir.

Yan Etkileri:

Antihistaminiklerin en sık görülen yan etkileri merkezi sinir
sistemiyle ilişkili olanlardır. Merkezi sinir sisteminde sedasyona yol
açabildikleri gibi, özellikle çocuklarda paradoksal bir uyarılmaya da
yol açabilirler. Antihistaminikler, antimuskarinik etkileri nedeniyle
ağızda kuruma idrar zorluğu, görmede bulanıklık ve kabızlık gibi
antikolinerjik yan etkilere yol açabilirler. Ayrıca; epigastrik
rahatsızlık hissi, iştahsızlık, bulantı, kusma, ishal ya da kabızlık,
bronşiyal salgılarda koyulaşma görülebilir. Özellikle topikal yoldan
kullanılanlar aşırı duyarlılık reaksiyonlarına yol açabilir. Işığa
duyarlılık ve kimyasal olarak benzer preparatlara çapraz duyarlılık da
görülebilir. Preparatın antikolinerjik ve/veya lokal anestezik (kinidin
benzeri) özelliklerine bağlı taşikardi, palpitasyon, EKG
değişiklikleri, aritmi, hipotansiyon ve hipertansiyon görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:

Antihistaminik ilaçlarla birlikte kullanıldığında; alkolün ya da
barbitüratlar, hipnotikler, opiyat analjezikler, anksiyolitik
sedatifler ve nöroleptikler gibi merkezi sinir sisteminde sedasyona
yol açan ilaçların sedatif etkileri artabilir. MAO inhibitorü ilaçlar
antihistaminiklerin antimuskarinik etkilerini, antihistaminikler de
atropin ve trisiklik antidepresan ilaçlar gibi antimuskarinik
ilaçların etkisini arttırabilir. Antihistaminikler; aminoglikozitler
gibi ototoksisite riski olan ilaçların, bu riskiyle ilgili uyarı
işaretlerini maskeleyebilir. Deri testlerinde pozitif sonuç alınmasını
baskılayabileceğinden, bu testler uygulanmadan önce, antihistaminik
tedavisi kesilmelidir. Difenhidramin, temazepam metabolizmasında
azalmaya yol açabilir. Difenhidramin, sitokrom P-450 enzim sistemini
inhibe ettiğinden, genetik polimorfizmi test etmekte kullanılan
debrizokin maddesi ile etkileşim gösterebilir.

Kullanım Şekli:

Günlük doz erişkinlerde i.v veya derin i.m yolla 10-50 mg (gerekirse 100 mg)
ve çocuklarda 5 mg/kg’dır. Bu doz 4 eşit kısımda uygulanmalıdır.
Maksimum günlük doz erişkinlerde 400 mg ve çocuklarda 300 mg’dır.

Endikasyonları:

Başlıca alerjik belirtilerin tedavisinde kullanılır. Rinit, konjunktivit,
kaşıntılı deri hastalıkları ile ürtiker ve anjiyonörotik ödem dahil
aşırı duyarlılık durumlarındaki belirtilerin tedavisinde kullanılır.
Antiemetik özelligi nedeniyle, yolculuğa çıkmadan yarım saat önce
alındığında, taşıt tutması durumuna da etkilidir. Antimuskarinik
etkinliği nedeniyle, parkinsonizmin kontrolünde ve ilaçlara bağlı
ekstrapiramidal bozukluklarda kullanılır. Santral yoldan oluşturduğu
güçlü sedasyon nedeniyle, uykusuzluk durumlarının kısa süreli
tedavisinde de kullanılabilir.

Kontrendikasyonları:

Preparatın bileşimindeki maddelerden birine aşırı duyarlılık
durumunda, prematüre ve yeni doğan bebeklerde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Yaşlı hastalar antihistaminiklerin antimuskarinik, sedatif ve hipotansiyon
dahil bir çok yan etkisine daha yatkın olduklarından, yaşlı hastalarda
kullanımda dikkat gerekir. Antihistaminiklerin çoğu sersemlik haline
yol açtığından, motorlu taşıt sürücülerinde ya da dikkat gerektiren
aletlerin kullanıldığı işlerde çalışanlarda difenhidramin kullanırken
dikkatli olunmalıdır. Hastalar difenhidramin kullanırken merkezi sinir
sistemi depresanları ve alkollü içecek almamaları konusunda
uyarılmalıdır. Antihistaminikler; dar açılı glokom, idrar retansiyonu,
prostat hipertrofisi ve piloroduodenal obstrüksiyonu,hipertiroidi,
hipertansiyon ya da başka bir kardiyovasküler hastalığı, kronik
obstruktif akciğer hastalığı ve astımı olan hastalarda dikkatle
kullanılmalıdır. Plasentadan geçtiği için gebelikte ancak çok
gerekliyse kullanılmalıdır. Süt salgısına da geçebileceğinden, emziren
annelerde difenhidramini ya da emzirmeyi kesme konusunda karar
verilmelidir.

Yan Etkileri:

Antihistaminiklerin en sık görülen yan etkileri merkezi sinir
sistemiyle ilişkili olanlardır. Merkezi sinir sisteminde sedasyona yol
açabildikleri gibi, özellikle çocuklarda paradoksal bir uyarılmaya da
yol açabilirler. Antihistaminikler, antimuskarinik etkileri nedeniyle
ağızda kuruma idrar zorluğu, görmede bulanıklık ve kabızlık gibi
antikolinerjik yan etkilere yol açabilirler. Ayrıca; epigastrik
rahatsızlık hissi, iştahsızlık, bulantı, kusma, ishal ya da kabızlık,
bronşiyal salgılarda koyulaşma görülebilir. Özellikle topikal yoldan
kullanılanlar aşırı duyarlılık reaksiyonlarına yol açabilir. Işığa
duyarlılık ve kimyasal olarak benzer preparatlara çapraz duyarlılık da
görülebilir. Preparatın antikolinerjik ve/veya lokal anestezik (kinidin
benzeri) özelliklerine bağlı taşikardi, palpitasyon, EKG
değişiklikleri, aritmi, hipotansiyon ve hipertansiyon görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:

Antihistaminik ilaçlarla birlikte kullanıldığında; alkolün ya da
barbitüratlar, hipnotikler, opiyat analjezikler, anksiyolitik
sedatifler ve nöroleptikler gibi merkezi sinir sisteminde sedasyona
yol açan ilaçların sedatif etkileri artabilir. MAO inhibitorü ilaçlar
antihistaminiklerin antimuskarinik etkilerini, antihistaminikler de
atropin ve trisiklik antidepresan ilaçlar gibi antimuskarinik
ilaçların etkisini arttırabilir. Antihistaminikler; aminoglikozitler
gibi ototoksisite riski olan ilaçların, bu riskiyle ilgili uyarı
işaretlerini maskeleyebilir. Deri testlerinde pozitif sonuç alınmasını
baskılayabileceğinden, bu testler uygulanmadan önce, antihistaminik
tedavisi kesilmelidir. Difenhidramin, temazepam metabolizmasında
azalmaya yol açabilir. Difenhidramin, sitokrom P-450 enzim sistemini
inhibe ettiğinden, genetik polimorfizmi test etmekte kullanılan
debrizokin maddesi ile etkileşim gösterebilir.

Kullanım Şekli:

Normal Renal Fonksiyonlu Hastalar: Yetişkinler: Genel günlük 2 gram
intravenöz doz her 6 saatte bir 500 mg veya her 12 saatte bir 1 g
olarak verilir. Her doz, en az 60 dakikalık bir periyod boyunca
verilmelidir. Yaş veya şişmanlık gibi diğer faktörler genel günlük
dozun ayarlanmasını gerektirir. Çocuklar: Genel günlük intravenöz doz
40 mg/kg vücut ağırlığı esasına göre hesaplanır ve çocuğun 24 saatlik
sıvı gereksinimi ile bölünerek verilebilir. Her doz en az 60 dakikalık
bir periyodda verilmelidir. Bebekler ve Yenidoğanlar: Yenidoğanlarda
ve küçük bebeklerde toplam günlük intravenöz doz daha düşük olabilir.
Hem yenidoğanlarda hem de bebeklerde, 15 mg/kg’lık bir başlangıç dozu
önerilir. Bu doz yenidoğanlarda yaşamın 1′inci haftası her 12 saatte
bir ve sonra 1 aylığa kadar her 8 saatte bir 10 mg/kg’lık doz ile
takip edilir. Bu hastalarda Vankomisin HCl’ün serum konsantrasyonları
yakından takip edilmelidir. Renal fonksiyonu bozuk hastalarda doz
ayarlaması yapılmalıdır. Hafif-orta derecede böbrek rahatsızlığı olan
hastalarda bile başlangıç dozu 15 mg/kg’dan az olmamalıdır. Oral
Uygulama: C. difficile’nin oluşturduğu antibiyotikle alakalı
psödomembranöz kolit için günlük toplam yetişkin dozu 7-10 gün süreyle
3-4′e bölünmüş dozlar olarak 500 mg-2 g’dır. Çocuklardaki toplam
günlük doz 3-4′e bölünmüş doz olarak, 40 mg/kg vücut ağırlığıdır.
Günlük toplam doz 2 gramı geçmemelidir. Uygun doz suda çözülür ve
hastaya içmesi için verilir. Seyreltilmiş doz nazogastrik tüple de
verilebilir. Oral uygulama kolaylığı için, aroma şurupları da
çözeltiye ilave edilebilir.

Endikasyonları:

Metisiline dirençli (Beta-laktama dirençli) stafilokokların neden
olduğu ciddi enfeksiyonların tedavisinde endikedir. Penisilinlere
allerjik hastalar ile penisilinler ve sefalosporinler dahil diğer
antibiyotiklere cevap vermeyen hastalarda vankomisine duyarlı
mikroorganizmaların neden olduğu enfeksiyonlarda kullanılır.
Metisiline dirençli stafilokok suşlarından şüphelenildiğinde
vankomisin ilk tedavi ajanı olarak uygulanır ancak tedavi daha sonra
duyarlılık sonuçlarına göre ayarlanmalıdır. Vankomisin ile
stafilokoksik endokardit, sepsis, kemik enfeksiyonları, alt solunum
yolu enfeksiyonlaryla deri enfeksiyonlarında çok olumlu sonuçlar
alınmıştır. Vankomisin, streptokoksik ve difteroid endokarditte tek
başına veya bir aminoglikozid ile birlikte kullanılır. Vankomisinin
oral uygulanması, C. difficilenin neden olduğu antibiyotiğe bağlı
psödomembranöz kolit tedavisinde kullanılır. Konjenital kalp
hastalıklı ya da romatizmal veya diğer valvüler kalp hastalıklı
penisiline allerjik kişilerdeki üst solunum yolları cerrahi işlemleri
ve dental işlemlerde bakteriyel endokardit profilaksisi için
vankomisinin i.v. yoldan kullanılmasını önerilir.

Kontrendikasyonları:

Vankomisine aşırı duyarlı hastalarda kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Vankomisinin hızlı tek doz uygulaması (örn. birkaç dakika içinde)
aşırı hipotansiyon ve nadiren kalp durmasına neden olabilir.
Uygulamaya bağlı olarak ortaya çıkabilecek reaksiyonları önleyebilmek
için vankomisin dilüe bir çözelti içinde en az 60 dakikalık bir
süreyle uygulanmalıdır. Vankomisin uygulanan bazı hastalarda
ototoksisite belirlenmiştir. Uzun süreli ve yüksek kan
konsantrasyonları toksisite riskini artırdığından böbrek yetmezliği
olan kimselerde dikkatli olunmalıdır. Ototoksisite riskini en aza
indirebilmek için işitme fonksiyon testlerinin yapılması yararlı
olabilir. Böbrek fonksiyonları bozuk olan kimselerde vankomisinin
aminoglikozidler, amfoterisin B, basitrasin, sisplatin gibi nörotoksik
ve/veya nefrotoksik potansiyelli sistemik veya topikal uygulanan
ajanlar ile birlikte ya da ardarda kullanılması halinde böbrek
fonksiyonları sürekli izlenmeli ve dozlamalardan sonra gerekli
önlemler alınmalıdır. Prematüre yenidoğanlar ve küçük bebeklerde
vankomisin kan düzeyleri ölçülmelidir. Yaşlılarda doz ayarlanmalıdır.
Vankomisin bazı hastalarda geçici nötropeni oluşturabilmektedir. Uzun
süreli tedaviye alınanla nötropeni oluşturabilen diğer ilaçların da
uygulandığı kişilerde lökosit sayımları periyodik olarak kontrol
edilmelidir. Vankomisin dokuyu tahriş edici özelliktedir; bu nedenle
i.v. yoldan dikkatle uygulanmalıdır. İntramüsküler kullanımı ya da
damar dışına sızması ağrı, hassasiyet ve nekroz oluşturur.
Tromboflebit görülebileceğinden dilüe bir solüsyonla (2.5-5 g/l),
yavaş bir şekilde ve değişik enfüzyon bölgeleri seçilerek
uygulanmalıdır. Vankomisinin intratekal (intralumbar ya da
intraventriküler) yoldan kullanımının emniyet ve yararı
kanıtlanmamıştır. Vankomisin, C. difficilenin neden olduğu
psödomembranöz kolit olgularında birçok kez oral kullanımının klinik
yönden belirgin kan düzeyleri oluşturduğu bildirilmiştir. Gebelerde
kullanılma güvenliği kanıtlanmadığından ancak çok gerekli olduğunda
uygulanmalıdır. Vankomisinin anne sütüne geçip geçmediği
bilinmediğinden emziren kadınlarda uygulamada dikkatli olunmalıdır.
anne sütü alan bebeklerde gastrointestinal yoldan önemli miktarda
vankomisin emilimi olasılığı çok azdır.

Yan Etkileri:

Bazı hastaların BUN ve serum kreatinin değerlerinde artış görüldüğü
bildirilmiştir. Bu hastaların çoğunda aynı zamanda aminoglikozidler de
uygulanmış ya da daha önceden böbrek fonksiyonu bozukluğu olduğu
belirlenmiştir. Vankomisin uygulamasının kesilmesiyle bir çoğunda
azotemi düzelmiştir. Bazı hastalarda işitme kaybı görüldüğü
bildirilmiştir. Bunların çoğunun böbrek fonksiyonları bozuk, daha
önceden işitme kaybı bulunan ya da ototoksik bir ilacı vankomisinle
aynı zamanda kullanan hastalar olduğu belirlenmiştir. Bazı hastalarda
tedavinin başlamasından 1-2 hafta sonra ya da 25 mg’lık total dozu
takiben tedavinin kesilmesiyle yok olan nötropeni belirlenmiştir.
Nadiren trombositopeni, agranülositoz oluşur. Nadiren anafilaksi, ilaç
ateşi, titreme ve kızarıklık oluşabilir. Enfüzyona bağlı etkiler:
Vankomisinin hızlı bir enfüzyon şeklinde uygulanması sırasında ya da
hemen sonra hastalarda hipotansiyon, hırıltı, dispne, ürtiker ya da
kaşıntı gibi anafilaktoid reaksiyonlar gözlenebilir. Hızlı uygulanan
enfüzyon vücudun üst kısmında kızarıklık (kırmızı boyun) ya da gögüs
ve sırtta ağrı ve kas spazmı yapabilir. Bu reaksiyonlar genellikle 20
dakika içinde geçerse de bazen saatlerce sürebilir. Vankomisinin 60
dakika içinde yavaş enfüzyonla uygulanması halinde bu etkiler çok
nadir oluşur.

İlaç Etkileşimleri:

Vankomisin ile anestezik ilaçların aynı zamanda kullanılmalarının
özellikle çocuklarda enfüzyona bağlı etkilerin görülme sıklığını
artırdığı bidirilmiştir. Vankomisin 60 dakikalık enfüzyonunun
anestetik indüksiyondan önce uygulanmasıyla bu etkiler en aza
indirilebilir. Vankomisinin amfoterisin B, aminoglikozidler,
basitrasin, polimiksin B, kolistin, viomisin veya sisplatin gibi
nörotoksik ve/veya nefrotoksik ajanlarla birlikte kullanımında
dikkatli olunmalıdır.

Kullanım Şekli:

Genelde uygulanan i.v. doz 6 saatte bir 500 mg veya 12 saatte bir 1 g’dır. Her
doz 10 mg/dakika’dan daha yavaş veya en az 60 dakika veya daha uzun
bir sürede uygulanmalıdır. Vankomisim i.m. enjeksiyon ile
verilmemelidir. Renal fonksiyon bozukluğu olan erişkinler ve
yaşlılarda toksik serum düzeylerini engellemek için doz ayarlamaları
yapılmalıdır. Vankomisin pediyatrik dozajı, başlangıçta 15 mg/kg’lık
bir yükleme dozu sonrası, 6 saatte bir 10 mg/kg olarak hesaplanır. Her
doz en az 60 dakikalık bir sürede verilmelidir. Yeni doğan ve küçük
infantlarda, başlangıç dozu olarak 15 mg/kg, ilk 1 hafta için 10 mg/kg
24 saatte bir ve 1 aylığa kadar 8 saatte bir önerilir. Oral uygulama:
C.difficile antibiyotik psödomembranöz koliti için erişkinlerde
genellikle kullanılan toplam günlük doz, 7-10 gün boyunca 3-4′e
bölünmüş doz şeklinde 0.5-2 g’dır. Çocuklarda toplam günlük doz, 3-4′e
bölünmüş doz olarak 40 mg/kg vücut ağırlığıdır. Toplam günlük doz 2
g’ı geçmemelidir. 500 mg 30 ml distile su veya deiyonize su ile
sulandırılarak hastaya içirilebilir veya nazogastrik tüpten
verilebilir.

Endikasyonları:

Metisiline dirençli (Beta-laktama dirençli) stafilokokların neden
olduğu ciddi enfeksiyonların tedavisinde endikedir. Penisilinlere
allerjik hastalar ile penisilinler ve sefalosporinler dahil diğer
antibiyotiklere cevap vermeyen hastalarda vankomisine duyarlı
mikroorganizmaların neden olduğu enfeksiyonlarda kullanılır.
Metisiline dirençli stafilokok suşlarından şüphelenildiğinde
vankomisin ilk tedavi ajanı olarak uygulanır ancak tedavi daha sonra
duyarlılık sonuçlarına göre ayarlanmalıdır. Vankomisin ile
stafilokoksik endokardit, sepsis, kemik enfeksiyonları, alt solunum
yolu enfeksiyonlaryla deri enfeksiyonlarında çok olumlu sonuçlar
alınmıştır. Vankomisin, streptokoksik ve difteroid endokarditte tek
başına veya bir aminoglikozid ile birlikte kullanılır. Vankomisinin
oral uygulanması, C. difficilenin neden olduğu antibiyotiğe bağlı
psödomembranöz kolit tedavisinde kullanılır. Konjenital kalp
hastalıklı ya da romatizmal veya diğer valvüler kalp hastalıklı
penisiline allerjik kişilerdeki üst solunum yolları cerrahi işlemleri
ve dental işlemlerde bakteriyel endokardit profilaksisi için
vankomisinin i.v. yoldan kullanılmasını önerilir.

Kontrendikasyonları:

Vankomisine aşırı duyarlı hastalarda kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Vankomisinin hızlı tek doz uygulaması (örn. birkaç dakika içinde)
aşırı hipotansiyon ve nadiren kalp durmasına neden olabilir.
Uygulamaya bağlı olarak ortaya çıkabilecek reaksiyonları önleyebilmek
için vankomisin dilüe bir çözelti içinde en az 60 dakikalık bir
süreyle uygulanmalıdır. Vankomisin uygulanan bazı hastalarda
ototoksisite belirlenmiştir. Uzun süreli ve yüksek kan
konsantrasyonları toksisite riskini artırdığından böbrek yetmezliği
olan kimselerde dikkatli olunmalıdır. Ototoksisite riskini en aza
indirebilmek için işitme fonksiyon testlerinin yapılması yararlı
olabilir. Böbrek fonksiyonları bozuk olan kimselerde vankomisinin
aminoglikozidler, amfoterisin B, basitrasin, sisplatin gibi nörotoksik
ve/veya nefrotoksik potansiyelli sistemik veya topikal uygulanan
ajanlar ile birlikte ya da ardarda kullanılması halinde böbrek
fonksiyonları sürekli izlenmeli ve dozlamalardan sonra gerekli
önlemler alınmalıdır. Prematüre yenidoğanlar ve küçük bebeklerde
vankomisin kan düzeyleri ölçülmelidir. Yaşlılarda doz ayarlanmalıdır.
Vankomisin bazı hastalarda geçici nötropeni oluşturabilmektedir. Uzun
süreli tedaviye alınanla nötropeni oluşturabilen diğer ilaçların da
uygulandığı kişilerde lökosit sayımları periyodik olarak kontrol
edilmelidir. Vankomisin dokuyu tahriş edici özelliktedir; bu nedenle
i.v. yoldan dikkatle uygulanmalıdır. İntramüsküler kullanımı ya da
damar dışına sızması ağrı, hassasiyet ve nekroz oluşturur.
Tromboflebit görülebileceğinden dilüe bir solüsyonla (2.5-5 g/l),
yavaş bir şekilde ve değişik enfüzyon bölgeleri seçilerek
uygulanmalıdır. Vankomisinin intratekal (intralumbar ya da
intraventriküler) yoldan kullanımının emniyet ve yararı
kanıtlanmamıştır. Vankomisin, C. difficilenin neden olduğu
psödomembranöz kolit olgularında birçok kez oral kullanımının klinik
yönden belirgin kan düzeyleri oluşturduğu bildirilmiştir. Gebelerde
kullanılma güvenliği kanıtlanmadığından ancak çok gerekli olduğunda
uygulanmalıdır. Vankomisinin anne sütüne geçip geçmediği
bilinmediğinden emziren kadınlarda uygulamada dikkatli olunmalıdır.
anne sütü alan bebeklerde gastrointestinal yoldan önemli miktarda
vankomisin emilimi olasılığı çok azdır.

Yan Etkileri:

Bazı hastaların BUN ve serum kreatinin değerlerinde artış görüldüğü
bildirilmiştir. Bu hastaların çoğunda aynı zamanda aminoglikozidler de
uygulanmış ya da daha önceden böbrek fonksiyonu bozukluğu olduğu
belirlenmiştir. Vankomisin uygulamasının kesilmesiyle bir çoğunda
azotemi düzelmiştir. Bazı hastalarda işitme kaybı görüldüğü
bildirilmiştir. Bunların çoğunun böbrek fonksiyonları bozuk, daha
önceden işitme kaybı bulunan ya da ototoksik bir ilacı vankomisinle
aynı zamanda kullanan hastalar olduğu belirlenmiştir. Bazı hastalarda
tedavinin başlamasından 1-2 hafta sonra ya da 25 mg’lık total dozu
takiben tedavinin kesilmesiyle yok olan nötropeni belirlenmiştir.
Nadiren trombositopeni, agranülositoz oluşur. Nadiren anafilaksi, ilaç
ateşi, titreme ve kızarıklık oluşabilir. Enfüzyona bağlı etkiler:
Vankomisinin hızlı bir enfüzyon şeklinde uygulanması sırasında ya da
hemen sonra hastalarda hipotansiyon, hırıltı, dispne, ürtiker ya da
kaşıntı gibi anafilaktoid reaksiyonlar gözlenebilir. Hızlı uygulanan
enfüzyon vücudun üst kısmında kızarıklık (kırmızı boyun) ya da gögüs
ve sırtta ağrı ve kas spazmı yapabilir. Bu reaksiyonlar genellikle 20
dakika içinde geçerse de bazen saatlerce sürebilir. Vankomisinin 60
dakika içinde yavaş enfüzyonla uygulanması halinde bu etkiler çok
nadir oluşur.

İlaç Etkileşimleri:

Vankomisin ile anestezik ilaçların aynı zamanda kullanılmalarının
özellikle çocuklarda enfüzyona bağlı etkilerin görülme sıklığını
artırdığı bidirilmiştir. Vankomisin 60 dakikalık enfüzyonunun
anestetik indüksiyondan önce uygulanmasıyla bu etkiler en aza
indirilebilir. Vankomisinin amfoterisin B, aminoglikozidler,
basitrasin, polimiksin B, kolistin, viomisin veya sisplatin gibi
nörotoksik ve/veya nefrotoksik ajanlarla birlikte kullanımında
dikkatli olunmalıdır.

]]> http://www.ilaclari.net/vancomycin-hcl-dbl-iv-flakon/feed 0 http://www.ilaclari.net/vicks-vapodry-surup http://www.ilaclari.net/vicks-vapodry-surup#comments Wed, 01 Dec 2010 14:44:50 +0000 admin http://www.ilaclari.net/?p=3726

Kullanım Şekli:

3-6 yaş arası: 3-4×2.5 ml/gün, 6-9 yaş arası: 3-4×2.5-5 ml/gün, 9-12 yaş
arası: 3-4×5 ml/gün, erişkin (>12 yaş): 3-4×5-10 ml/gün.

Endikasyonları:

Öksürük ve konjesyon belirtilerinin tedavisinde, üst solunum yolları
hastalıklarında ve alerjik rinitte kullanılır.

Kontrendikasyonları:

Bileşiminde bulunan maddelerden herhangi birine aşırı duyarlılığı
olduğu bilinenlerde, monoamin oksidaz (MAO) tedavisi görenlerde ya da
son 14 gün içinde bu tür ilaç kullananlarda, böbrek yetmezliğinde,
ağır hipertansiyon koroner arter hastalığı bulunanlarda, gebelik ve
emzirme döneminde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Hafif yada orta derecede hipertansiyonlu hastalarda, hipertiroidi ve prostat
hipertrofisinde, dar açılı glokomda, prodüktif öksürüklü kronik
akciğer hastalıklarında ve diyabetli hastalarda kullanılırken dikkatli
olunmalıdır. Ağır karaciğer yetmezliği bulunanlarda doktor tavsiyesi
olmadan kullanılmamalıdır. Uyuklama ve dikkat kaybına yol
açabileceğinden hastaların taşıt ve makine kullanmamaları önerilir.
Alkolün ve diğer merkezi sinir sistemi depresanlarının etkilerini
güçlendireceğinden alkollü içeceklerle birlikte kullanılmamalıdır.
Semptomlarda 7 gün içerisinde iyileşme görülmezse veya yüksek ateş
durumunda ilaç kesilmeli ve doktora danışılmalıdır.

Yan Etkileri:

Epigastik rahatsızlık hissi, iştahsızlık, bulantı, kusma, ishal ya da
kabızlık, taşikardi, palpitasyon, EKG değişiklikleri, aritmi,
hipotansiyon ve hipertansiyon, bronşiyal salgılarda koyulaşma, aşırı
duyarlılık reaksiyonları, ışığa duyarlılık ve kimyasal olarak benzer
preparatlara çapraz duyarlılık görülebilir. özellikle prostat
hipertrofisi olanlarda idrar retansiyonu görülebileceği
bildirilmiştir. Seyrek olarak görülen yan etkiler: Baş dönmesi,
tremor, nadiren halüsilasyon, uyku bozukluğu, baş ağrısı, koordinasyon
güçlüğü, deri döküntüleri, fotosensitive, boğaz kuruluğu.

İlaç Etkileşimleri:

Monoamin oksidaz (MAO) inhibitörleri, alfa-adrenerjik blokerler,
alkol, hipnotik ve trankilizan ilaçlar, atropin, trisiklik
antidepresan ilaçlar, temazepam, antihistaminikler, narkotik
analjezikler ve SSS depresanları ile kullanılmamalıdır. Genetik
polimorfizmi test etmekte kullanılan debrizokin maddesi ile etkileşim
gösterebilir. Antihipertansif ya da antidepresan ilaçlar kullananlar
hekime danışmadan kullanmamalıdır.

Kullanım Şekli:

Xeforapid her türlü akut ağrının kısa süreli tedavisinde endikedir.
8-16 mg/günlük doz önerilir ve 2 doz olarak alınmalıdır. Günlük doz 16
mg’ı aşmamalıdır.
Endikasyonları:

Analjezik ve antienflamatuvar etki istenen; kronik romatizmal
hastalıklar (romatoid artrit) ve dejeneratif eklem hastalıkları (osteoartrit),
eklem dışı romatizmal durumlar (lumbo-siyatalji), postoperatif ve
travmaya bağlı ağrıların kısa süreli tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonları:

Lornoksikam veya preparatın diğer bileşenlerinden herhangi birine
karşı allerjisi olan kişilerde, salisilat veya diğer NSAİ’lara karşı
aşırı duyarlılığı (astım, rinit, anjiyoödem veya ürtiker gibi
semptomlar) olan hastalarda, aktif veya yerleşik mide veya duedonum
ülseri olan hastalarda, böbrek fonksiyonu orta veya ağır düzeyde
kısıtlı olan hastalarda (serum kreatinini 300 mcmol/l’nin üzerinde),
hipovolemi veya dehidrasyonu olan hastalarda, ağır karaciğer fonksiyon
bozukluğu olan hastalarda, ağır kalp yetmezliğine sahip hastalarda ve
bilinen yada şüphe edilen serebrovasküler kanama durumlarında
kontrendikedir.
Uyarılar:

Geçmişinde peptik ülser ve kanama hikayesi olan kişilerde ayrıntılı
bir risk-yarar değerlendirmesinden sonra verilmelidir. Tedavi
sırasında peptik ülser ve/veya gastrointestinal kanama gelişenler
tedaviyi kesmelidir. Hafif böbrek fonksiyon bozukluklarında (serum
kreatinini 150-300 mcmol/l), ayrıntılı bir risk-yarar
değerlendirmesinden sonra verilmelidir. Renal kan akımının
sürdürülmesinde prostaglandinlerin önemi nedeniyle kardiyak veya renal
fonksiyon yetersizliği olan, yaşlı, diüretiklerle tedavi edilmekte
olan ve herhangi bir nedenle örneğin; büyük bir ameliyat öncesi veya
sonrasında olduğu gibi önemli ekstrasellüler hacim eksikliği olan
hastalarda özel bir dikkat gereklidir. Bu durumdaki hastalarda böbrek
fonksiyonları yakından izlenmeli, gerekirse tedavi kesilmelidir.
Karaciğer hastalıklarında (örneğin siroz), ayrıntılı bir risk-yarar
değerlendirmesinden sonra verilmelidir. Klinik izleme ve karaciğer
fonksiyon testlerinin takip edilmesi önerilir. Koagülasyon
bozukluklarında ayrıntılı bir risk-yarar değerlendirmesinden sonra
verilmelidir. Klinik izleme ve PTT testlerinin takip edilmesi
önerilir. 18 yaşın altında veya 65 yaşın üzerindeki kişilerde
kullanımıyla ilgili yeterli klinik veriler bulunmamaktadır. Hamilelik
ve emzirme dönemlerinde insanlarla ilgili klinik deneyimler
bulunmadığı ve bu dönemlerde güvenli bir uygulama garanti edilemediği
için kullanılmamalıdır. 1. ve 2. trimesterde gebelik kategorisi B, 3.
trimesterde gebelik kategorisi D’dir. Henüz lornoksikamın anne sütüne
geçtiğine dair klinik bilgi bulunmamaktadır.
Yan Etkileri:
Görülme sıklığı %1’den yüksek yan etkiler; abdominal ağrı, diyare, dispepsi,
mide bulantısı, kusma, kabızlık, gastroözofageal reflü, ağız kuruluğu ,
flatülans, gastrit, stomatit, peptik ülser ve/veya gastrointestinal
kanama, iştah değişiklikleri, karaciğer fonksiyon bozuklukları,
dermatit, kaşıntı, ekimoz, alopesi, vertigo, başağrısı, tad
değişiklikleri, terleme, bacak krampları, parezteziler, titreme, görme
değişiklikleri, uykusuzluk, yorgunluk. Görülme sıklığı %0.1-1 arası
yan etkiler; konjunktivit, görme bozuklukları, tinnitus, ödem,
taşikardi, sıcaklık basması, dispne , anemi, palpitasyon, miyalji, kilo
kaybı. Görülme sıklığı %0.1’den az yan etkiler; hemoroid ve rektal
kanama, özofajit, idrar yapma güçlüğü, alerjik reaksiyonlar, kanama
zamanı uzaması, kan basıncı değişiklikleri, ajitasyon, kilo alımı,
güçsüzlük, trompositopeni.

Kullanım Şekli:

Xyzal Film Tablet bir miktar sıvı ile birlikte ve bölünmeden alınmalıdır.
Günlük dozun tek bir seferde alınması önerilir. Saman nezlesi için 3-6
hafta; kısa süre polene maruz kalma durumunda ise bir hafta
kullanılır. Yetişkinler, 12 yaşından büyükler ve 6 – 12 yaş arası
çocuklar için önerilen günlük doz 5 mg’dır. 6 yaşından küçük
çocuklarda tablet formuyla doz ayarlaması mümkün değildir. Böbrek
yetmezliği olan hastalarda doz: Kreatinin klirensi 50-79 ml/dak ise
günde 5 mg; kreatinin klirensi 30-49 ml/dak ise 2 günde bir 5 mg;
kreatinin klirensi <30 ml/dak ise 3 günde bir 5 mg’dır. Sadece
karaciğer yetmezliği olan hastalarda herhangi bir doz ayarlamasına
gerek yoktur.

Endikasyonları:

Levosetirizin, piperazin türevi, güçlü ve selektif bir periferik
H1-reseptör antagonistidir. Alerjik rinit (oküler semptomları da
içeren mevsimsel allerjik rinit dahil); persistan alerjik rinit
(semptomların üst üste 4 hafta ve haftada en az 4 gün mevcudiyeti)
gibi pereniyal alerjik rinit ve kronik idiyopatik ürtikerde endikedir.

Kontrendikasyonları:

İçeriğindeki maddelerin herhangi birine ya da piperazin türevlerine
karşı aşırı duyarlılığı olanlarda; kreatinin klirensi 10 ml/dak’den az
olanlarda ve ileri derecede böbrek yetmezliği olan hastalarda; emzirme
döneminde kontrendikedir. Galaktoz entoleransı, Lapp laktaz eksikliği
veya glukoz-galaktoz malabsorbsiyonu gibi nadir herediter bozuklukları
olan hastalar kullanmamalıdır.

Uyarılar:

Levosetirizin kullanan bazı hastalarda somnolans, yorgunluk ve asteni
görülebilir. Bu nedenle, araç kullanması gereken, potansiyel olarak
tehlikeli aktivitelerde bulunan veya makine kullanmak zorunda olan
hastalar, tavsiye edilen dozu aşmamalı ve ilaca verdikleri tepkileri
dikkate almalıdırlar. Duyarlı hastalarda, alkol veya diğer MSS
baskılayıcı ilaçlarla birlikte kullanıldığında ilave bir uyanıklık
azalması ve performans düşüklüğüne sebep olabilir. Gebelik kategorisi
C’dir. Gebe kadınlarda kullanırken dikkatli olunmalıdır. Emziren
kadınlarda kullanımı kontrendikedir.

Yan Etkileri:

%1 ya da daha yüksek oranlarda bildirilen advers etkiler: Başağrısı (%2.6),
somnolans (%5.2), ağız kuruluğu (%2.6), yorgunluk (%2.5). Daha nadir
olarak asteni ve karın ağrısı bildirilmiştir. İlacın pazara
sunulmasını takiben bildirilen yan etkiler: Bulantı, anafilaktik şok,
aşırı duyarlılık, kilo artışı, anjiyonörotik ödem, kaşıntı, döküntü,
ürtiker.

İlaç Etkileşimleri:

Levosetirizin ile yapılmış bir etkileşim çalışması yoktur; ancak aynı
kökten gelen madde olan setirizin ile yapılan çalışmalarda, klinikle
ilgili advers etkileşimlerin olmadığı gösterilmiştir (psödoefedrin,
simetidin, ketokonazol, eritromisin, azitromisin, glipizid ve diazepam
ile). Teofilin ve setirizin ile yapılan (günde 400 mg) çok dozlu bir
çalışmada setirizin klirensinde küçük bir azalma (%16) gözlenmiş;
ancak teofilinin özelliklerinde bir değişiklik olmamıştır. Ritonavir
(günde iki defa 600 mg) ve setirizinin (10 mg/gün) bir çoklu doz
çalışmasında setirizine maruz kalma miktarı %40 artarken, ritonavirin
özelliklerinde bir değişiklik olmamıştır. Yemeklerle birlikte
alındığında levosetirizinin emilen miktarı azalmamakta, fakat emilimi
yavaşlamaktadır.

Kullanım Şekli:

Yetişkinlerde ve 12 yaşın üzerindeki çocuklarda günde tek doz 10 mg;
2-12 yaş arasındaki ve 30 kg’ın altındaki  çocuklarda günde tek doz 5
mg alınır. Gerekirse bu miktar günde 2 defaya bölünebilir.

Endikasyonları:

Saman nezlesi (mevsimlere bağlı alerjik rinit ve konjunktivit); kronik
alerjik rinit; alerjik kaşıntılar ve idiyopatik ürtikerde endikedir.

Kontrendikasyonları:

Bileşiminde bulunan maddelerden birine karşı aşırı duyarlılığı olan
kişilerde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Taşıt ve tehlikeli makinalar kullanılacaksa verilen dozlardan fazlası
alınmamalıdır. Böbrek yetmezliği olan hastalarda uygulanacak doz
yarıya indirilmelidir. Hayvanlarda yapılan teratojenik çalışmalarda
herhangi bir advers etkiye rastlanmamıştır. Buna rağmen gebelik
esnasında ve emzirme devresinde ihtiyatlı davranmalı ve
kullanılmamalıdır.

Yan Etkileri:

Nadir olarak aşırı duyarlılık, başağrısı, uykulu hal, ajitasyon, ağız
kuruluğu ve gastrointestinal bozukluk gibi hafif ve geçici yan etkiler
bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

Halen başka ilaçlarla geçimsizliği bilinmemektedir. Setirizin terapötik
dozlarda (kanda 0.8 g/l) alkolün etkilerini arttırıcı etki
göstermemiştir. Setirizin ile birlikte sedatifler kullanılacağı zaman
dikkatli davranılmalıdır.

Kullanım Şekli:

Günlük doz erişkinlerde 2 kez 1 tablettir (kahvaltı ve akşam yemeğinde).
Sedasyona yatkın kişilerde, tedavinin birinci haftası içinde, günde 2
kez alınacak 1/2 tablet veya yalnızca akşamları alınacak 1 tabletle
tedaviye başlanılması ve tam tedavi dozuna tedricen çıkılması
önerilir. Gereğinde doz günde 2 bölünmüş doz halinde 4 mg’a
çıkarılabilir. 6 ay-3 yaş günde yarım tablet, 3 yaşın üstündeki
çocuklara günde 2 kez 1 tablet verilir.

Endikasyonları:

Bronşiyal astma (karışık dahil bütün formları), alerjik bronşitin,
saman nezlesi eşliğinde astmatik semptomların uzun süreli profilaksisi,
çeşitli alerjilerin, alerjik rinitin, alerjik rinitin deri
reaksiyonlarının, profilaktik ve semptomatik tedavisinde endikedir.
Astma krizi anında verilmesi, krizi ortadan kaldırmaz.

Uyarılar:

Hastalık enfeksiyon eşliğinde ise ketotifen tedavisine spesifik
antienfeksiyöz ilaçlar eklenmelidir. Herhangi bir teratojenik etkisi
görülmemiş olmasına rağmen, bütün ilaçlar gibi ketotifen de kesin
gereksinim olmadıkça gebelere ve emzirenlere verilmemelidir. Uzun
süreli ketotifen tedavisine başlandığında kullanılmakta olan
antiastmatik ilaçlar ani olarak kesilmemelidir. Steroide bağımlılığı
olan hastalarda adrenokortikal yetmezlik bulunabileceğinden özellikle
sistemik kortikosteroidler ve ACTH ani olarak kesilmemelidir. Böyle
olgularda, strese karşı gelişen pitüiter-adrenal tepkinin normal
haline dönmesi 1 yıl alabilir. Tedavinin ilk günlerinde reaksiyonlar
bozulabileceğinden, hasta araba veya makine kullanırken dikkat etmesi
konusunda uyarılmalıdır.

Yan Etkileri:

Tedavinin başında sedasyon ve bazı olgularda ender olarak ağız
kuruluğu ve baş dönmesi görülebilir. Bu belirtiler tedavinin devamında
kaybolur. Ender olarak kilo artışı görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:

Sedatiflerin, hipnotiklerin, antihistaminiklerin ve alkolün etkisi
ketotifenle kuvvetlenebilir. Oral antidiyabetiklerle kullanıldığında
çok ender olarak trombosit sayımında reversibl bir azalma görülmüştür.
Oral antidiyabetik alan hastalarda trombosit sayımı yapılmalıdır.