Kullanım Şekli:

15 yaş ve üzerindekilerde bir defalık doz 1 veya 2 tablettir. Günlük maksimum
doz 4×2 tablettir. Tabletler biraz sıvıyla çiğnenmeden yutulur.

Endikasyonları:

Şiddetli veya dirençli ağrı ve ateş.

Kontrendikasyonları:

Metamizol ya da diğer pirazolonlara (örn. fenazon, propifenazon) veya
pirazolidinlere (örn. fenilbutazon, oksifenbutazon) karşı alerji, örn.
bu maddelerden birine karşı önceden gelişen agranülositoz; bozulmuş
kemik iliği fonksiyonu (örn. sitostatik tedavi sonucu oluşan) ya da
hematopoetik sistem hastalıkları; salisilatlar, parasetamol,
diklofenak, ibuprofen, indometazin, naproksen gibi analjeziklere karşı
bronkospazm ya da diğer anafilaktoid reaksiyonlar (örn. ürtiker, rinit,
anjiyoödem) gelişen hastalar; yardımcı maddelerinden birine karşı
alerji; akut intermitan hepatik porfiria (porfiria ataklarının
indüksiyon riski) ve konjenital glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliği
(hemoliz riski).

Uyarılar:

Dipiron tedavisi sırasında aşırı duyarlılık reaksiyonları görülebilir.
Bunların en önemli olanları şok ve agranülositoz, lökopeni,
trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki reaksiyon da
nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup komplikasyonsuz
uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Uzun süreli kullanımlarda kan
kontrolleri yapılmalıdır. Daha önceden kan yapımı bozulmuş olanlarda
(örn. sitostatik tedavi sonucu) dipiron doktor gözetiminde
kullanılmalıdır. Bronş astması veya özellikle saman nezlesi şeklinde
belirtilerin eşlik ettiği kronik solunum yolu enfeksiyonu olan
hastalar veya çeşitli ağrı ve romatizma ilaçlarına karşı aşırı
duyarlılığı (analjezik astması, analjezik entoleransı) olan kişiler
dipiron kullandıkları zaman astma veya şoka maruz kalabilirler. Aynı
durum, az miktarda alkol aldıkları zaman aksıran, gözleri yaşaran,
yüzde şiddetli kızarmadan şikayet eden veya besin maddelerine,
kürklere, saç boyalarına, konservasyon maddelerine karşı deri
reaksiyonları, kaşıntı, ürtiker gibi aşırı duyarlılık gösteren
hastalar için de geçerlidir. Astma öyküsü olan hastalar, astma atağına
karşı dikkatle izlenmelidir. Gebelerde özellikle ilk 3 ay ve son 6
hafta içinde kesin bir endikasyon varsa kullanılmalıdır. Böbrek
fonksiyonuyla etkileşme olasılığı nedeniyle, tıbbi zorunluluk
olmadıkça 3 aylıktan küçük veya 5 kg’den düşük ağırlıktaki bebeklere
uygulanmamalıdır. Müstahzarların parenteral formlarının uygulanması
sırasında anafilaktik şok görülebilir. Terleme, bulantı, siyanoz gibi
ilk belirtileri ortaya çıktığı zaman enjeksiyona hemen son verilir.
İğne ven içinde bırakılır ve/veya damar yolunun açık tutulması için
vene uygun bir kanül yerleştirilir ve hemen epinefrin, i.v.
glukokortikoid, plazma genişletici, oksijen, antihistaminik uygulanır.
Hasta baş aşağı yatırılır ve solunum yolu açık tutulur.

Yan Etkileri:

Dipironun başlıca yan etkileri aşırı duyarlılık reaksiyonlarından
ileri gelmektedir. Bunların en önemlileri şok ve agranülositoz,
lökopeni, trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki
reaksiyon da nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup
komplikasyonsuz uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Agranülositoz,
yüksek ateş, titreme, boğaz ağrısı, yutma güçlüğü, ağız-burun-boğaz-genital
ve anal bölgelerde enflamatuvar lezyonlar gibi belirtilerle ortaya
çıkabilir. İlaca hemen son verildiğinde belirtiler tekrar normale
döner. Trombositopeni kendini kanama eğiliminde artış ve/veya deri ve
mukozalarda peteşi şeklinde kanamalarla belli eder. Diğer önemli
reaksiyon olan şok, soğuk ter, baş dönmesi, uyuşukluk, bulantı, deri
renginin solması, solunum güçlüğü şeklinde ortaya çıkabilir. Yüzde
şişkinlik, kaşıntı, kalp bölgesinde darlık hissi, nabızda artış, kol
ve bacaklarda soğukluk hissi olabilir. Bu belirtiler ilaç alındıktan
hemen sonra veya bir saat içinde ortaya çıkabilir. Nadir olgularda,
özellikle anamnezinde böbrek hastalığı olanlarda ve aşırı dozlarda,
idrar yapımının azalması, tamamen durması ve protein itrahında artış,
böbrek dokusunda iltihap gibi geçici böbrek bozuklukları gözlenmiştir.
Diğer istenmeyen etkiler; konjunktivitada, burun ve boğaz
mukozalarında, deride (ürtiker şeklinde döküntüler gibi), çok nadir
olgularda ise şiddetli bazan hayatı tehdit edici mukozaların da
tutulduğu büllöz deri reaksiyonları (Stevens-Johnson sendromu veya
Lyell sendromu) aşırı duyarlılık reaksiyonlarıdır. Bu tür deri
reaksiyonları görüldüğünde ilaç hemen kesilmeli ve uygun tedaviye
başlanmalıdır.

İlaç Etkileşimleri:

Siklosporin ile kullanıldığında siklosporin düzeylerini düşürebilir.
Dipiron ve alkol birbirlerinin etkilerini artırırlar.

]]> http://www.ilaclari.net/nogesic-tablet/feed 0 http://www.ilaclari.net/novakom-s-tablet http://www.ilaclari.net/novakom-s-tablet#comments Tue, 20 Sep 2011 10:35:15 +0000 admin http://www.ilaclari.net/?p=2411

Kullanım Şekli:

Günlük doz 3×2 tablettir.

Endikasyonları:

Şiddetli veya dirençli ağrı ve ateş.

Kontrendikasyonları:

Metamizol ya da diğer pirazolonlara (örn. fenazon, propifenazon) veya
pirazolidinlere (örn. fenilbutazon, oksifenbutazon) karşı alerji, örn.
bu maddelerden birine karşı önceden gelişen agranülositoz; bozulmuş
kemik iliği fonksiyonu (örn. sitostatik tedavi sonucu oluşan) ya da
hematopoetik sistem hastalıkları; salisilatlar, parasetamol,
diklofenak, ibuprofen, indometazin, naproksen gibi analjeziklere karşı
bronkospazm ya da diğer anafilaktoid reaksiyonlar (örn. ürtiker, rinit,
anjiyoödem) gelişen hastalar; yardımcı maddelerinden birine karşı
alerji; akut intermitan hepatik porfiria (porfiria ataklarının
indüksiyon riski) ve konjenital glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliği
(hemoliz riski).

Uyarılar:

Dipiron tedavisi sırasında aşırı duyarlılık reaksiyonları görülebilir.
Bunların en önemli olanları şok ve agranülositoz, lökopeni,
trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki reaksiyon da
nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup komplikasyonsuz
uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Uzun süreli kullanımlarda kan
kontrolleri yapılmalıdır. Daha önceden kan yapımı bozulmuş olanlarda
(örn. sitostatik tedavi sonucu) dipiron doktor gözetiminde
kullanılmalıdır. Bronş astması veya özellikle saman nezlesi şeklinde
belirtilerin eşlik ettiği kronik solunum yolu enfeksiyonu olan
hastalar veya çeşitli ağrı ve romatizma ilaçlarına karşı aşırı
duyarlılığı (analjezik astması, analjezik entoleransı) olan kişiler
dipiron kullandıkları zaman astma veya şoka maruz kalabilirler. Aynı
durum, az miktarda alkol aldıkları zaman aksıran, gözleri yaşaran,
yüzde şiddetli kızarmadan şikayet eden veya besin maddelerine,
kürklere, saç boyalarına, konservasyon maddelerine karşı deri
reaksiyonları, kaşıntı, ürtiker gibi aşırı duyarlılık gösteren
hastalar için de geçerlidir. Astma öyküsü olan hastalar, astma atağına
karşı dikkatle izlenmelidir. Gebelerde özellikle ilk 3 ay ve son 6
hafta içinde kesin bir endikasyon varsa kullanılmalıdır. Böbrek
fonksiyonuyla etkileşme olasılığı nedeniyle, tıbbi zorunluluk
olmadıkça 3 aylıktan küçük veya 5 kg’den düşük ağırlıktaki bebeklere
uygulanmamalıdır. Müstahzarların parenteral formlarının uygulanması
sırasında anafilaktik şok görülebilir. Terleme, bulantı, siyanoz gibi
ilk belirtileri ortaya çıktığı zaman enjeksiyona hemen son verilir.
İğne ven içinde bırakılır ve/veya damar yolunun açık tutulması için
vene uygun bir kanül yerleştirilir ve hemen epinefrin, i.v.
glukokortikoid, plazma genişletici, oksijen, antihistaminik uygulanır.
Hasta baş aşağı yatırılır ve solunum yolu açık tutulur.

Yan Etkileri:

Dipironun başlıca yan etkileri aşırı duyarlılık reaksiyonlarından
ileri gelmektedir. Bunların en önemlileri şok ve agranülositoz,
lökopeni, trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki
reaksiyon da nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup
komplikasyonsuz uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Agranülositoz,
yüksek ateş, titreme, boğaz ağrısı, yutma güçlüğü, ağız-burun-boğaz-genital
ve anal bölgelerde enflamatuvar lezyonlar gibi belirtilerle ortaya
çıkabilir. İlaca hemen son verildiğinde belirtiler tekrar normale
döner. Trombositopeni kendini kanama eğiliminde artış ve/veya deri ve
mukozalarda peteşi şeklinde kanamalarla belli eder. Diğer önemli
reaksiyon olan şok, soğuk ter, baş dönmesi, uyuşukluk, bulantı, deri
renginin solması, solunum güçlüğü şeklinde ortaya çıkabilir. Yüzde
şişkinlik, kaşıntı, kalp bölgesinde darlık hissi, nabızda artış, kol
ve bacaklarda soğukluk hissi olabilir. Bu belirtiler ilaç alındıktan
hemen sonra veya bir saat içinde ortaya çıkabilir. Nadir olgularda,
özellikle anamnezinde böbrek hastalığı olanlarda ve aşırı dozlarda,
idrar yapımının azalması, tamamen durması ve protein itrahında artış,
böbrek dokusunda iltihap gibi geçici böbrek bozuklukları gözlenmiştir.
Diğer istenmeyen etkiler; konjunktivitada, burun ve boğaz
mukozalarında, deride (ürtiker şeklinde döküntüler gibi), çok nadir
olgularda ise şiddetli bazan hayatı tehdit edici mukozaların da
tutulduğu büllöz deri reaksiyonları (Stevens-Johnson sendromu veya
Lyell sendromu) aşırı duyarlılık reaksiyonlarıdır. Bu tür deri
reaksiyonları görüldüğünde ilaç hemen kesilmeli ve uygun tedaviye
başlanmalıdır.

İlaç Etkileşimleri:

Siklosporin ile kullanıldığında siklosporin düzeylerini düşürebilir.
Dipiron ve alkol birbirlerinin etkilerini artırırlar.

]]> http://www.ilaclari.net/novakom-s-tablet/feed 0 http://www.ilaclari.net/novalgin-tablet http://www.ilaclari.net/novalgin-tablet#comments Sat, 17 Sep 2011 12:55:42 +0000 admin http://www.ilaclari.net/?p=2416

Etken Madde(ler):

Kullanım Şekli:

15 yaş ve üzerindekilerde bir defalık doz 1 veya 2 tablettir. Günlük maksimum
doz 4×2 tablettir. Tabletler biraz sıvıyla çiğnenmeden yutulur.

Endikasyonları:

Şiddetli veya dirençli ağrı ve ateş.

Kontrendikasyonları:

Metamizol ya da diğer pirazolonlara (örn. fenazon, propifenazon) veya
pirazolidinlere (örn. fenilbutazon, oksifenbutazon) karşı alerji, örn.
bu maddelerden birine karşı önceden gelişen agranülositoz; bozulmuş
kemik iliği fonksiyonu (örn. sitostatik tedavi sonucu oluşan) ya da
hematopoetik sistem hastalıkları; salisilatlar, parasetamol,
diklofenak, ibuprofen, indometazin, naproksen gibi analjeziklere karşı
bronkospazm ya da diğer anafilaktoid reaksiyonlar (örn. ürtiker, rinit,
anjiyoödem) gelişen hastalar; yardımcı maddelerinden birine karşı
alerji; akut intermitan hepatik porfiria (porfiria ataklarının
indüksiyon riski) ve konjenital glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliği
(hemoliz riski).

Uyarılar:

Dipiron tedavisi sırasında aşırı duyarlılık reaksiyonları görülebilir.
Bunların en önemli olanları şok ve agranülositoz, lökopeni,
trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki reaksiyon da
nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup komplikasyonsuz
uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Uzun süreli kullanımlarda kan
kontrolleri yapılmalıdır. Daha önceden kan yapımı bozulmuş olanlarda
(örn. sitostatik tedavi sonucu) dipiron doktor gözetiminde
kullanılmalıdır. Bronş astması veya özellikle saman nezlesi şeklinde
belirtilerin eşlik ettiği kronik solunum yolu enfeksiyonu olan
hastalar veya çeşitli ağrı ve romatizma ilaçlarına karşı aşırı
duyarlılığı (analjezik astması, analjezik entoleransı) olan kişiler
dipiron kullandıkları zaman astma veya şoka maruz kalabilirler. Aynı
durum, az miktarda alkol aldıkları zaman aksıran, gözleri yaşaran,
yüzde şiddetli kızarmadan şikayet eden veya besin maddelerine,
kürklere, saç boyalarına, konservasyon maddelerine karşı deri
reaksiyonları, kaşıntı, ürtiker gibi aşırı duyarlılık gösteren
hastalar için de geçerlidir. Astma öyküsü olan hastalar, astma atağına
karşı dikkatle izlenmelidir. Gebelerde özellikle ilk 3 ay ve son 6
hafta içinde kesin bir endikasyon varsa kullanılmalıdır. Böbrek
fonksiyonuyla etkileşme olasılığı nedeniyle, tıbbi zorunluluk
olmadıkça 3 aylıktan küçük veya 5 kg’den düşük ağırlıktaki bebeklere
uygulanmamalıdır. Müstahzarların parenteral formlarının uygulanması
sırasında anafilaktik şok görülebilir. Terleme, bulantı, siyanoz gibi
ilk belirtileri ortaya çıktığı zaman enjeksiyona hemen son verilir.
İğne ven içinde bırakılır ve/veya damar yolunun açık tutulması için
vene uygun bir kanül yerleştirilir ve hemen epinefrin, i.v.
glukokortikoid, plazma genişletici, oksijen, antihistaminik uygulanır.
Hasta baş aşağı yatırılır ve solunum yolu açık tutulur.

Yan Etkileri:

Dipironun başlıca yan etkileri aşırı duyarlılık reaksiyonlarından
ileri gelmektedir. Bunların en önemlileri şok ve agranülositoz,
lökopeni, trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki
reaksiyon da nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup
komplikasyonsuz uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Agranülositoz,
yüksek ateş, titreme, boğaz ağrısı, yutma güçlüğü, ağız-burun-boğaz-genital
ve anal bölgelerde enflamatuvar lezyonlar gibi belirtilerle ortaya
çıkabilir. İlaca hemen son verildiğinde belirtiler tekrar normale
döner. Trombositopeni kendini kanama eğiliminde artış ve/veya deri ve
mukozalarda peteşi şeklinde kanamalarla belli eder. Diğer önemli
reaksiyon olan şok, soğuk ter, baş dönmesi, uyuşukluk, bulantı, deri
renginin solması, solunum güçlüğü şeklinde ortaya çıkabilir. Yüzde
şişkinlik, kaşıntı, kalp bölgesinde darlık hissi, nabızda artış, kol
ve bacaklarda soğukluk hissi olabilir. Bu belirtiler ilaç alındıktan
hemen sonra veya bir saat içinde ortaya çıkabilir. Nadir olgularda,
özellikle anamnezinde böbrek hastalığı olanlarda ve aşırı dozlarda,
idrar yapımının azalması, tamamen durması ve protein itrahında artış,
böbrek dokusunda iltihap gibi geçici böbrek bozuklukları gözlenmiştir.
Diğer istenmeyen etkiler; konjunktivitada, burun ve boğaz
mukozalarında, deride (ürtiker şeklinde döküntüler gibi), çok nadir
olgularda ise şiddetli bazan hayatı tehdit edici mukozaların da
tutulduğu büllöz deri reaksiyonları (Stevens-Johnson sendromu veya
Lyell sendromu) aşırı duyarlılık reaksiyonlarıdır. Bu tür deri
reaksiyonları görüldüğünde ilaç hemen kesilmeli ve uygun tedaviye
başlanmalıdır.

İlaç Etkileşimleri:

Siklosporin ile kullanıldığında siklosporin düzeylerini düşürebilir.
Dipiron ve alkol birbirlerinin etkilerini artırırlar.

NOVALGİN (Tablet)

Kullanım Şekli:

Erişkinlerde hafif ve kronik olgularda günde 2-3 kez 1 ampul i.m. veya
i.v. olarak; şiddetli ağrılarda (koliklerde) günde 1-2 kez 2 ampul
yavaş i.v. olarak uygulanır.

Endikasyonları:

Şiddetli veya dirençli ağrı ve ateş.

Kontrendikasyonları:

Metamizol ya da diğer pirazolonlara (örn. fenazon, propifenazon) veya
pirazolidinlere (örn. fenilbutazon, oksifenbutazon) karşı alerji, örn.
bu maddelerden birine karşı önceden gelişen agranülositoz; bozulmuş
kemik iliği fonksiyonu (örn. sitostatik tedavi sonucu oluşan) ya da
hematopoetik sistem hastalıkları; salisilatlar, parasetamol,
diklofenak, ibuprofen, indometazin, naproksen gibi analjeziklere karşı
bronkospazm ya da diğer anafilaktoid reaksiyonlar (örn. ürtiker, rinit,
anjiyoödem) gelişen hastalar; yardımcı maddelerinden birine karşı
alerji; akut intermitan hepatik porfiria (porfiria ataklarının
indüksiyon riski) ve konjenital glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliği
(hemoliz riski).

Uyarılar:

Dipiron tedavisi sırasında aşırı duyarlılık reaksiyonları görülebilir.
Bunların en önemli olanları şok ve agranülositoz, lökopeni,
trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki reaksiyon da
nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup komplikasyonsuz
uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Uzun süreli kullanımlarda kan
kontrolleri yapılmalıdır. Daha önceden kan yapımı bozulmuş olanlarda
(örn. sitostatik tedavi sonucu) dipiron doktor gözetiminde
kullanılmalıdır. Bronş astması veya özellikle saman nezlesi şeklinde
belirtilerin eşlik ettiği kronik solunum yolu enfeksiyonu olan
hastalar veya çeşitli ağrı ve romatizma ilaçlarına karşı aşırı
duyarlılığı (analjezik astması, analjezik entoleransı) olan kişiler
dipiron kullandıkları zaman astma veya şoka maruz kalabilirler. Aynı
durum, az miktarda alkol aldıkları zaman aksıran, gözleri yaşaran,
yüzde şiddetli kızarmadan şikayet eden veya besin maddelerine,
kürklere, saç boyalarına, konservasyon maddelerine karşı deri
reaksiyonları, kaşıntı, ürtiker gibi aşırı duyarlılık gösteren
hastalar için de geçerlidir. Astma öyküsü olan hastalar, astma atağına
karşı dikkatle izlenmelidir. Gebelerde özellikle ilk 3 ay ve son 6
hafta içinde kesin bir endikasyon varsa kullanılmalıdır. Böbrek
fonksiyonuyla etkileşme olasılığı nedeniyle, tıbbi zorunluluk
olmadıkça 3 aylıktan küçük veya 5 kg’den düşük ağırlıktaki bebeklere
uygulanmamalıdır. Müstahzarların parenteral formlarının uygulanması
sırasında anafilaktik şok görülebilir. Terleme, bulantı, siyanoz gibi
ilk belirtileri ortaya çıktığı zaman enjeksiyona hemen son verilir.
İğne ven içinde bırakılır ve/veya damar yolunun açık tutulması için
vene uygun bir kanül yerleştirilir ve hemen epinefrin, i.v.
glukokortikoid, plazma genişletici, oksijen, antihistaminik uygulanır.
Hasta baş aşağı yatırılır ve solunum yolu açık tutulur.

Yan Etkileri:

Dipironun başlıca yan etkileri aşırı duyarlılık reaksiyonlarından
ileri gelmektedir. Bunların en önemlileri şok ve agranülositoz,
lökopeni, trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki
reaksiyon da nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup
komplikasyonsuz uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Agranülositoz,
yüksek ateş, titreme, boğaz ağrısı, yutma güçlüğü, ağız-burun-boğaz-genital
ve anal bölgelerde enflamatuvar lezyonlar gibi belirtilerle ortaya
çıkabilir. İlaca hemen son verildiğinde belirtiler tekrar normale
döner. Trombositopeni kendini kanama eğiliminde artış ve/veya deri ve
mukozalarda peteşi şeklinde kanamalarla belli eder. Diğer önemli
reaksiyon olan şok, soğuk ter, baş dönmesi, uyuşukluk, bulantı, deri
renginin solması, solunum güçlüğü şeklinde ortaya çıkabilir. Yüzde
şişkinlik, kaşıntı, kalp bölgesinde darlık hissi, nabızda artış, kol
ve bacaklarda soğukluk hissi olabilir. Bu belirtiler ilaç alındıktan
hemen sonra veya bir saat içinde ortaya çıkabilir. Nadir olgularda,
özellikle anamnezinde böbrek hastalığı olanlarda ve aşırı dozlarda,
idrar yapımının azalması, tamamen durması ve protein itrahında artış,
böbrek dokusunda iltihap gibi geçici böbrek bozuklukları gözlenmiştir.
Diğer istenmeyen etkiler; konjunktivitada, burun ve boğaz
mukozalarında, deride (ürtiker şeklinde döküntüler gibi), çok nadir
olgularda ise şiddetli bazan hayatı tehdit edici mukozaların da
tutulduğu büllöz deri reaksiyonları (Stevens-Johnson sendromu veya
Lyell sendromu) aşırı duyarlılık reaksiyonlarıdır. Bu tür deri
reaksiyonları görüldüğünde ilaç hemen kesilmeli ve uygun tedaviye
başlanmalıdır.

İlaç Etkileşimleri:

Siklosporin ile kullanıldığında siklosporin düzeylerini düşürebilir.
Dipiron ve alkol birbirlerinin etkilerini artırırlar.

]]> http://www.ilaclari.net/novo-plan-ampul/feed 0 http://www.ilaclari.net/novopyrine-ampul http://www.ilaclari.net/novopyrine-ampul#comments Sat, 17 Sep 2011 10:45:01 +0000 admin http://www.ilaclari.net/?p=2427

Kullanım Şekli:

Alışılmış bir defalık doz 0.5-1 g’dır. Bu doz günde 3-4 kez
tekrarlanabilir. 1 g’nin üstündeki dozlar i.v. yoldan çok yavaş olarak
uygulanmalıdır. Maksimum bir defalık doz 2.5 g ve günlük doz 5 g’dir.

Endikasyonları:

Şiddetli veya dirençli ağrı ve ateş.

Kontrendikasyonları:

Metamizol ya da diğer pirazolonlara (örn. fenazon, propifenazon) veya
pirazolidinlere (örn. fenilbutazon, oksifenbutazon) karşı alerji, örn.
bu maddelerden birine karşı önceden gelişen agranülositoz; bozulmuş
kemik iliği fonksiyonu (örn. sitostatik tedavi sonucu oluşan) ya da
hematopoetik sistem hastalıkları; salisilatlar, parasetamol,
diklofenak, ibuprofen, indometazin, naproksen gibi analjeziklere karşı
bronkospazm ya da diğer anafilaktoid reaksiyonlar (örn. ürtiker, rinit,
anjiyoödem) gelişen hastalar; yardımcı maddelerinden birine karşı
alerji; akut intermitan hepatik porfiria (porfiria ataklarının
indüksiyon riski) ve konjenital glukoz-6-fosfat dehidrogenaz eksikliği
(hemoliz riski).

Uyarılar:

Dipiron tedavisi sırasında aşırı duyarlılık reaksiyonları görülebilir.
Bunların en önemli olanları şok ve agranülositoz, lökopeni,
trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki reaksiyon da
nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup komplikasyonsuz
uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Uzun süreli kullanımlarda kan
kontrolleri yapılmalıdır. Daha önceden kan yapımı bozulmuş olanlarda
(örn. sitostatik tedavi sonucu) dipiron doktor gözetiminde
kullanılmalıdır. Bronş astması veya özellikle saman nezlesi şeklinde
belirtilerin eşlik ettiği kronik solunum yolu enfeksiyonu olan
hastalar veya çeşitli ağrı ve romatizma ilaçlarına karşı aşırı
duyarlılığı (analjezik astması, analjezik entoleransı) olan kişiler
dipiron kullandıkları zaman astma veya şoka maruz kalabilirler. Aynı
durum, az miktarda alkol aldıkları zaman aksıran, gözleri yaşaran,
yüzde şiddetli kızarmadan şikayet eden veya besin maddelerine,
kürklere, saç boyalarına, konservasyon maddelerine karşı deri
reaksiyonları, kaşıntı, ürtiker gibi aşırı duyarlılık gösteren
hastalar için de geçerlidir. Astma öyküsü olan hastalar, astma atağına
karşı dikkatle izlenmelidir. Gebelerde özellikle ilk 3 ay ve son 6
hafta içinde kesin bir endikasyon varsa kullanılmalıdır. Böbrek
fonksiyonuyla etkileşme olasılığı nedeniyle, tıbbi zorunluluk
olmadıkça 3 aylıktan küçük veya 5 kg’den düşük ağırlıktaki bebeklere
uygulanmamalıdır. Müstahzarların parenteral formlarının uygulanması
sırasında anafilaktik şok görülebilir. Terleme, bulantı, siyanoz gibi
ilk belirtileri ortaya çıktığı zaman enjeksiyona hemen son verilir.
İğne ven içinde bırakılır ve/veya damar yolunun açık tutulması için
vene uygun bir kanül yerleştirilir ve hemen epinefrin, i.v.
glukokortikoid, plazma genişletici, oksijen, antihistaminik uygulanır.
Hasta baş aşağı yatırılır ve solunum yolu açık tutulur.

Yan Etkileri:

Dipironun başlıca yan etkileri aşırı duyarlılık reaksiyonlarından
ileri gelmektedir. Bunların en önemlileri şok ve agranülositoz,
lökopeni, trombositopeni gibi kan tablosu bozukluklarıdır. Her iki
reaksiyon da nadiren görülür, ancak hayatı tehdit edici olup
komplikasyonsuz uygulamadan sonra dahi ortaya çıkabilir. Agranülositoz,
yüksek ateş, titreme, boğaz ağrısı, yutma güçlüğü, ağız-burun-boğaz-genital
ve anal bölgelerde enflamatuvar lezyonlar gibi belirtilerle ortaya
çıkabilir. İlaca hemen son verildiğinde belirtiler tekrar normale
döner. Trombositopeni kendini kanama eğiliminde artış ve/veya deri ve
mukozalarda peteşi şeklinde kanamalarla belli eder. Diğer önemli
reaksiyon olan şok, soğuk ter, baş dönmesi, uyuşukluk, bulantı, deri
renginin solması, solunum güçlüğü şeklinde ortaya çıkabilir. Yüzde
şişkinlik, kaşıntı, kalp bölgesinde darlık hissi, nabızda artış, kol
ve bacaklarda soğukluk hissi olabilir. Bu belirtiler ilaç alındıktan
hemen sonra veya bir saat içinde ortaya çıkabilir. Nadir olgularda,
özellikle anamnezinde böbrek hastalığı olanlarda ve aşırı dozlarda,
idrar yapımının azalması, tamamen durması ve protein itrahında artış,
böbrek dokusunda iltihap gibi geçici böbrek bozuklukları gözlenmiştir.
Diğer istenmeyen etkiler; konjunktivitada, burun ve boğaz
mukozalarında, deride (ürtiker şeklinde döküntüler gibi), çok nadir
olgularda ise şiddetli bazan hayatı tehdit edici mukozaların da
tutulduğu büllöz deri reaksiyonları (Stevens-Johnson sendromu veya
Lyell sendromu) aşırı duyarlılık reaksiyonlarıdır. Bu tür deri
reaksiyonları görüldüğünde ilaç hemen kesilmeli ve uygun tedaviye
başlanmalıdır.

İlaç Etkileşimleri:

Siklosporin ile kullanıldığında siklosporin düzeylerini düşürebilir.
Dipiron ve alkol birbirlerinin etkilerini artırırlar.

Kullanım Şekli:

Bir cerrahi prosedür sırasında epidural dozlar hastalara 375 mg’a kadar
olan bölünmüş dozlar halinde uygulanmalıdır. İntraoperatif blok ve
postoperatif ağrı tedavisi için 24 saatte uygulanan maksimum doz 695
mg’dır. Postoperatif epidural infüzyon için 24 saatte uygulanan
maksimum doz 570 mg’dır. Brakiyal pleksus bloku için hastalara tek bir
bölünmüş enjeksiyon olarak uygulanan maksimum doz 300 mg’dır. Büyük
hacimli lokal anestezik çözeltisinin hızlı enjeksiyonundan kaçınılmalı
ve daima bölünmüş dozlar kullanılmalıdır. İstenen sonucu almak için
gereken en küçük doz ve konsantrasyon kullanılmalıdır.

Endikasyonları:

Levobupivakain amino asit sınıfı lokal anesteziklerin bir üyesidir.
Cerrahi Anestezi: Majör: Epidural (sezaryen dahil, intratekal,
periferik sinir bloku). Minör: Lokal infiltrasyon, oral, oftalmik
cerrahide peribulber blok. Ağrı Tedavisi: Sürekli epidural infüzyon,
postoperatif, doğum veya kronik ağrı için tek veya multipl bolus
uygulama. Sürekli epidural analjezi için levobupivakain epidural
fentanil, morfin veya klonidin ile kombine olarak uygulanabilir.

Kontrendikasyonları:

Levobupivakaine veya amid tipindeki lokal anestezik ajanlara karşı
aşırı duyarlığı olan hastalarda kontrendikedir. Levobupivakain
intravenöz bölgesel anestezide (Bier Bloku) kontrendikedir.

Uyarılar:

Levobupivakainin blok yaparken yanlışlıkla intravenöz olarak
enjeksiyonu, kardiyak arestle sonuçlanabilir. Büyük dozlarda hızlı
enjekte edilmemesi gerektiğinden, cerrahi anestezinin hızlı başlaması
gereken acil durumlarda levobupivakain kullanılması önerilmemektedir.
Sezaryen için 150 mg’a kadar olan dozlarda 5 mg/ml levobupivakain
çözeltisi önerilmektedir. İlaca bağlı toksisitenin uygun tedavisinde
gecikilmesi, herhangi bir nedene bağlı ventilasyon yetersizliği
ve/veya duyarlık sonucunda asidoz, kardiyak arest ve muhtemelen ölüme
yol açabilir. Levobupivakain çözeltileri, obstetrik paraservikal blok
anestezisinde kullanılmamalıdır. İntravasküler veya intratekal
enjeksiyondan kaçınmak amacıyla, bir lokal anestezik maddenin ilk defa
ve izleyen dozlarının enjeksiyonundan önce kan ve beyin omurilik
sıvısı (uygulanabildiği yerde) aspirasyonu yapılmalıdır. Büyük
miktarda lokal anestezik gerektiren bir periferik sinir bloku
yapılacağı zaman, yüksek konsantrasyonlarda levobupivakain
kullanıldığında dikkatli olunmalıdır. Yüksek plazma veya dermatom
düzeyleri ve ciddi advers etkilerden kaçınmak amacıyla, etkin bir
anestezi için gerekli olan en düşük dozaj kullanılmalıdır. Epidural
anestezinin uygulanması sırasında başlangıçta etkisi hızlı başlayan
bir lokal anestezikle test dozu uygulanması ve asıl uygulamaya
geçilmeden önce hastanın MSS ve kardiyovasküler toksisite ve
yanlışlıkla intratekal uygulama belirtileri yönünden izlenmesi
önerilmektedir. Lokal anesteziklerin yinelenen dozlarda enjeksiyonu,
yinelenen her dozla birlikte ilacın veya metabolitlerinin yavaş yavaş
birikmesi ya da yavaş metabolik degradasyon sonucunda plazma
düzeylerinde anlamlı artışlara neden olabilir. Lokal anestezikler
hipotansiyon, hipovolemi veya kardiyovasküler fonksiyonlarında azalma
ve özellikle kalp bloku olan hastalarda da dikkatle kullanılmalıdır.
Levobupivakain gibi amid tipi lokal anestezikler karaciğerde
metabolize edilir ve bu nedenle, sözkonusu ilaçlar, özellikle
yinelenen dozlarda verildiğinde, hepatik hastalığı olan hastalarda
dikkatle kullanılmalıdır. Ciddi hepatik bozukluğu olan hastalar, lokal
anestezikleri normal olarak metabolize edemediğinden, toksik plazma
konsantrasyonlarının gelişme riski daha büyüktür. Lokal anestezikler
kardiyovasküler fonksiyonu azalmış hastalarda da dikkatle
kullanılmalıdır çünkü bu ilaçların neden olduğu uzamış A-V iletimiyle
ilgili fonksiyonel değişimler bu hastalar tarafından kompanse
edilemeyebilir. Baş ve boyun bölgesine enjekte edilen küçük dozlardaki
lokal anestezikler büyük dozlarda yanlışlıkla uygulanan intravasküler
enjeksiyonda görülen sistemik toksisiteye benzeyen advers
reaksiyonlara neden olabilirler. Konfüzyon, konvülziyonlar, solunum
depresyonu ve/veya solunum durması ve kardiyovasküler stimülasyon veya
depresyon bildirilmiştir. Bu reaksiyonlar lokal anestezik maddenin
intraarteriyel enjeksiyonuna bağlı olarak, sereberal dolaşıma
retrograd akım sonucunda ortaya çıkabilirler. Uygun olduğunda,
bölgesel anestezi için doğru uygulamayı takiben vücudun anestezi
uygulanan bölgesinde duyu ve motor aktivite kaybı oluşacağı hastaya
bildirilmelidir. Levobupivakain dahil lokal anestezikler plasentadan
hızla geçerler ve epidural blokta kullanıldıklarında farklı
derecelerde maternal, fetal ve neonatal toksisiteye neden olabilirler.
Doğum yapan anne, fetus ve yenidoğandaki advers reaksiyonlar santral
sinir sistemi, periferik vasküler tonüs ve kalp fonksiyonundaki
değişimleri içermektedir. Obstetrik ağrıyı dindirmek için
levobupivakain ile yapılan rejyonel anestezide maternal hipotansiyon,
fetal bradikardi ve fetal deselerasyonlar meydana gelmiştir. Lokal
anestezikler sempatik sinirleri bloke ederek vazodilatasyona neden
olurlar. Çocuklarda kullanımına dair yeterli bilgi olmadığından,
kullanılması emniyetli değildir. Gebelik kategorisi B’dir. Hamile
kadınlarda levobupivakainin gelişmekte olan fetus üzerindeki
etkilerini araştıran yeterli ve iyi kontrollü çalışmalar
bulunmamaktadır. Bazı lokal anestezik ilaçlar anne sütüne salınmakta
olduğundan, levobupivakain emziren kadınlara verilirken dikkatli
olunmalıdır.

Yan Etkileri:

Faz II/III çalışmalarda levobupivakain uygulanan bütün hastaların %5′inden
fazlasında meydana gelen advers olaylar: Hipotansiyon, bulantı,
postoperatif ağrı, ateş, kusma , anemi, kaşıntı, ağrı, başağrısı,
konstipasyon, başdönmesi, fetal distres. İnsidansı %1′den fazla olan
advers olaylar: Hipotansiyon, bulantı , anemi, postoperatif ağrı,
kusma, sırt ağrısı, ateş, başdönmesi, fetal distres, başağrısı, geç
doğum, kaşıntı, ağrı, anormal EKG, karında şişme, albüminemi, katılık,
konstipasyon, diplopi, hipoestezi, flatulans, abdominal ağrı,
hipotermi, bradikardi, dispepsi, hematüri, hamilelikte kanama,
parestezi, taşikardi, anormal idrar, purpura, yaradan akıntı artışı,
öksürük, lökositoz, somnolans, üriner inkontinans, lokal anestezi,
anksiyete, meme ağrısı (kadında), hipertansiyon, idrar akımında
azalma, idrar yolu enfeksiyonu, diyare. Genel insidansları %1′den
düşük olan advers etkiler: Asteni, ödem, postüral hipotansiyon,
hipokinezi, istemsiz kas kontraksiyonu, spazm (generalize), tremor,
senkop, aritmi, ekstrasistoller, fibrilasyon (atriyal), kardiyak arest,
ileus, bilirubin yükselmesi, konfüzyon, apne, bronkospazm, dispne,
pulmoner ödem, solunum yetmezliği, terlemede artış, deri renginde
değişme. Alerjik tipte reaksiyonlar seyrektir ve lokal anestezik
maddeye karşı duyarlılığın bir sonucu olarak meydana gelirler. Bu
reaksiyonlar ürtiker, kaşıntı, eritem, anjiyonörotik ödem (larinks
ödemi dahil), taşikardi, hapşırma,bulantı, kusma, baş dönmesi, senkop,
aşırı terleme, ateş ve muhtemel anafilaktoid benzeri semptomatolojidir
(şiddetli hipotansiyon dahil). Amid tipi lokal anestezik grubunun
üyeleri arasında çapraz duyarlılık bildirilmiştir.

İlaç Etkileşimleri:

Levobupivakain, lokal anestezikler veya yapısal olarak amid tipi lokal
anesteziklere yakın ajanlar kullanan hastalarda dikkatle
kullanılmalıdır çünkü bu ilaçların toksik etkileri aditif olabilir. İn
vitro çalışmalar, CYP3A4 izoformu ve CYP1A2 izoforumun levobupivakain
metabolizmasını sırasıyla desbütil-levobupivakain ve 3-hidroksilevobupivakaine
ilettiklerini göstermiştir. Bu nedenle, levobupivakain ile bir arada
verilen ve bu enzim ailesi tarafından metabolize edilen ilaçlar
potansiyel olarak levobupivakain ile etkileşebilir. CYP3A4
indüktörleri (fenitoin, fenobarbital, rifampin gibi), CYP3A4
inhibitörleri (azol antimikotikler örn. ketokonazol; belirli proteaz
inhibitörleri örn. ritonavir; makrolid antibiyotikler, örn.
eritromisin; ve kalsiyum kanal blokerleri, örn. verapamil), CYP1A2
indüktörleri (omeprazol) ve CYP1A2 inhibitörleri (furafilin ve
klaritromisin) tarafından etkilenmesi mümkündür. Levobupivakain
meksiletin veya sınıf III antiaritmik ajanlar gibi lokal anestezik
aktiviteye sahip antiaritmik ilaçlar alan hastalarda dikkatle
kullanılmalıdır çünkü bunların kullanımı aditif etki ortaya
çıkarabilir. Levobupivakain pH değeri 8.5′ten büyük olan alkali
çözeltilerle geçimli olmayabilir.

Kullanım Şekli:

Günlük ortalama doz 2×250-500 mg’dır. Maksimum günlük doz 1250 mg’dır. Akut
gut tedavisinde başlama dozu 750 mg ve daha sonra nöbet geçinceye
kadar her 6 saatte bir 250 mg uygulanır.
Endikasyonları:

Nörolojide: Migren profilaksisi ve akut migren krizi tedavisi,
nevralji, siyatalji, miyalji. Jinekolojide: Dismenore ve rahim içi
araç uygulamasında, uterus relaksasyonu ve analjezi sağlamak amacıyla.
Diş hekimliğinde: Ağrılı dental problemler, diş çekimi sonrası görülen
ağrılarda analjezik ve antienflamatuvar olarak. Cerrahi ve
travmatolojide: Burkulma, gerilme gibi spor kazaları ve post-operatif
ağrılarda. Kas-iskelet sistemi: Bursit, tendinit, sinovit, tenosinovit,
lumbago. Enfeksiyöz hastalıklar: Spesifik tedaviye ek olarak
analjezik, antienflamatuvar ve antipiretik amaçla. Romatizmal
hastalıklar: Romatoid artrit, osteoartrit, ankilozan spondilit ve gut
tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonları:

Naproksen ve benzeri ilaçlara duyarlı kişilerde, aspirin vb. ilaçlara
karşı astım, rinit ve ürtiker gibi alerjik reaksiyon gösterenlerde bu
grup ilaçlar arasında çapraz alerjik reaksiyonlar oluşabileceğinden (anaflaktik
reaksiyon riski), aktif mide veya duodenum ülseri bulunan hastalarda
kullanılmamalıdır.
Uyarılar:

16 yaşından küçük çocuklara ve emziren annelere verilmemelidir. Gebelikte
çok gerekmedikçe kullanılmamalıdır. Gebeliğin özellikle ilk ve üçüncü
trimestrinde kullanımı hastaya sağlayacağı yarar ve getireceği
risklerin iyi bir değerlendirmesi yapılmalıdır. Yaşlılarda ilacın
eliminasyonu azalabileceğinden dikkatli olunmalı, etkili en düşük doz
kullanılmalıdır. Kalp yetersizliği ve fonksiyon bozukluğu, böbrek ve
karaciğer fonksiyon bozukluğu olan hastalarda dikkatle
kullanılmalıdır.
Yan Etkileri:

Karında rahatsızlık hissi, bulantı, hafif periferal ödem, kulak çınlaması, baş
dönmesi gibi yan etkiler seyrek ve hafif derecede görülebilir. Çok
nadir olarak alopesi, hematüri, gastrointestinal kanama ve/veya
perforasyon, agranülositozis de dahil granülositopeni, allerjik deri
döküntüleri bildirilmiştir.
İlaç Etkileşimleri:

Hidantoin, sulfonamid ya da sülfonilüreler gibi proteinlere yüksek
oranda bağlanan ilaçları alan kişilerde naproksen, bu ilaçları protein
bağlarından koparıp kendi yerleşerek onların etkisini
güçlendirebileceğinden doz ayarı yapılmalıdır. Aynı şekilde oral
antikoagülan alanlara da dikkat edilmelidir. Probenesid ile birlikte
alınmasında naproksenin yarılanma ömrü belirgin olarak artar.
Metotreksatın tübüler ekskresyonu azalacağından toksisitesi artabilir.
Dikkatle kullanılmalıdır. Propranolol ve diğer Beta-blokerlerin
antihipertansif etkisini azaltabilir. Furosemidin natriüretik
etkisinin bazı non-steroidal antienflamatuvar ilaçlarla inhibe olduğu
bildirilmiştir. Naproksen kullanımına sürrenal fonksiyon testlerinden
48 saat önce ara verilmelidir. 17-ketosteroid testlerinin sonuçlarını
karıştırabilir, aynı şekilde idrarla 5 HİAA testlerini de
etkileyebilir.

]]> http://www.ilaclari.net/romaksen-supozituvar/feed 0 http://www.ilaclari.net/ostenil-enjektor http://www.ilaclari.net/ostenil-enjektor#comments Sat, 27 Nov 2010 19:40:24 +0000 admin http://www.ilaclari.net/?p=2562

Kullanım Şekli:

Eklemin büyüklüğüne göre 2 ml veya daha az Ostenil birer hafta ara ile 3-5 kez
eklem kavitesine enjekte edilir. Aynı anda birden fazla eklem tedavi
edilebilir. Hastalığın şiddetine göre 5 intraartiküler tedavi kürünün
yararlı etkileri altı ay sonra sonlanır. Gerektiğinde tedavi kürleri
tekrarlanabilir. Tedaviden önce eklem bölgesinde efüzyon olursa,
efüzyonun aspire edilmesi, istirahat ve buz torbası uygulaması
önerilir. Ostenil tedavisine iki veya üç gün sonra başlanır.
Endikasyonları:

Sinovyal sıvının geçici replasmanı ve desteklenmesi ile osteoartrite
bağlı ağrının tedavisinde ve ağrının azaltılması ya da giderilmesiyle
eklem hareketliliğinin artırılmasında kullanılır. Konservatif
nonfarmakolojik tedaviler ve analjeziklere yanıt vermeyen diz
osteoartriti vakalarında ağrının lokal tedavisinde endikedir.

Kontrendikasyonları:

Sodyum hiyaluronat preparatlarına hassasiyeti olduğu bilinen hastalara
uygulanmamalıdır. Diz ekleminde enfeksiyon veya eklemde enfeksiyon
hikayesi olan hastalara enjekte edilmemelidir.
Uyarılar:

Ciddi derecede inflame olmuş ekleme veya halen veya geçmişte infekte olmuş
ekleme uygulanmaz. Enjeksiyondan önce veya birlikte ekleme X-ray
radyoopak madde uygulanmaz. Artrosentez ile birlikte ağrıyı azaltmak
için lokal anestezik sıvı kullanılıyorsa sıvı ekleme enjekte
edilmemelidir. Hiyaluronanın çökmesine neden olabileceğinden kuaterner
amonyum tuzları içeren dezenfektanlarla kullanılmamalıdır.
İntravasküler, ekstraartiküler, sinovyal dokulara, kapsüle veya
intraartiküler ligamentlere enjekte edilmez. Tedavi sırasında dize
anestezik veya başka bir ilaç uygulanmaz. Eklem civarı veya
periferinde lemfatik veya venöz stazı olması halinde dikkatle
kullanılmalıdır. Kuş proteinleri, tüy ve yumurta ürünlerine alerjisi
olan hastalara enjekte edilirken dikkatli olunmalıdır. Enjekte
edilmeden önce sinovyal sıvı veya efüzyonu aspire edilmelidir.
Yan Etkileri:

Enjekte edildikten sonraki 48 saat içerisinde, vakaların %3′ünde, enjekte
edilen eklemde daha şiddetli ağrı ve/veya şişme görülebilir.
İlaç Etkileşimleri:

Üründe çökme görülebileceğinden benzalkonyum klorür içeren, klorhekzidinli ya
da katerner amonyum tuzları gibi dezenfektanlarla temas
ettirilmemelidir.

Kullanım Şekli:

İntravenöz ve intramüsküler yolla kullanılabilir. İntravenöz
uygulamada enjeksiyon süresi en az 15 saniye, intramüsküler uygulamada
ise en az 5 saniye olmalıdır. Lornoksikam 8 mg’lık dozlar halinde
verilmelidir ve günlük doz genel olarak 16 mg’ı aşmamalıdır. Bazı
hastalarda ilk 24 saat içerisinde bir 8 mg’ın daha verilmesi
gerekebilir, böylece ilk tedavi günü için izin verilen en yüksek doz
24 mg’a yükseltilmiş olur. Xefo 8 mg Enjektabl Toz Flakon %0.9 NaCl,
%5 desktroz (glukoz) ve ringer solüsyonu ile geçimlidir.
Endikasyonları:
Analjezik ve antienflamatuvar etki istenen; kronik romatizmal
hastalıklar (romatoid artrit) ve dejeneratif eklem hastalıkları (osteoartrit),
eklem dışı romatizmal durumlar (lumbo-siyatalji), postoperatif ve
travmaya bağlı ağrıların kısa süreli tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonları:
Lornoksikam veya preparatın diğer bileşenlerinden herhangi birine
karşı allerjisi olan kişilerde, salisilat veya diğer NSAİ’lara karşı
aşırı duyarlılığı (astım, rinit, anjiyoödem veya ürtiker gibi
semptomlar) olan hastalarda, aktif veya yerleşik mide veya duedonum
ülseri olan hastalarda, böbrek fonksiyonu orta veya ağır düzeyde
kısıtlı olan hastalarda (serum kreatinini 300 mcmol/l’nin üzerinde),
hipovolemi veya dehidrasyonu olan hastalarda, ağır karaciğer fonksiyon
bozukluğu olan hastalarda, ağır kalp yetmezliğine sahip hastalarda ve
bilinen yada şüphe edilen serebrovasküler kanama durumlarında
kontrendikedir.
Uyarılar:
Geçmişinde peptik ülser ve kanama hikayesi olan kişilerde ayrıntılı
bir risk-yarar değerlendirmesinden sonra verilmelidir. Tedavi
sırasında peptik ülser ve/veya gastrointestinal kanama gelişenler
tedaviyi kesmelidir. Hafif böbrek fonksiyon bozukluklarında (serum
kreatinini 150-300 mcmol/l), ayrıntılı bir risk-yarar
değerlendirmesinden sonra verilmelidir. Renal kan akımının
sürdürülmesinde prostaglandinlerin önemi nedeniyle kardiyak veya renal
fonksiyon yetersizliği olan, yaşlı, diüretiklerle tedavi edilmekte
olan ve herhangi bir nedenle örneğin; büyük bir ameliyat öncesi veya
sonrasında olduğu gibi önemli ekstrasellüler hacim eksikliği olan
hastalarda özel bir dikkat gereklidir. Bu durumdaki hastalarda böbrek
fonksiyonları yakından izlenmeli, gerekirse tedavi kesilmelidir.
Karaciğer hastalıklarında (örneğin siroz), ayrıntılı bir risk-yarar
değerlendirmesinden sonra verilmelidir. Klinik izleme ve karaciğer
fonksiyon testlerinin takip edilmesi önerilir. Koagülasyon
bozukluklarında ayrıntılı bir risk-yarar değerlendirmesinden sonra
verilmelidir. Klinik izleme ve PTT testlerinin takip edilmesi
önerilir. 18 yaşın altında veya 65 yaşın üzerindeki kişilerde
kullanımıyla ilgili yeterli klinik veriler bulunmamaktadır. Hamilelik
ve emzirme dönemlerinde insanlarla ilgili klinik deneyimler
bulunmadığı ve bu dönemlerde güvenli bir uygulama garanti edilemediği
için kullanılmamalıdır. 1. ve 2. trimesterde gebelik kategorisi B, 3.
trimesterde gebelik kategorisi D’dir. Henüz lornoksikamın anne sütüne
geçtiğine dair klinik bilgi bulunmamaktadır.
Yan Etkileri:
Görülme sıklığı %1’den yüksek yan etkiler; abdominal ağrı, diyare, dispepsi,
mide bulantısı, kusma, kabızlık, gastroözofageal reflü, ağız kuruluğu ,
flatülans, gastrit, stomatit, peptik ülser ve/veya gastrointestinal
kanama, iştah değişiklikleri, karaciğer fonksiyon bozuklukları,
dermatit, kaşıntı, ekimoz, alopesi, vertigo, başağrısı, tad
değişiklikleri, terleme, bacak krampları, parezteziler, titreme, görme
değişiklikleri, uykusuzluk, yorgunluk. Görülme sıklığı %0.1-1 arası
yan etkiler; konjunktivit, görme bozuklukları, tinnitus, ödem,
taşikardi, sıcaklık basması, dispne , anemi, palpitasyon, miyalji, kilo
kaybı. Görülme sıklığı %0.1’den az yan etkiler; hemoroid ve rektal
kanama, özofajit, idrar yapma güçlüğü, alerjik reaksiyonlar, kanama
zamanı uzaması, kan basıncı değişiklikleri, ajitasyon, kilo alımı,
güçsüzlük, trompositopeni.
İlaç Etkileşimleri:

Antikoagülanlar veya trombosit agregasyonunu inhibe edici ilaçlar ile
beraber kullanımında kanama süresinin uzamasına neden olabilir, diğer
nonsteroidal antienflamatuvar ilaçlar gibi, kıvrım diüretiklerin
diüretik ve kan basıncı düşürücü etkisini azaltır, sülfonilürenin
hipoglisemik etkisini güçlendirir, ADE inhibitörlerinin etkisini
azaltır, lityum plazma kararlı durum seviyelerini etkileyerek lityum
plazma düzeyini arttırabilir, metotreksatın serum düzeyleri
yükseltebilir, simeditin lornoksikamın plazma konsantrasyonunun
yükselmesine neden olur, digoksinin renal klirensini azaltır.
Lornoksikam karaciğerde CYP2C9 izoenzimi tarafından metabolize
edildiğinden bu enzimi indükleyen rifampisin gibi ilaçlarla birlikte
alındığında plazma düzeyi azalır. Spinal ve peridural anestezi
uygulamasında heparin ile birlikte kullanımı spinal veya epidural
hematom riskini artırır.

Kullanım Şekli:
Tabletler bir bardak suda eritilerek kullanılır. Dozların en az 4′er
saat ara ile alınmasına dikkat edilmelidir. Çocuklarda doz arası
kesinlikle 4 saatten az olmamalıdır. Ciddi böbrek yetersizliği
olanlarda doz en az 8 saat ara ile uygulanmalıdır.Yetişkinler ve 50
kg’dan ağır çocuklarda (15 yaşından itibaren): 1-3×1-2 tablet. Günde 6
tablet aşılmamalıdır. 13 kg’dan fazla olan çocuklarda: 6 saatte bir 15
mg/kg veya 4 saatte bir 10 mg/kg. 8-13 yaş arası: 1-4×1 tablet. 12-15
yaş arası 1-6×1 tablet.

Endikasyonları:

Baş ağrısı, migren, adet sancıları, diş ağrısı, soğuk algınlığı ve gripal
enfeksiyonlara bağlı ağrı, nevralji, nevrit, siyatik, lumbago, kas ve
eklem ağrıları, orta kulak ağrıları, sinüzit ve cerrahi operasyonlara
veya yaralanmalara bağlı ağrılar ile adet zorluklarından kaynaklanan
ağrılarda endikedir. Asetilsalisilik asite duyarlılığı olan hastalarda
alternatif ilaç olarak kullanılır.

Kontrendikasyonları:

İleri derecede böbrek ve karaciğer rahatsızlığı olan hastalarda
kullanılmamalıdır. Parasetamole aşırı duyarlılığı olanlarda ve daha
önce anemisi olanlarda kullanılması sakıncalıdır.

Uyarılar:
Parasetamolün 20 gramdan fazla alınmasında fatal risk vardır. Aktif
alkolizm, viral hepatit, karaciğer hastalığı ve ağır böbrek fonksiyon
bozukluğu olanlarda dikkatle kullanılmalıdır. Kronik alkoliklerde
terapötik dozları takiben hepatotoksisite ve karaciğer yetmezliği
gelişir. Kronik alkol bağımlılarında güvenli doz saptanamadığından,
günde 2 g veya daha düşük dozlar önerilir. Alışılmış terapötik
dozlarda kısa süreli olmak şartıyla gebeliğin tüm dönemlerinde
kullanılabilir. Yüksek dozlarda devamlı kullanımı annede anemiye, yeni
doğan bebekteyse fatal böbrek hastalığına neden olabilir.

Yan Etkileri:

Deride püriritik makulopapüler döküntüler, ürtiker, methemoglobinemi ve bazı
gastrointestinal belirtiler gibi yan etkiler görülebilir.

İlaç Etkileşimleri:
Barbitüratlar ve diğer antikonvülzanlar, kloramfenikol, desipramin,
doksorubisin, mide boşalma süresini etkileyen ilaçlar ve uzun süreli
tedavilerde antikoagülan ilaçlarla etkileşme olasılığı vardır. Alkol
parasetamolün hepatotoksik etkisini artıracağından birlikte
kullanılmamalıdır.

yazı etiketleri: ağrı ilaçları, ağrı ilaç isimleri, baş ağrısı ilaçları, baş ağrısı ilaç isimleri, efferalgan baş ağrısı ilacı, baş ağrısı tedavisi, migren ilaçları, migren ilaç isimleri, adet sancıları ilaçları, adet sancısı ilaçları, adet sancısı ilaç isimleri, adet sancısı tedavisi, kulak ağrısı ilaçları, kulak ağrısı ilaç isimleri, soğuk algınlığı ilaçları, kulak ağrısı ilaç fiyatı, sinüzit ilaçları, sinüzit ilaç isimleri, sinüzit ilaç fiyatları