SANDOSTATIN LAR (Flakon)
Kullanım Şekli:
Yalnızca derin intragluteal enjeksiyon yoluyla uygulanmalıdır.
Akromegalide: Semptomları subkütan oktreotid ile yeterince kontrol
altında tutulan hastalarda tedaviye, 3 ay boyunca her 4 haftada bir 20
mg kullanarak başlanması önerilir. Son uygulanan subkütan dozundan
sonraki gün başlatılabilir. Daha sonraki dozaj ayarlamaları, klinik
semptomlar ve serumdaki büyüme hormonu (GH) ve insülin-benzeri büyüme
faktörü 1/somatomedin C (IGF 1) düzeyleri gözönünde bulundurularak
yapılmalıdır. 3 aylık uygulama sırasında klinik semptomları ve
biyokimyasal parametreleri tamamen kontrol altına alınamayan
hastalarda doz, her 4 haftada bir 30 mg’a yükseltilebilir. 3 ay
boyunca her 4 haftada bir uygulanan 20 mg’lık dozla GH
konsantrasyonları daima <1 mcg/l bulunan, serum IGF 1
konsantrasyonları normale dönen ve akromegalinin reversibl nitelikteki
hemen bütün belirtileri/semptomları ortadan kalkan hastalarda
tedaviye, her 4 haftada bir 10 mg kullanarak devam edilebilir.
Gastroenteropankreatik endokrin tümörlerde: Semptomları subkütan
oktreotid ile yeterince kontrol altında tutulan hastalarda tedaviye, 4
haftada bir 20 mg kullanılarak başlanması önerilir. İlk enjeksiyonu
izleyen 2 hafta boyunca önceden etkili olduğu bilinen subkütan
dozlarının kullanılmaya devam edilmesi gerekir. 3 aylık tedaviyle
semptomları ve biyolojik parametreleri iyi bir şekilde kontrol altına
giren hastalarda doz, her 4 haftada bir 10 mg olarak düşürülebilir. 3
aylık tedaviyle semptomları yalnızca kısmen kontrol altına alınabilen
hastalarda doz, her 4 haftada bir 30 mg olmak üzere yükseltilebilir.
Endikasyonları:
Akromegali: Cerrahi veya radyoterapi tedavilerine yanıt vermeyen
akromegali olgularının büyüme hormonu ve IGF-1 plazma düzeylerinin
düşürülmesinde ve semptomatik kontrolu ile ameliyat olamayacak
durumdaki ya da ameliyat istemeyen akromegali olgularında endikedir.
Ayrıca, radyoterapi gören hastalarda radyoterapinin tam etkisi
başlayıncaya kadar ki dönemde kullanılabilir. Fonksiyonel
Gastroenteropankreatik Endokrin (GEP) Tümörlerin semptomlarının
azaltılmasında: Karsinoid sendrom özelliklerine sahip karsinoid
tümörler, VIPomalar, glukagonomalar, gastrinomalar/Zollinger-Ellison
sendromu genellikle proton pompası inhibitörleri veya H2 reseptör
blokerleriyle kombine kullanılır. İnsülinomalar (hipogliseminin
preoperatif kontrolü ve idame tedavisi), GRFomalar. Antitümöral bir
ilaç değildir ve bu hastalarda tedavi edici değildir. AIDS’e bağlı
refrakter diyarenin kontrolü, pankreas ameliyatları sonrası oluşan
komplikasyonların önlenmesi, siroza bağlı gastroözofageal varis
kanamalarının durdurulması ve yineleyen kanamaların önlenmesi.
Endoskopik skleroterapi gibi özgün tedavi yöntemleriyle birlikte
kullanılmalıdır.
Kontrendikasyonları:
Oktreotid’e veya ilacın bileşimindeki diğer komponentlere karşı
bilinen bir aşırı duyarlılık.
Uyarılar:
Büyüme hormonu salgılayan hipofiz tümörleri, bazen ciddi komplikasyonlara
(örn. görme alanı kaybı) neden olabilecek kadar büyüyebildiğinden,
hastaların dikkatle takip edilmesi zorunludur. Tümörün büyümesi ile
ilgili göstergeler belirginleşince, alternatif uygulamalar önerilir.
Tedavi sırasında safra taşı oluşumu insidansının %15-30 arasında
olduğu tahmin edilmektedir. Toplum genelindeki insidans ise %5-20
arasında değişir. Bu yüzden, uzun süreli tedaviye alınacakların,
tedavi öncesi ve tedavinin 6-12 ay aralıklarla, safra keselerinin
ultrasonografik kontrolleri yapılmalıdır. Tedavi edilen hastalardaki
safra taşları daha çok asemptomatiktir. Semptomatik taşlar ise safra
asidleriyle eritme uygulaması ya da cerrahi ile tedavi edilmelidirler.
Gastroenteropankreatik tümörlerin tedavisi ile sağlanan semptomatik
kontrol nadiren ani olarak ortadan kalkabilir ve belirtiler ağır bir
biçimde yineleyebilir. İnsülinomalı hastalarda, oktreotid, insüline
göre daha fazla etkinlikle büyüme hormonunu ve glukagonu inhibe
ettiğinden ve insülin üzerindeki inhibitör etkinliği daha kısa süreli
olduğundan, hipogliseminin derinliğini ve süresini artırabilir. Bu tür
hastalar, tedaviye başlarken ve her doz değiştirildiğinde, yakinen
takip edilmelidir. Özafagus varislerinden kaynaklanan kanama
ataklarını takiben, insülin bağımlı diyabet gelişimi veya gizli
diyabeti olan hastalarda insülin gereksiniminde değişiklikler oluşması
yönünde artmış bir risk söz konusu olduğundan, kan glukoz düzeylerinin
uygun bir şekilde izlenmesi zorunludur. Gebe ve süt veren kadınlarda
kullanımı ile ilgili elde araştırma yoktur. Bu grup hastalarda,
preparat yalnız zorunlu olduğunda kullanılmalıdır. Araç ve makine
kullanma üzerine etkisi hakkında bir bilgi mevcut değildir.
Yan Etkileri:
Ender olarak, deride aşırı duyarlılık reaksiyonları, geçici saç kaybı,
seyrek olarak anafilaktik reaksiyonlar ve bradikardi oluşur. Uzun
süreli kullanımı safra kesesi taşı oluşumuna neden olabilir.
Gastrointestinal sistem yan etkileri; anoreksi, bulantı, kusma, kramp
biçiminde karın ağrısı, karında şişkinlik, meteorizm, yumuşak dışkı,
diyare ve steatoredir. Ender olarak, progresif abdominal distansiyon,
şiddetli epigastrik ağrı, abdominal duyarlılık ve defansla kendini
gösteren ve akut intestinal obstrüksiyona benzeyebilen
gastrointestinal yan etkiler oluşabilir. Uygulamanın kesilmesiyle
transaminaz değerlerinin normale döndüğü kolestaz ile birlikte
seyretmeyen akut hepatit oluşur. Alkalen fosfataz, gamma glutamil
transferaz ve daha az miktarda olmak üzere transaminazların artmasıyla
yavaş yavaş gelişen hiperbilirubinemi oluşur. Lokal reaksiyonlar;
subkütan enjeksiyon yerinde kızarma ve şişme ile birlikte ağrı, batma,
karıncalanma ve yanma hissidir. Bu yakınmalar ender olarak 15
dakikadan fazla sürer. Lokal yan etkiler, preparat oda sıcaklığına
getirilerek ya da daha konsantre, dolayısıyla daha az miktarda
solüsyon vererek önlenebilir. Büyüme hormonu, glukagon ve insülin
üzerine olan inhibitör etkinliği nedeniyle, glukoz regülasyonunu
etkileyebilir. Yemekten sonra glukoz toleransı bozulabilir ve bazı
zamanlarda inatçı bir hiperglisemi durumu, kronik uygulanımın bir
sonucu olarak ortaya çıkabilir. Hipoglisemi de gözlenmiştir. Nadir
olgularda akut pankreatit bildirilmiştir. Genel olarak, bu etki
tedavinin ilk saatlerinde veya ilk günlerinde görülür ve ilacın
kesilmesiyle ortadan kalkar. Uzun süreli tedavide olan hastalarda
safra taşı etkisiyle gelişen pankreatit oluştuğu da rapor edilmiştir.
İlaç Etkileşimleri:
Siklosporinin ince barsaktan emilimini azalttığı ve simetidinin
emilimini de geciktirdiği gösterilmiştir. Oktreotid ve bromokriptinin
birlikte kullanılması, bromokriptin düzeyini artırır. Sınırlı sayıdaki
yayınlanmış veriler, sitokrom P450 enzimleri tarafından metabolize
edildiği bilinen bileşiklerin metabolik klirensini azaltabileceğini
göstermektedir; bu etki, büyüme hormonunun baskı altına girmesinden
kaynaklanıyor olabilir. Oktreotidin bu etkiyi gösterme olasılığını
düşünmemek mümkün olmadığından, öncelikle CYP3A4 tarafından metabolize
edilen ve terapötik indeksi düşük olan ilaçlar (örn.terfenadin),
ihtiyatla kullanılmalıdır.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!