PİPRAKS (Flakon)
Kullanım Şekli:
Ciddi ve komplikasyonlu enfeksiyonlarda Pipraks’ın i.v. yoldan, daha az
şiddetli ve komplikasyonsuz enfeksiyonlarda i.m. veya i.v. yoldan
uygulanabilir. Yetişkinler: İntravenöz Uygulama (Enjeksiyon ya da
Perfüzyon): Az Şiddetli ya da Komplikasyonsuz Enfeksiyonlar (Genitoüriner
ve Solunum Yolu enfeksiyonları dahil): İntravenöz yoldan günde 100-150
mg/kg. Normal doz 6-8 saatte bir 2 g ya da her 12 saatte bir 4 g’dır.
Toplam günlük doz 6-8 g arasında değişir. Şiddetli ve Komplikasyonlu
Enfeksiyonlar (Septisemi, Genitoüriner ve Solunum Yolu, Karın içi,
Deri ve Yumuşak Doku Enfeksiyonları dahil): İntravenöz yoldan günde
200-300 mg/kg. Normal doz her 6-8 saatte bir 4 g’dır. Toplam günlük
doz 12-16 g arasında değişir. Pseudomonas ya da Klebsiella türlerinin
neden olduğu hayatı tehdit eden şiddetli enfeksiyonlarda dozaj günde
16 g’dan az olmamalıdır. İdame Tedavisi: İntramusküler Tedavi: Az
Şiddetli ve Komplikasyonsuz Enfeksiyonlar (Genitoüriner ve Solunum
Yolu Enfeksiyonları): 8-12 saatte bir 2 g intramüsküler verilebilir.
Günlük dozaj 4-6 g arasında değişir. Akut Gonore: İntramüsküler yoldan
tek doz halinde 2 g. Böbrek bozukluğu olan yetişkinlerde, intravenöz
ya da intramüsküler dozaj ayarlaması yapılmalıdır. Pipraks tedavisinin
ortalama süresi 7-10 gün arasındadır; ancak jinekolojik
enfeksiyonlarda bu süre 3-10 arasında değişebilir. Birçok akut
enfeksiyonda, hastanın semptomları giderildikten sonra, tedavi en az
48-72 saat sürdürülmelidir. A grubu beta-hemolitik streptokok
enfeksiyonlarında, ateşli romatizma ya da glomerülonefrit
komplikasyonunu azaltmak için, tedavi 10 gün sürdürülmelidir.
Çocuklar: İntravenöz Uygulama: Bebek ve çocuklar (12 yaşına kadar):
Orta Şiddette ve Komplikasyonsuz Enfeksiyonlar (Genitoüriner ve
Solunum Yolu Enfeksiyonları dahil): Günde 100-300 mg/kg önerilir. 3-4
eşit doza bölünerek uygulanır. Ağır ve Komplikasyonlu Enfeksiyonlar
(Septisemi, Genito-Üriner ve Solunum Yolu, Karın içi, Deri ve Yumuşak
Doku Enfeksiyonları dahil): Günde 200-300 mg/kg önerilir. 3-4 eşit
doza bölünerek uygulanır. Septisemi veya santral sinir sistemi
enfeksiyonlarında önerilen en yüksek doz kullanılmalıdır. Yeni doğmuş
bebekler (2 haftaya kadar): Enfeksiyonun şiddetine göre intravenöz
yoldan günde 100-300 mg/kg Pipraks tavsiye edilir. Önerilen doz
bölünerek 8-12 saatte bir uygulanır.
Endikasyonları:
E. coli, Proteus, Providencia, Serratia, Klebsiella, Enterobacter, Citrobacter,
Salmonella, Shigella, Pseudomonas, Acinetobacter, H. influenzae,
Yersinia, Moraxella, Neisseria, Streptokok, Staphylococ gibi duyarlı
Gram-negatif ve Gram-pozitif aerob ve anaerob bakterilerden ileri
gelen bakteriyel septisemi ve endokardit dahil ağır sistemik
enfeksiyonlar; komplikasyonlu ve komplikasyonsuz genito-üriner
enfeksiyonlar (üretrit, sistit ve piyelonefrit. Piperasilinin
etkinliği uygulamadan sonra idrarda elde edilen yüksek düzeyler
dolayısıyla artar. Piperasilin ayrıca Neisseria gonorrhoeaenin etken
olduğu akut, komplikasyonsuz genital ve üretral enfeksiyonlarda da
etkindir); akut ve kronik solunum yolu enfeksiyonları (bronşit,
pnömoni, anaerobik pnömoni, ampiyem ve akciğer absesi. -kronik solunum
yolu enfeksiyonlu ya da kistik fibrozlu hastalarda, klinik düzelme
sağlanabilir, fakat bakteriyel eradikasyon her zaman beklenmez-);
kulak, burun, boğaz ve ağız boşluğu enfeksiyonları; karın içi
enfeksiyonları (safra yolu enfeksiyonları -piperasilin kısmen safra
yoluyla atılması sonucunda safrada yüksek düzeyler elde edilir-
peritonit ve karın içi abseler -çoğu kez endojen mikrofloranın
içerdiği bakterilerden ileri gelir-); jinekolojik ve obstetrik
enfeksiyonlar (endometrit, pelvis abseleri ve iltihapları, salpenjit
ve doğum sonrası enfeksiyonları); deri ve yumuşak doku enfeksiyonları
(yanık, cerrahi girişim ve travmaları izleyen enfeksiyonlar dahil);
kemik ve eklem enfeksiyonları; piperasiline duyarlı patojenlerin etken
olduğu kuşkusu uyandıran, ampirik antibiyotik tedavisi gerektiren
ciddi enfeksiyonlarda (etken mikroorganizmaların türünün
saptanmasından ya da duyarlılıkları belirlenmeden önce) endikedir.
Kontrendikasyonları:
Anamnezde penisilin ya da sefalosporinlerden herhangi birine karşı
aşırı duyarlılık reaksiyonları belirlenen hastalarda kontrendikedir.
Uyarılar:
Piperasilin gibi bir penisilinle tedaviye başlamadan önce, hastanın
daha önceden penisilinlere, sefalosporinlere ve başka allerjenlere
karşı aşırı duyarlılık reaksiyonları gösterip göstermediği
araştırılmalıdır. Hastalarda penisilinler ve sefalosporinler arasında
çapraz-allerjenlik bildirilmiştir. Allerjik bir reaksiyon gelişirse,
piperasilin ile tedavi durdurulmalıdır. Geleneksel antiallerjikler
hazır bulundurulmalıdır. Penisilinlere karşı ciddi ve bazen fatal
anafilaktik aşırı duyarlılık reaksiyonu görülmüştür. Bunların önceden
birçok allerjene karşı duyarlılık göstermiş hastalarda gelişme
olasılığı daha çoktur. Ciddi anafilaktoid reaksiyonlar adrenalin,
oksijen, i.v. kortikosteroidlerle acil tedavi gerektirir. Entübasyon
dahil olmak üzere, solunum yolu önlemleri uygun bir biçimde
uygulanmalıdır. Piperasilin, penisilin grubu antibiyotiklerdeki
karakteristik düşük toksisite özelliğini taşımakla birlikte, uzun
süreli tedavide organ sistem fonksiyon bozukluğunun (hematopoetik,
hepatik ve renal dahil) periyodik olarak kontrol edilmesi önerilir.
Böbrek bozukluğu ya da karaciğer yetmezliği olan hastalarda doz,
piperasilin serum düzeyleri ölçülerek saptanabilir. Gonore tedavisi
için kısa sürelerde kullanılan antibakteriyel ilaçlar, kuluçka
dönemindeki frengi belirtilerini maskeleyebilir ya da geciktirebilir.
Dolayısıyla gonoreli hastalarda tedaviden önce ayrıca firengi testi
yapılmalı ve az 4 ay süreyle, ayda bir, serolojik testler
uygulanmalıdır. Özellikle uzun süreli tedavi sırasında dirençli
mikroorganizma ve süperenfeksiyon gelişmesi olasılığı göz önünde
tutulmalıdır; bu durumda uygun önlemler alınmalıdır. Gebelerde ve
emziren kadınlarda tedavinin güvenliği saptanamamıştır. Piperasilin
düşük konsantrasyonlarda anne sütüyle atılır. Emziren annelere
uygulandığında dikkat edilmelidir.
Yan Etkileri:
Diyare, bulantı, deri döküntüsü, tromboflebit, baş ağrısı, SGOT ve SGPT
artışı, lökopeni, eozinofili, nötropeni ve trombositopeni gibi yan
etkiler görülebilir.
İlaç Etkileşimleri:
Aminoglikozitlerle aynı solüsyonda uygulanmamalıdır.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!