PEGINTRON (Enjektabl Flakon)
Kullanım Şekli:
PegIntron haftada bir kez subkutan enjeksiyon şeklinde uygulanmalıdır.
Uygulanacak doz, ribavirin ile kombinasyon şeklinde ya da monoterapi
olarak kullanılmasına bağlıdır. Kombinasyon tedavisi: PegIntron
ribavirin kapsül ile kombinasyon halinde, 1.5 mcg/kg/hafta olarak
uygulanır. Ribavirin kapsül oral yoldan, her gün iki bölünmüş doz
halinde (sabah ve akşamları) ve yiyeceklerle birlikte alınmalıdır.
Tedavi süresi: Kalıcı virolojik yanıtın öngörülmesi: 12 hafta sonunda
virolojik yanıt elde edilemeyen hastaların kalıcı virolojik yanıt
verme olasılıkları bir hayli düşüktür (negatif öngörülen değer
kombinasyon tedavisi için %100, monoterapi için %98′dir). Virolojik
yanıt; 12. haftada ölçülebilen HCV-RNA’nın en az 2-log düşmesi veya
kaybolması olarak tanımlanmaktadır. Kombinasyon tedavisi ile, genotip
2 veya 3 olan tüm hastalarda 12. haftada virolojik yanıt alınmıştır.
Genotip 1: 12 haftalık tedavi sonrasında virolojik yanıt sağlayan
hastalarda tedavi, dokuz ay daha sürdürülmelidir (toplam bir yıl).
Genotip 2 ya da 3: Hastaların en az altı ay tedavi edilmesi
önerilmektedir. Tedavi süresinin bir yıla uzatılması kararı, diğer
prognostik faktörlere dayanarak verilmelidir (örn. yaş >40 yıl, erkek
cinsiyet, köprüleyici fibrozis). PegIntron monoterapisi: Monoterapi
olarak PegIntron rejimi, 0.5-1 mcg/kg/hafta’dır. Tedavi süresi: 12
haftada virolojik yanıt veren hastalarda tedavi en az üç ay daha
sürdürülmelidir (toplam altı ay). Tedavi süresinin bir yıla uzatılması
kararı, prognostik faktörlere dayanarak verilmelidir. Tüm hastalarda
doz modifikasyonu: PegIntron monoterapisi ya da PegIntron ve ribavirin
kombinasyonu ile tedavi sırasında şiddetli advers reaksiyonlar ya da
laboratuvar anormallikleri gelişir ise, her iki ürünün de dozajları,
eğer uygun ise, advers reaksiyonlar gerileyinceye kadar modifiye
edilir. PegIntron klirensi belirgin böbrek bozukluğu olan hastalarda
azalır. Kreatinin klirensi =<50 ml/dakika olan hastalar PegIntron ile
tedavi edilmemelidir. Orta dereceli böbrek bozukluğu olan hastaların
yakından izlenmesi ve tıbbi yönden uygun ise, haftalık PegIntron
dozunun azaltılması önerilir. Şiddetli karaciğer disfonksiyonu olan
hastalarda PegIntron tedavisinin güvenilirliği ve etkinliği
değerlendirilmemiştir, bu nedenle bu türlü hastalarda PegIntron
kullanılmamalıdır. PegIntron’un çocuklarda ya da 18 yaşından küçük
adolesanlarda kullanımı önerilmemektedir, çünkü bu grupta edinilmiş
deneyim bulunmamaktadır.
Endikasyonları:
Peginterferon alfa-2b, karaciğer dekompansasyonu olmaksızın
transaminazları yükselmiş ve serum HCV-RNA ya da anti-HCV pozitif
olan, histolojik olarak kanıtlanmış kronik hepatit C’li erişkin
hastaların tedavisinde endikedir. Peginterferon alfa-2b’nin bu
endikasyonda en iyi kullanım şekli ribavirin ile kombine halde
kullanılmasıdır. Bu kombinasyon naiv hastalar ve aynı zamanda daha
öncesinde interferon alfa monoterapisine yanıt vermiş (tedavi sonunda
ALT normalizasyonu ile) ama daha sonra nüks etmiş hastalar için
endikedir. Peginterferon alfa-2b da dahil olmak üzere interferon
monoterapisi, esas olarak ribavirine karşı kontrendikasyon ya da
intolerans bulunan olgularda endikedir.
Kontrendikasyonları:
Aktif madde ya da herhangi bir interferon veya yardımcı maddelerden herhangi
birine karşı aşırı duyarlık; gebe kadınlar; bebeklerini emziren
kadınlar; şiddetli psikiyatrik durumun veya öyküsünün bulunması
(özellikle şiddetli depresyon, intihar düşünceleri ya da intihar
girişimi); önceden var olan şiddetli bir kardiyak hastalık öyküsü
(önceki altı ay içinde kararsız ya da kontrol altında olmayan kardiyak
hastalıklar dahil); şiddetli, debilizan tıbbi tablolar, kronik böbrek
yetmezliği olan ya da kreatinin klirensi <50 ml/dakika olan hastalar
dahil; otoimmün hepatit ya da öyküde otoimmün hastalık bulunması;
şiddetli karaciğer fonksiyon bozukluğu ya da dekompanse karaciğer
sirozu; önceden var olan tiroid hastalığı (konvansiyonel tedavi ile
kontrol altına alınamıyor ise); epilepsi ve/veya MSS fonksiyonlarında
azalmada kontrendikedir.
Uyarılar:
İnterferon alfa+ribavirin tedavisinden sonra nükseden hastalarda
peginterferon ve ribavirin kombinasyonu ile deneyim bulunmamaktadır.
Peginterferon ile tedavide akut aşırı duyarlık reaksiyonları
gelişirse, tedavi durdurulur ve derhal gerekli tıbbi tedaviye
başlanır. Geçici deri döküntüleri, tedavinin kesilmesini gerektirmez.
Konjestif kalp yetmezliği, miyokard enfarktüsü öyküsü olan ve/veya
geçmişinde ya da halen aritmik bozuklukları bulunan hastaların
yakından izlenmeleri gerekir. Öncesinde kardiyak anormallikleri olan
hastaların tedaviden önce ve tedavinin seyri sırasında
elektrokardiyogramlarının alınması önerilir. Kardiyak aritmiler (temel
olarak supraventriküler) genellikle konvansiyonel tedaviye yanıt
verir, peginterferon tedavisinin kesilmesini gerektirebilirler. Eğer
hastalarda klinik depresyon dahil olmak üzere psikiyatrik ya da MSS
problemleri gelişirse, bu istenmeyen etkilerin potansiyel ciddiyeti
nedeniyle, hastanın dikkatle izlenmesi önerilir. Eğer semptomlar ısrar
eder ya da kötüleşirse peginterferon tedavisine son verilir. Bütün
interferonlarda olduğu gibi, pıhtılaşma göstergelerinde karaciğer
dekompansasyonunu gösterebilecek şekilde uzama gelişen hastalarda
tedavi durdurulur. Ateş, interferon tedavisi sırasında sıklıkla
bildirilen grip benzeri sendrom ile ilişkili olabilmektedir ancak
kalıcı ateşin diğer nedenleri ekarte edilmelidir. Tedavi altındaki
hastalarda yeterli hidratasyon sağlanmalıdır. Sıvı replasmanı gerekli
olabilir. Ateş, öksürük, dispne ya da diğer solunum semptomlarının
geliştiği herhangi bir hastada, göğüs radyografisi alınmalıdır. Göğüs
radyografisinde pulmoner infiltrasyonlar görülürse, ya da akciğer
fonksiyon bozukluğu belirtileri varsa, hasta yakından izlenmelidir ve
eğer gerekirse, uygulama sonlandırılmalıdır. İnterferon alfa
uygulamasına derhal son verilmesi ve kortikosteroidler ile tedavinin,
akciğerdeki advers olayların giderilmesi ile ilişkili olduğu
görülmektedir. Tedavi esnasında oto-antikorların geliştiği
bildirilmiştir. İnterferon tedavisi esnasında otoimmün hastalığın
klinik belirtileri, otoimmün bozukluk gelişimine karşı yatkınlığı olan
hastalarda daha sık ortaya çıkabilir. Retinal kanamalar, pamuk yünü
lekeleri ve retinal arter ya da ven tıkanması dahil oftalmolojik
bozukluklar, alfa interferonlar ile tedavi sonrasında ender olgularda
bildirilmiştir. Görüş keskinliğinin ya da görme alanının kaybından
şikayetçi olan hastalar, mutlaka göz muayenesinden geçirilmelidir.
Diabetes mellitus ya da hipertansiyonu olan hastalarda peginterferon
tedavisinin başlatılmasından önce göz muayenesi önerilir. Tedavi
sırasında, olası bir tiroid fonksiyon bozukluğu ile uyumlu semptomlar
gelişir ise, tiroid stimülan hormon (TSH) düzeyleri belirlenir. Tiroid
fonksiyon bozukluğu varlığında, eğer TSH düzeyleri ilaçlar ile normal
sınırlar içinde tutulabiliyorsa, tedaviye devam edilebilir. Bazen
ciddi hipertrigliseridemi ve hipertrigliseridemi alevlenmesi
gözlenmiştir. Bu yüzden lipid düzeylerinin izlenmesi önerilir. Önceden
var olan psöriyatik hastalığı ve sarkoidozisi alevlendirdiğinin
bildirildiği raporlar dolayısıyla, psöriyazisli ve sarkoidozisli
hastalarda kullanılması, yalnızca, potansiyel yararların potansiyel
risklere ağır bastığı olgularda önerilir. Bütün hastalarda tedavi
başlatılmadan önce standart hematolojik testler, kan kimyası ve tiroid
fonksiyon testi yapılmalıdır. Laboratuvar değerlendirmeleri tedavinin
2. ve 4. haftasında yapılmalı ve daha sonra klinik olarak uygun
görüldüğü şekilde periyodik olarak sürdürülmelidir. Gebelik kategorisi
C’dir. Ribavirin ile birlikte kullanımında gebelik kategorisi X
olmaktadır. Gebe kadında veya gebe kalma olasılığı bulunanlarda
kullanılmamalıdır. anne sütü alan bebeklerdeki advers reaksiyon
potansiyeli nedeniyle, tedavi başlatılmadan önce bebeklerin
emzirilmesine son verilmelidir. Tedavi sırasında bitkinlik, uyku hali
ya da zihin bulanıklığı gelişen hastalar araç ya da makina
kullanmaktan kaçınmaları konusunda uyarılmalıdır.
Yan Etkileri:
Peginterferon+ribavirin grubundaki hastalarda %10 ve üstünde görülen
yan etkiler: İnjeksiyon yerinde inflamasyon, injeksiyon yeri
reaksiyonu, başağrısı, bitkinlik, kas sertleşmesi, ateş, grip benzeri
semptomlar, asteni, kilo kaybı, bulantı, iştahsızlık, diyare, karın
ağrısı, kusma, miyalji, artralji, kas-iskelet ağrısı, depresyon,
irritabilite, uykusuzluk, anksiyete, konsantrasyon bozukluğu,
emosyonal labilite, saç dökülmesi, kaşıntı, deride kuruluk, deri
döküntüleri, farenjit, öksürük, dispne, sersemlik, viral infeksiyon ve
ağız kuruluğu dur. Önerilen dozda peginterferon+ribavirin alan tedavi
grubunda %5-10 arasında bildirilen istenmeyen etkiler: Terlemede
artış, göğüs ağrısı, sağ üst kadranda ağrı, parestezi, hipotiroidizm,
konstipasyon, dispepsi, taşikardi, ajitasyon, sinirlilik, menoraji,
menstrüel düzensizlik, prodüktif olmayan öksürük, rinit, tat
bozuklukları ve bulanık görmedir. Önerilen dozda peginterferon+ribavirin
alan tedavi grubunda %2-5 arasında bildirilen istenmeyen etkiler:
Enjeksiyon yerinde ağrı, yüzde kızarıklık, hipotansiyon, lakrimal
gland bozuklukları, eritem, kırıklık hali, hipertansiyon, senkop,
konvüzyon, hiperestezi, hipoestezi, hipertoni, libido azalması,
tremor, vertigo, hipertiroidizm, flatulans, diş eti kanaması, glossit,
yumuşak dışkı, stomatit, ülseratif stomatit, işitme bozukluğu/kaybı,
tinnitus, palpitasyon, susuzluk, trombositopeni, agresif davranışlar,
somnolans, herpes simpleks, fungal infeksiyon, amenore, prostatit,
otitis media, bronşit, nazal konjesyon, respiratuvar bozukluklar,
rinore, sinüzit, ekzema, anormal saç dokusu, fotosensitivite
reaksiyonu, eritematöz döküntüler, makülopapuler döküntüler, migren,
konjunktivit ve lenfadenopatidir. Nötropeni ve trombositopeni
olgularının çoğunluğu hafif derecededir (WHO evre 1 ya da 2). Önerilen
dozda kombinasyon tedavisinde bazı daha şiddetli nötropeni olguları
bulunur (WHO evre 3: %21; evre 4: %7). Kombinasyon ile tedavi edilen
hastaların yaklaşık %1.2′sinde, tedavi esnasında yaşamı tehdit edici
psikiyatrik olaylar bildirilmiştir. Ender olarak bildirilen yan
etkiler retinal bozukluklar, diyabet ve aritmidir. Çok ender olarak
sarkoidozis ve sarkoidozis alevlenmesi bildirilmiştir.
İlaç Etkileşimleri:
Peginterferon ile yapılan bir tek doz çalışmasının sonuçları, sitokrom
(CY) P1A2, CYP2C8/9, CYP2D6 ve hepatik CYP3A4 ya da N-asetil
transferaz aktivitesi üzerinde herhangi bir etki olmadığını
göstermiştir. Bu sonuçların yorumlanmasında dikkatli olunması önerilir
çünkü, diğer interferon alfa formlarının kullanılması, CYP1A2′nin bir
substratı olan teofilinin klirensinde %50 azalma ve böylece plazma
konsantrasyonlarının iki katına çıkması ile sonuçlanmıştır.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!