PEGASYS (Şırınga)
Kullanım Şekli:
Kronik Hepatit B: Hem HBeAg-pozitif hem de HBeAg-negatif kronik hepatit B
için önerilen Pegasys doz ve tedavi süresi 48 hafta süreyle abdomen
veya uyluk bölgesine subkutan uygulama ile haftada bir kez 180 mcg
şeklindedir. Kronik hepatit C: Pegasys için oral ribavirin ile
birlikte verilen veya monoterapi olarak tavsiye edilen doz, abdomen
veya uyluk bölgesinde s.c. uygulama ile haftada bir kez 180 mcg’dır.
Ribavirin dozu gıda ile birlikte uygulanmalıdır. Kronik hepatit C’nin
ribavirin ile kombinasyon tedavisinin süresi viral genotipe bağlıdır.
HCV genotip-1 ile enfekte olan hastalar viral yüke bakılmaksızın 48
haftalık bir tedavi görmelidir. HCV genotip 2/3 ile enfekte olan
hastalar viral yüke bakılmaksızın 24 haftalık bir tedavi görmelidir.
Tedavi süresine karar verilirken, ek risk faktörlerinin varlığı da
dikkate alınmalıdır. Pegasys monoterapisinin tavsiye edilen süresi 48
haftadır. HIV-HCV Koenfeksiyonu: Tek başına veya 800 mg ribavirin ile
kombine olarak, önerilen Pegasys dozu genotipe bakmaksızın, 48 hafta
süreyle subkutan olarak haftada 180 mcg’dır. Günlük 800 mg üzerinde
ribavirin dozları ile kombinasyon tedavisi veya 48 haftadan daha az
süreli bir tedavinin etkinlik ve güvenliliği araştırılmamıştır. Orta
veya şiddetli derecede istenmeyen reaksiyonlar (klinik ve/veya
laboratuvar) için doz değişikliği gerektiğinde başlangıçtaki doz
azaltımı olarak 135 mcg’a inilmesi genelikle yeterli olur. Ancak bazı
olgularda dozun 90 mcg veya 45 mcg’a düşürülmesi gerekir. İstenmeyen
reaksiyon ortadan kalktığında doz artışları veya orijinal doza dönüş
düşünülebilir. Nötrofil sayısı <750/mm3 olduğunda doz azaltımı
önerilir. Mutlak Nötrofil Sayısı (ANC) değerleri <500/mm3 olan
hastalarda ANC (Mutlak nötrofil sayımı) değerleri >1000/mm3 olana
kadar tedavi ertelenmelidir. Tedaviye yeniden 90 mikrogram Pegasys ile
başlanmalı ve nötrofil sayısı izlenmelidir. Trombosit sayısı
<50,000/mm3 ise dozun 90 mikrogram’a düşürülmesi önerilir. Trombosit
sayısı <25,000/mm3′ün altına düştüğünde tedavinin kesilmesi önerilir.
Ribavirine karşı intolerans durumunda, Pegasys monoterapisi devam
ettirilmelidir. ALT artışları sürekli veya kalıcı olduğunda doz ilk
olarak 135 mikrogram’a düşürülmelidir. Doz azaltımına rağmen ALT
düzeylerindeki artış progresif olduğunda veya bu artışa bilirubin
düzeyinde artış veya karaciğer dekompansasyon bulguları eşlik
ettiğinde tedavi kesilmelidir. Pegasys tedavisi yaşlı hastalara
uygulanırken, haftada bir kez 180 mcg’lık tavsiye edilen dozda
ayarlama yapmak gerekli değildir. 18 yaşından küçük hastalarda
güvenliği ve etkinliği belirlenmemiştir. Son safha böbrek hastalığı
olan hastalarda, 135 mcg2lık bir başlangıç dozu kullanılmalıdır.
Dekompanse sirozlu (örn.Child-Pugh A) hastalarda, Pegasys’in etkili ve
güvenli olduğu gösterilmiştir. Kompanse sirozlu (örn.Child-Pugh B veya
C veya kanamalı yemek borusu varisleri) hastalarda Pegasys
değerlendirilmemiştir.
Endikasyonları:
Kronik Hepatit B: Kompanse karaciğer hastalığı, viral çoğalma ve karaciğer
inflamasyonu bulgularının eşlik ettiği, siroz bulunmayan veya kompanse
evrede sirozun eşlik ettiği hem HBeAg-pozitif hem de HBeAg-negatif
kronik hepatit B tedavisi için endikedir. Kronik Hepatit C: Serum HCV-RNA’sı
pozitif olan yetişkin hastalarda, kompanse sirozu olan ve/veya HIV ile
de enfekte olmuş hastalar dahil, kronik hepatit C’nin tedavisi için
endikedir. Kronik hepatit C’si olan hastalarda en uygun kullanım şekli
ribavirin ile kombine kullanımıdır. Bu kombinasyon önceden tedavi
edilmemiş hastalarla birlikte önceden interferon alfa tedavisine cevap
vermiş ve ardından tedaviye son verildikten sonra nüks görülmüş
hastalarda da endikedir. Monoterapi esas olarak ribavirine karşı
intolerans veya ribavirinin kontrendikasyonu durumunda endikedir.
Kontrendikasyonları:
Aktif maddeye, alfa interferonlara veya yardımcı maddelerden herhangi birine
karşı aşırı duyarlılık, otoimmün hepatit, ciddi karaciğer fonksiyonu
bozukluğu veya dekompanse karaciğer sirozu, yardımcı madde nedeniyle 3
yaşına kadar olan çocuklar ve yenidoğanlar, son altı ay içinde stabil
olmayan veya kontrol edilmemiş kalp hastalığı dahil önceden mevcut
olan ciddi kalp hastalığı geçmişi olanlarda, önceden mevcut olan,
ciddi psikiyatrik durum veya rahatsızlık öyküsü (başlıca depresyon
olmak üzere), gebelik ve emzirme, sirozlu ve Child-Pugh skoru >6 olan
HIV-HCV hastalarında kontrendikedir. Ek olarak, peginterferon alfa-2a
ve ribavirin kombinasyon tedavisi, ribavirin ya da ribavirin tabletin
içerdiği yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılığı
olan hastalarda, eşleri hamile olan erkeklerde ve hemoglobinopatisi
(örn. talasemi, orak hücre anemisi) olan hastalarda kontrendikedir.
Uyarılar:
ALT düzeyleri yükselmiş hastalara kıyasla, ALT düzeyi normal olan
hastalarda fibrozis gelişmesi daha yavaş hızda oluşabilir. HCV
genotipi, hastanın yaş ve motivasyonu, yapısal ve/veya ekstrahepatik
(karaciğer dışındaki) bulguların mevcudiyeti, psikolojik faktörler,
bulaştırma riski, histolojik durum (mevcutsa) gibi diğer kriterler ve
koşulların mevcudiyeti gözönüne alınmalıdır. Belli durumlarda (yani,
Genotip 2 veya 3 hastalarında) histolojik olarak teyit edilmeden
tedavi başlanabilir. Tüm hastalara çalışmaya dahil edilmeden önce bir
karaciğer biyopsisi yapılır. Tedaviye başlamadan önce standart
hematolojik ve biyokimyasal laboratuvar testlerinin yapılması tüm
hastalar için önerilir. Trombosit sayısı >=90000/mm3, Mutlak Nötrofil
Sayısı >=1500/mm3 ve yeterli şekilde kontrol edilmiş tiroid
fonksiyonları (TSH ve T4) tedaviye başlanmadan önceki başlangıç
değerleri olarak kabul edilebilir. HIV-HCV koenfeksiyonlu hastalar
için; HIV-1-RNA’ya bakmaksızın, CD4 + hücre sayısı >=200 mcl veya CD4+
hücre sayısı >=100 mcl ancak >=200 mcl ve Amplicor HIV-1 Monitor Test,
v1.5 ile HIV-1-RNA <5000 kopya/ml değerlerinin de göz önüne alınması
gerekebilir. Tedaviye başlandıktan 2-4 hafta sonra hematolojik
testler, 4. haftada biyokimyasal testler tekrarlanmalıdır. Tedavi
genellikle tedavinin ilk 2 haftasında total beyaz kan hücresi (WBC)
sayısı ve mutlak nötrofil sayısında (ANC) düşüş ile ilişkili olmuştur.
8 haftalık tedaviden sonra progresif düşüşler yaygın değildi. ANC’deki
düşüş dozun azaltılmasıyla veya tedavinin kesilmesiyle geri dönüşlü
olmuştur. Tedavi trombosit sayısında düşüş ile ilişkilidir. Klinik
çalışmalarda peginterferon alfa-2a ile ribavirin kombine tedavisi
sırasında kronik hepatit C hastalarının %15′inde anemi (hemoglobin<10
g/dl) gözlenmiştir. Anemi gelişme riski kadınlarda daha yüksektir.
Tiroit fonksiyon anomalileri veya önceden varolan tiroit
bozukluklarının kötüleşmesi rapor edilmiştir. TSH seviyeleri ilaç ile
normal aralıkta tutulabildiğinde, tedaviye başlanabilir veya devam
edilebilir. Peginterferon alfa-2a ile hipoglisemi, hiperglisemi ve
diabetes mellitus gözlenmiştir. İnterferon tedavisi gören hastalarda
ciddi psikiyatrik advers etkiler görülebilir. Ağır olgularda tedavinin
kesilmesi düşünülmeli ve psikiyatrik müdahale yapılmalıdır.
Hipertansiyon, supraventriküler aritmiler, konjestif kalp yetmezliği,
göğüs ağrısı ve miyokard enfarktüsü alfa interferon tedavileri ile
ilişkili bulunmuştur. Kardiyovasküler durumda herhangi bir kötüleşme
varsa, tedavi askıya alınmalı veya sona erdirilmelidir. Tedavi
sırasında hepatik dekompansasyon bulguları gelişen hastalarda tedavi
kesilmelidir. Tedavi edilen hastalarda (virolojik yanıt olanlar dahil
olmak üzere) ALT düzeylerinde başlangıca göre artışlar gözlenmiştir.
Doz azaltımına rağmen ALT düzeyindeki artış progresif ve klinik açıdan
anlamlı olduğunda veya bu artışa bilirubin düzeyinde artış eşlik
ettiğinde tedavi kesilmelidir. Kronik hepatit C’nin aksine, kronik
hepatit B’de tedavi sırasındaki hastalık alevlenmeleri nadir olmayıp,
serum ALT düzeylerinde geçici ve potansiyel olarak anlamlı artışlarla
karakterizedir. Ciddi, akut aşırı duyarlılık reaksiyonu (örn.
kurdeşen, anjiyoödem, bronkokonstriksiyon, anafilaksi) çok nadiren
gözlenmiştir. Bu tip bir durumda tedavi kesilmelidir. Alfa
interferonlar ile tedavi süresince oto-antikorların gelişimi ve
otoimmün bozukluklar bildirilmiştir. Ateş, interferon tedavisi
sırasında yaygın biçimde bildirilen grip-benzeri sendromla ilişkili
olmasına rağmen, persistan ateşin diğer nedenleri özellikle nötropenik
hastalarda dışlanmalıdır. Tedaviden sonra nadiren, görme kaybına yol
açabilen retina hemorajisi, pamukçuk, papilödem, optik nöropati ve
retinal arter veya toplardamar tıkanması gibi oftalmolojik bozukluklar
bildirilmiştir. Oftalmolojik rahatsızlıkları yeni ortaya çıkan veya
kötüleşenlerde tedavi kesilmelidir. Dispne, pulmoner infiltratlar,
pnömoni ve pnömonitin dahil olduğu pulmoner semptomlar bildirilmiştir.
Persistan veya açıklanamayan pulmoner infiltratlar veya akciğer
fonksiyon yetmezliği durumunda tedavi kesilmelidir. Nadiren
psöriazisin ve sarkoidozun alevlenmesi veya provokasyonuyla ilişkili
bulunmuştur. Karaciğer transplantasyonu yapılmış hastalarda tedavinin
güvenliği ve etkisi belirlenmemiştir. HIV koenfeksiyonlu ve Oldukça
Aktif Retroviral Tedavi (HAART; Highly Active Anti-Retroviral Therapy)
gören hastalarda, laktik asidoz gelişme riski yüksek olabilir.
Koenfeksiyonlu hastalar Child-Pugh skorları değerlendirilerek yakından
izlenmeli ve Child-Pugh skorlarının 7′ye veya daha yüksek bir değere
çıkması durumunda tedaviye hemen son verilmelidir. Bu hasta
gruplarının interferonlarla yapılan monoterapi hakkında güvenlik
verisi mevcut değildir. Gebelik kategorisi C’dir. Ribavirin tedavisi
gebe kadınlarda kontrendikedir. Araç ve makine kullanma becerisi
üzerine etkiler ile ilgili çalışmalar yoktur. Baş dönmesi, konfüzyon,
uyku hali ve yorgunluk gelişen hastalar araç veya makine
kullanmamaları konusunda uyarılmalıdır.
Yan Etkileri:
HCV mono enfeksiyonda 180 mcg peginterferon alfa-2a ve 800 mg ribavirin 24
hafta kullanımı: Ciddi advers olaylar %3 , anemi (hemoglobin <10 g/dl)
%3, ribavirin dozunda değişiklik %19, advers olaylara bağlı olarak
tedavinin bırakılması %4, anormal laboratuvar değerlerine bağlı olarak
tedavinin bırakılması %1. HCV mono enfeksiyonda 180 mcg peginterferon
alfa-2a ve 1000-1200 mg ribavirin 48 hafta kullanımı: Ciddi advers
olaylar %11 , anemi (hemoglobin <10 g/dl) %15, ribavirin dozunda
değişiklik %39, advers olaylara bağlı olarak tedavinin bırakılması
%10, anormal laboratuvar değerlerine bağlı olarak tedavinin
bırakılması %3. HIV-HCV koenfeksiyonda 180 mcg peginterferon alfa-2a
ve 800 mg ribavirin 48 hafta kullanımı: Ciddi advers olaylar %17,
anemi (hemoglobin <10 g/dl) %14, ribavirin dozunda değişiklik %37,
advers olaylara bağlı olarak tedavinin bırakılması %12, anormal
laboratuvar değerlerine bağlı olarak tedavinin bırakılması %3. Mono
enfeksiyon ve/veya koenfeksiyonda yalnız peginterferon alfa-2a ve
ribavirin ile kombinasyonda görülen yan etkiler: İştahsızlık, kilo
kaybı, baş ağrısı, uykusuzluk, irritabilite, depresyon, baş dönmesi,
konsantrasyon bozukluğu, anksiyete, dispne, öksürük, mide bulantısı,
ishal, karın ağrısı, alopesi, kaşıntı, dermatit, cilt kuruması, kas
ağrısı, eklem ağrısı, yüksek ateş, üşüme ve titreme, enjeksiyon
bölgesinde enfeksiyon ve ağrı. Anormal laboratuvar değerleri: ALT
artışı, bilirubin artışı, elektrolit bozuklukları (hipokalemi,
hipokalsemi, hipofosfatemi), hiperglisemi, hipoglisemi ve trigliserid
düzeylerinde yükselme. Hastaların %2′si doz değişikliği veya tedavinin
kesilmesine neden olan ALT seviyeleri artışı yaşamıştır. Genel olarak
doz değişiklikleri ile düzelen ve tedavinin kesilmesinden itibaren 4-8
hafta içinde tedavi öncesi düzeylerine geri dönen, hematolojik
değerlerdeki düşüşlerle (lökopeni, nötropeni, lenfopeni,
trombositopeni ve hemoglobin düşüşü) birliktelik göstermiştir.
İlaç Etkileşimleri:
Teofilinin AUC’sinde (sitokrom P450 1A2 aktivitesinin bir göstergesi)
yaklaşık %25 artış olmuştur. Serumdaki teofilin konsantrasyonları
izlenmeli ve teofilin dozunda uygun ayarlama yapılmalıdır. Etkileşimin
4 haftalık tedavinden sonra maksimum olduğu düşünülmektedir. Didanozin
ribavirin ile birlikte uygulandığında, didanozin veya aktif
metabolitine (dideoksiadenozin 5′-trifosfat) maruz kalma artmaktadır.
Ribavirin kullanımı ile birlikte ölümcül karaciğer yetmezliği ve yanı
sıra periferik nöropati, pankreatit ve semptomatik hiperlaktatemi/laktik
asidoz bildirilmiştir.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!