OXILAN (IV Flakon)
Kullanım Şekli:
İntratekal olarak kullanılmamalıdır. Serebral arteriyografide; erişkin
dozu, 8-12 ml enjeksiyon başınadır. Total doz 150 ml’yi aşmamalıdır.
Başın bilgisayarlı tomografisinde; erişkin dozu, 100-200 ml’dir. Total
doz 200 ml’yi aşmamalıdır. Tarama i.v. uygulamanın tamamlanmasından
hemen sonra yapılabilir. Vücudun bilgisayarli tomografisinde; erişkin
dozu, 50-200 ml’dir. Total doz 200 ml’yi aşmamalıdır. Ekstretuvar
ürografide; erişkin dozu, vücut ağırlığının 250-390 mg/kg’ı olan bir
dozluk kontrast hacmidir. Total doz 100 ml’yi aşmamalıdır.
Endikasyonları:
Serebral arteriyografi, ekstretuvar ürografi ve baş ve vücudun
kontrastı artırılmış bilgisayarlı tomografik (CECT) görüntülenmesi.
Kontrendikasyonları:
İntratekal kullanımı kontrendikedir. Bileşimindeki maddelerden
herhangi birine karşı aşırı duyarlılık durumunda kullanılmamalıdır.
Uyarılar:
Dikkatsizlikle intratekal kullanılması sonucu; ölüm, konvülsiyonlar,
beyin kanaması, koma, felç, araknoit zar iltihabı, akut böbrek
yetmezliği, kalp durması, nöbetler, rabdomiyoliz, yüksek ateş ve beyin
ödemi gibi ciddi advers etkiler bildirilmiştir. Cam şırıngalar yerine
plastik şırıngaların kullanılmasının, in vitro pıhtılaşma olasılığını
azalttığı ancak tamamen ortadan kaldırmadığı bildirilmiştir.
Miyokardiyal infarktüs ve inmeye neden olan ciddi öldürücü
tromboembolik durumlar nadiren bildirilmiştir. Bu nedenle titiz
anjiyografik teknikler önerilir. Özellikle yüksek dozlar uygulanırken,
renal fonksiyonu ciddi şekilde bozulmuş olan, kombine renal ve hepatik
hastalığı, ciddi tirotoksikozu, miyelomatozu ya da anürisi olan
hastalara dikkat edilmelidir. Renal yetmezliğe ve/veya yetmezliğe
yatkın olan multipl miyelomu ya da paraprotein kaynaklı başka
hastalıkları olan hastalarda, potansiyel olarak tehlikelidir.
Hipertiroidizmi ya da otonom fonksiyon gören tiroit nodülü olan
hastalarda iyotlu radyopak maddelerin intravasküler kullanımını
takiben tiroit krizi kayıtları vardır. Feokromasitoması olan hastalara
radyopak materyallerin uygulanması azami dikkatle yapılmalıdır.
Kontrast maddeler intravasküler uygulandığında orak hücre hastalığı
için homozigot olan kişilerde orak şeklinde eritrosit oluşumuna neden
olabilir. İyotlu kontrast maddeler kan-beyin bariyerine olumsuz
etkide bulunabilir. Diüretik tedavi gören konjestif kalp yetmezliği
olan hastalarda relatif intravasküler hacim deplesyonu gelişebilir.
İmmünolojik reaksiyon oluşma olasılığı her zaman gözönünde
bulundurulmalıdır. Genel anestezide advers reaksiyonlar daha sık
görülür. Anjiyografide uygun kateter yerleşmesini sağlamak için test
enjeksiyon önerilir. Homosistinürisi olan hastalarda anjiyografiden
mümkün olduğunca kaçınılmalıdır.
Yan Etkileri:
Vücut; başağrısı, ateş, enjeksiyon bölgesinde hematom, üşüme, alerjik
reaksiyonlar, halsizlik, göğüs ve sırt ağrısı, boyun ödemi, yüz ödemi,
ağrı, periferal ödem. Kardiyovasküler; angina pektoris, hipertansiyon,
bradikardi, hipotansiyon, atrial fibrilasyon, senkop, taşikardi,
vazodilasyon, ventriküler ekstrasistoller. Sindirim; bulantı, diyare,
bulantı ile kusma, kusma, anoreksi, peklik, dispepsi, yutma güçlüğü,
GI kanama, barsak tıkanması, karaciğer yetmezliği. Sinir sistemi; baş
dönmesi, hipotoni, nistagmus, parestezi, uyuklama, vertigo. Deri;
ürtiker, isilik. Solunum; nefes darlığı, farenjit, rinit, kaşıntı,
terleme. Özel duyular; ambliyopi, konjunktivit, tat almada değişme,
görüşte anormallik. Ürogenital; anüri, hematüri, üriner yol
enfeksiyonu, idrara çıkmada bozukluk, böbrek yetmezliği.
İlaç Etkileşimleri:
Herhangi bir intravaskülerkontrast maddenin uygulanması, yakınlarda
bir kolesistografik kontrast maddenin verilmiş olduğu, bilinen ya da
şüphelenilen hepatik ya da safra ile ilgili bir rahatsızlığı olan
herhangi bir hastada ertelenmelidir. İyot dayalı proteine bağlı iyot
ve radyoaktif iyot uptake incelemelerinin sonuçları, iyotlu kontrast
maddelerin uygulanmasını takip eden en az 16 gün süresince tiroid
fonksiyonunu doğru yansıtmaz.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!