NOBATEKS (Supozituvar)
Kullanım Şekli:
Önerilen günlük doz 20 mg’dır. Akut gut ataklarında ilk 2 gün 40 mg ve
daha sonra 5 gün süreyle günde 20 mg uygulanır. Terapötik etkisi
tedavi başlangıcında belirgin ise de ilk 2 hafta içersinde plazmada
kararlı duruma ulaşılıncaya kadar terapötik yanıtta progresif bir
artış izlenir. Daha yüksek dozlarda tenoksikamın terapötik etkinliği
artmaz ancak yan etki riski artar.
Endikasyonları:
Romatoid artrit, osteoartrit, artroz, ankilozan spondilit, eklem dışı
hastalıklar, örneğin, tendinit, bursit, omuz veya kalça periartriti
(omuz-el sendromu), burkulma ve incinmeler, akut gut gibi ağrılı ve
dejeneratif iskelet-kas sistemi hastalıklarının semptomatik
tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonları:
Tenoksikam, bu ilaca aşırı duyarlı olduğu bilinen, salisilat veya
diğer steroid olmayan antienflamatuvar ilaçların astım, rinit veya
ürtiker gibi semptomları oluşturduğu bilinen, gastrit, mide ve
duodenum gibi üst gastrointestinal sistem hastalıkları olan veya daha
önce bu hastalıkları geçirmiş kişilerde kullanılmamalıdır. Tenoksikam
veya ilacın içerdiği diğer yardımcı maddelerden herhangi birine karşı
aşırı duyarlılığı olduğu bilinen hastalarda tenoksikam kullanımı
kontrendikedir.
Uyarılar:
NSAID’ler, renal prostaglandin sentezini inhibe ettiklerinden, renal
hemodinami ile tuz ve su dengesi üzerinde istenmeyen etkilere neden
olabilirler. Böbrek hastalığı hikayesi bulunanlarda, böbrek fonksiyon
bozukluğu bulunan diyabetlilerde, hepatik siroz, konjestif kalp
yetmezliği hastalarında, hipovolemide ve diüretik, kortikosteroid ve
nefrotoksik etki gösterdiği bilinen ilaçlarla birlikte
kullanıldığında, özellikle kalp ve böbrek fonksiyonları (BUN,
kreatinin, ödem gelişmesi, kilo artışı vs) açısından hasta uygun
şekilde izlenmelidir. Bu hastalar, majör cerrahi girişimlerin peri- ve
postoperatif dönemlerinde ağır kan kaybı olasılığı nedeniyle yüksek
risk altındadır. Bu nedenle, operasyon sonrasında ve nekahat döneminde
yakından izlenmeleri gerekir. Tenoksikam, trombosit kümelenmesini
inhibe eder ve hemostazı etkileyebilir. Tenoksikamın pıhtılaşma
faktörleri, pıhtılaşma zamanı, protrombin zamanı ve aktive
tromboplastin zamanı üzerinde belirgin bir etkisi bulunmamaktadır.
Pıhtılaşma bozukluğu olan veya hemostaz üzerinde etkisi olan bir ilaç
kullanmakta olan hastalar, tenoksikam tedavisi sırasında dikkatle
takip edilmelidir. Tenoksikam tedavisi uygulanan hastalardan
gastrointestinal hastalık belirtisi görülenler, yakından izlenmelidir.
Peptik ülser veya gastrointestinal kanama durumunda tenoksikam
tedavisi derhal kesilmelidir. Ciddi deri reaksiyonları (örneğin, Lyell
veya Stevens-Johnson sendromu) ile karşılaşıldığında tedavi derhal
kesilmelidir. Tenoksikam tedavisi sırasında bazı istenmeyen göz
bulgularıyla karşılaşılmıştır. Bu nedenle, görme bozukluğundan
şüphelenilen hastalarda göz muayenesi yapılması önerilmektedir. Plazma
proteinlerine yüksek oranda bağlandığından, plazma albümin
düzeylerinin belirgin şekilde azaldığı durumlarda önlem alınmalıdır.
Diğer antienflamatuvar ilaçlarda olduğu gibi, tenoksikam da enfeksiyon
belirtilerini maskeleyebilir. Duyarlı kişilerde aşırı duyarlılık
reaksiyonları gelişebilir. Baş dönmesi, sersemleme ve görme bozukluğu
gibi araç ve makine kullanımını etkileyebilecek yan etkilerin
görüldüğü hastalar araç ve makine kullanmaktan kaçınmalıdır. Hayvan
çalışmalarında teratojenik etkiye rastlanmamıştır. Gebelerde kullanımı
ile ilgili veri bulunmamaktadır. NSAID’ler, prostaglandin sentezi
üzerinde inhibitör etki gösterir ve bu etki, ilaç hamileliğin son
döneminde verildiğinde fetal ductus arteriosus’un kapanmasına ve
doğumu uzatarak partürisyonu geciktirmeye neden olabilir. Gebeliğin
üçüncü trimesterinde tedaviden kaçınılmalıdır. Tek doz uygulama
sonuçları, çok düşük miktarda tenoksikamın (yaklaşık %0.2) anne sütüne
geçtiğini göstermiştir. Bugüne kadar, tenoksikam kullanmakta olan
emziren annelerin çocuklarında hiçbir yan etki bildirilmemiştir ama
olası bir yan etki göz ardı edilmemeli ve şüphelenilen durumda ya
bebek sütten kesilmeli veya ilaç bırakılmalıdır.
Yan Etkileri:
İstenmeyen etkiler genellikle hafif ve geçicidir. Hastaların küçük bir
bölümünde, istenmeyen etkiler nedeniyle tedavinin kesilmesi
gerekmiştir. Parenteral uygulanan tenoksikamın lokal toleransı iyidir.
Görülme sıklığı %1′den yüksek yan etkiler: Gastrik, epigastrik ve
abdominal rahatsızlık, dispepsi, yanma, bulantı, baş dönmesi, baş
ağrısı . Görülme sıklığı %1′den az yan etkiler: Konstipasyon, diyare,
stomatit, gastrit, kusma, ülser, hematemez ve melena dahil mide-barsak
kanaması, yorgunluk, uyku bozukluğu, iştah kaybı, ağız kuruluğu ,
vertigo, kaşıntı, eritem, ekzantem, döküntü, ürtiker, BUN veya
kreatininde yükselme, ödem, karaciğer enzim aktivitesinde artış,
çarpıntı. İzole vakalar: Mide-barsak perforasyonu, görme bozuklukları,
Stevens-Johnson ve Lyell sendromu, fotosensitivite reaksiyonları,
vaskülit , anemi, agranülositoz, lökopeni, trombositopeni, dispne,
astım, anafilaksi, anjiyoödem, özellikle kardiyovasküler ilaç tedavisi
gören hastalarda kan basıncında artış, hepatit.
İlaç Etkileşimleri:
Diğer NSAID’lerde olduğu gibi, salisilatlar da tenoksikamı bağlandığı
proteinden ayırarak ilacın klirens ve dağılım hacmini artırır.
İstenmeyen gastrointestinal reaksiyon riski nedeniyle, salisilatlar ve
diğer NSAID’lerin birlikte kullanımından kaçınılmalıdır. Bazı
NSAID’ler ve metotreksatın birlikte kullanılmasının, metotreksatın
renal tübüler sekresyonunda azalma, yüksek plazma metotreksat
konsantrasyonu ve ağır metotreksat zehirlenmesine neden olabildiği
bildirilmiştir. Bu nedenle, tenoksikam ile metoreksat birlikte
kullanıldığında dikkatli olunmalıdır. Altın, penisilamin veya
probenesidle birlikte kullanıldığı az sayıda hastada klinik olarak
anlamlı bir etkileşimle karşılaşılmamıştır. Tenoksikam lityumun renal
klirensini azaltacağından, birlikte kullanılmaları plazma lityum
düzeyinde artışa ve lityum zehirlenmesine neden olabilir. Plazma
lityum seviyeleri düzenli olarak takip edilmelidir. Diğer NSAID’lerde
olduğu gibi, tenoksikam da potasyum tutucu diüretiklerle beraber
kullanılmamalıdır. Bu iki ilaç sınıfı arasında hiperkalemi ve böbrek
yetmezliğine neden olabilecek ilaç etkileşimi bulunmaktadır.
Tenoksikam ve furosemid arasında klinik olarak anlamlı bir etkileşim
bildirilmemiştir ancak tenoksikamın hidroklorotiyazidin hipotansif
etkisini zayıflattığı bilinmektedir. Diğer NSAID’lerde olduğu gibi,
tenoksikam da alfa-adrenerjik blokerlerin ve ADE inhibitörlerinin
antihipertansif etkisini azaltabilir. Klinik çalışmalarda, tenoksikam
ile birlikte dijital preparatları kullanan hastalarda etkileşim
bildirilmemiştir. Bu nedenle, tenoksikam ve dijital preparatlarının
beraber kullanılmasının önemli bir risk yaratmadığı düşünülmektedir.
Tenoksikam, oral ve antidiyabetik ilaçların (glibornurid, glibenklamid,
tolbutamid) klinik etkilerini değiştirmez. Ancak antikoagülan veya
oral antidiyabetik ilaçlarla birlikte tenoksikam kullanan hastaların
sürekli takibi önerilmektedir.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!