NETROMYCINE (Ampul)
Kullanım Şekli:
Günlük doz 6 mg/kg’dır. Bu doz 2-3 eşit kısımda uygulanmalıdır. Tedavi süresi
7-12 gündür. Ağır enfeksiyonlarda günlük doz 7.5 mg/kg’a
yükseltilebilir. Renal fonksiyon bozukluğunda dozlar arasındaki
sürenin uzatılması ve gerekirse doz miktarının azaltılması gerekir.
Endikasyonları:
Escherichia coli, Enterobakter ve Serratia grubu bakteriler,
Sitrobakter türleri, Proteus türleri (indol pozitif ve indol negatif
türler), Pseudomonas aeruginosa, koagülaz pozitif, koagülaz negatif,
penisilin ve metisiline dirençli Stafilokok türleri ve Neisseria
gonorrhoeae’nin duyarlı türlerinin neden olduğu bakteriyemi, neonatal
sepsis ve diğer septisemiler, solunum yollarında görülen ağır
enfeksiyonlar, ürogenital sistem enfeksiyonları, deri ve yumuşak doku
enfeksiyonları, kemik ve eklem enfeksiyonları, yanıklar, yaralar,
perioperatif enfeksiyonlar, peritonit ve diğer karıniçi enfeksiyonlar
ve sindirim sistemi enfeksiyonlarının tedavisinde endikedir.
Netilmisin, tanısı konmuş ya da kuşkulanılan Gram negatif
enfeksiyonların ilk tedavisinde endikedir. Kuşkulanılan Gram negatif
enfeksiyonlarda netilmisin tedavisi, duyarlılık testlerinin
sonuçlarına, hastanın toleransına ve alınan yanıta göre
sürdürülmelidir. Patojenin bilinmediği ağır enfeksiyonlarda,
duyarlılık testlerinin sonuçları alınıncaya kadar hasta, bir penisilin
ya da sefalosporin ile kombine edilerek netilmisin tedavisine
alınabilir. Eğer anaerobik patojenlerden kuşkulanılıyorsa, netilmisin
uygun bir antibakteriyel tedaviyle kombine edilerek uygulanmalıdır.
Enfeksiyon etkeninin tanımlanmasından sonra netilmisin tedavisi
sürdürülmeli ya da başka bir tedaviye geçilmelidir. Netilmisin,
Pseudomonas aeruginosa’nın neden olduğu ağır enfeksiyonlarda,
karbenesilin ya da tikarsilin ile kombine edildiğinde, etkili olduğu
saptanmıştır. Streptokok türlerinin neden olduğu endokarditin
tedavisinde netilmisin penisilin grubu bir antibiyotikle kombine
kullanılmış ve etkili bulunmuştur. Sepsis ya da stafilokok
pnömonisinden kuşkulanılan yenidoğanlarda, netilmisinin bir
penisilinle kombine edilerek verilmesi uygundur. Ağır stafilokok
enfeksiyonlarında etkinliği gösterilmiş olan netilmisin, penisilin ya
da diğer daha az toksik antibiyotikler kontrendikeyse ve duyarlılık
testleriyle klinik değerlendirme uygunsa, bu grup enfeksiyonlarda
endikedir. Duyarlı stafilokoklar ile Gram negatif patojenlerin
birlikte neden oldukları karma enfeksiyonlarda, netilmisin
kullanılabilir. Pre-operatif dönemde, duyarlı patojenlerin neden
olduğu bilinen ya da neden olduğundan kuşkulanılan enfeksiyonlarda
netilmisin tedavisine pre-operatif dönemde başlanması ve post-operatif
dönemde devam edilmesi önerilir. Netilmisin, böbrek işlevlerinin
normal olduğu akut ve komplikasyonsuz gonokoksik enfeksiyonlarda hem
erkekte (üretra, rektum), hem de kadında (üretra, serviks, rektum)
başarılı sonuçlar verir. Klinik araştırmalar netilmisinin kanamisin,
gentamisin, tobramisin, sisomisin ve amikasin gibi diğer
aminoglikozidlere dirençli bakterilerin neden olduğu enfeksiyonların
tedavisinde etkili olduğunu göstermiştir.
Kontrendikasyonları:
Netilmisin ya da diğer aminoglikozidlere aşırı duyarlılığı olan ya da
toksik reaksiyon gösteren hastalarda kontrendikedir.
Uyarılar:
Aminoglikozid kullanan hastalar, uygulamaya bağlı olarak çıkabilecek
toksik etkiler nedeniyle yakından izlenmelidir. Netilmisin tedavisi
sırasında görülebilen nefrotoksisite genellikle hafif olmasına rağmen,
tedavi sırasında böbrek işlevlerinin yakından izlenmesi önerilir.
Nefrotoksisite riski, böbrek yetmezliği olan, uzun süre ya da yüksek
dozlarla tedavi edilen hastalarda ve yaşlılarda daha fazladır.
Netilmisin tedavisi sırasında ototoksisite, her ne kadar diğer
aminoglikozidlere göre daha ender görülüyor ve hafif seyrediyorsa da,
öncelikle böbrek yetmezliği olan ya da böbrekleri normal çalışan
ancak, ilacı uzun süre ya da yüksek dozda kullanan hastalarda işitme
kaybı ve vestibüler bozukluk görülebilir. Tedaviden önce ya da tedavi
sırasında böbrek yetmezliği saptanmış hastalarda, böbrek ve 8. kafa
çiftinin işlevlerinin izlenmesi önerilir. İdrar, düşük dansite,
proteinüri, silindirüri ve hücreler açısından izlenmelidir. Kan üresi,
serum kreatinin ya da kreatinin klirensi, belirli aralıklarla kontrol
edilmelidir. Olanaklıysa, özellikle risk altındaki hastalarda, seri
audiogramlar yapılması önerilir. Ototoksisite ya da nefrotoksisite
görüldüğünde, doz ayarlaması yapılmalı ya da tedaviye son
verilmelidir. Ender olarak görülen renal ve 8. kafa çifti işlev
bozuklukları, tedavi sonuna kadar ortaya çıkmayabilir.Olanaklıysa,
yeterli terapötik etkinliği sağlamak ve toksik etkilerden kaçınmak
için, aminoglikozid serum düzeyleri izlenmelidir. Netilmisin en yüksek
serum yoğunlukları izlenirken, doz, serum düzeyi 16 mcg/ml üzerinde
uzun süre kalmayacak biçimde ayarlanmalıdır. Eğer serum düzeyi, ikinci
dozun verilmesinden biraz önce ölçülüyorsa, serum düzeyinin, önerilen
dozlarda 0.5-2 mcg/ml olması gereklidir; 4 mcg/ml’nin üzerindeki
yoğunluklardan kaçınılmalıdır. Serum yoğunluklarının aşırı yüksek
olması, renal ve 8. kafa çift bozukluklarının ortaya çıkma riskini
artırır. Geniş yanık alanları olan hastalarda, farmakokinetik
değişikliklere bağlı olarak, aminoglikozidlerin serum yoğunlukları
düşebilir. Bu hastalarda uygun dozun saptanabilmesi için, netilmisinin
serum düzeylerinin ölçülmesi özellikle önemlidir. Yaşlı hastalarda,
kan üresi ya da serum kreatinin düzeyi gibi rutin testlerle
saptanamayacak düzeyde böbrek yetmezliği olabilir. Kreatinin
klirensinin saptanması daha yararlıdır. Bu hasta grubunda böbrek
işlevlerinin yakından izlenmesi uygundur. Tedavi sırasında hastalara
yeterli sıvı verilmesine dikkat edilmelidir. Netilmisin tedavisi,
dirençli mikroorganizmaların aşırı üremelerine neden olabilir. Böyle
bir durum ortaya çıktığında uygun bir tedaviye başlanması önerilir.
Gebelikte kullanımıyla ilgili yeterli bilgi yoktur. Emziren annelerde
yapılan araştırmalar, netilmisinin az miktarda süte geçtiğini
göstermiştir. Ciddi yan etkilerin ortaya çıkma riski göz önüne
alınarak, emzirmeye ya da tedaviye son verilmelidir.
Yan Etkileri:
Ender olarak, genellikle hafif renal yan etkiler görüldüğü bildirilmiştir.
Renal yan etkiler görülen hastalar, genellikle yaşlı, böbrek
yetmezliği olan, uzun süre ya da yüksek dozda tedavi edilen
hastalardır ve genellikle belirtiler geriye dönüşümlüdür. Vestibüler
ve cochlear toksisite insidansı çok düşüktür. Vestibüler
işlevlerindeki azalma, kompensasyon mekanizmalarına bağlı olarak
geçici olabilir. Ender olarak görülen cochlear toksisite genellikle
geriye dönüşümsüzdür. Bu yan etkiler öncelikle böbrek yetmezliği olan,
uzun süre ya da yüksek dozda tedavi edilmiş hastalarda ortaya çıkar.
Bazı etkenler aminoglikozidlere bağlı ototoksisiteyi artırabilir.
Aminoglikozidlere bağlı ototoksisite, genellikle geçicidir ve baş
dönmesi, vertigo, kulak çınlaması, kulaklarda uğuldama ve işitme kaybı
biçiminde ortaya çıkabilir. İşitme kaybı, genellikle tiz tonları
kapsar. Toksisite riski, netilmisini önerilenden daha yüksek dozda ve
daha uzun süre kullanmayan, böbrek işlevleri normal kişilerde
düşüktür. Netilmisine bağlı olabilen ve daha ender görülen yan etkiler
baş ağrısı, kırıklık, görme bozukluğu, oryantasyon bozukluğu,
taşikardi, hipotansiyon, çarpıntı, trombositoz, parestezi, ürtiker,
ürperme, ateş, sıvı retansiyonu, kusma ve diyaredir.
İlaç Etkileşimleri:
Sisplatin, basitrasin, polimiksin B, sefaloridin, amfoterisin B,
kanamisin, asiklovir, gentamisin, amikasin, sisomisin, tobramisin,
neomisin, streptomisin, paromomisin, viomisin ve vankomisin gibi
nefrotoksik ilaçlarla kombine ya da peş peşe kullanımdan
kaçınılmalıdır. Yaşlılık ve dehidratasyon, toksisite riskini
artırabilir. Netilmisin, etakrinik asit ya da furosemid gibi kendileri
de ototoksik olan güçlü diüretiklerle birlikte kullanılmamalıdır.
Ayrıca, i.v. uygulamada, diüretikler, aminoglikozidlerin serum ve doku
yoğunluklarını değiştirerek, toksisitelerini artırabilirler.
Nörotoksik ve nefrotoksik antibiyotikler, lokal irrigasyon ve
uygulamalarda, belirgin miktarda emilebildiklerinden, olası toksik
etkiler, bu tür uygulamalarda da gözönüne alınmalıdır.
Aminoglikozidler, belirli sefalosporinlerle birlikte
kullanıldıklarında, nefrotoksisitenin arttığı bildirilmiştir. Klinik
araştırmalarda her ne kadar nöromüsküler blok ya da respiratuvar
paralizi görülmemişse de, hayvan deneylerinde, klinik olarak önerilen
dozların üzerindeki dozlarda, bu yan etkilerin ortaya çıktığı
bildirilmiştir. Bu bulgular, gentamisin ile birlikte, süksinilkolin,
tübokürarin, dekametonyum, anestezikler ya da antikoagülan sitratlar
gibi nöromüsküler blok yapan ilaçlar kullanıldığında gözönünde
bulundurulmalıdır. Blok oluştuğunda kalsiyum tuzları tabloyu
düzeltebilirler. Aminoglikozidler, kuramsal olarak nöromüsküler ileti
üzerinde kürara benzer etki yapabildiklerinden, myasthenia gravis,
parkinsonizm ya da çocuklarda görülen botulizm gibi nöromüsküler
bozukluklarla seyreden hastalığı olanlarda dikkatle kullanılmalıdır.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!