Kullanım Şekli:

Romatoid artrit: Günde 15 mg. Terapötik cevaba göre doz günde 7.5 mg’a
indirilebilir. Osteoartrit: Günde 7.5 mg. Gerektiğinde bu doz, günde
15 mg’a yükseltilebilir. Advers reaksiyon riski yüksek olan hastalarda
tedaviye günde 7.5 mg’la başlanmalıdır. Ağır böbrek yetmezliği olan
diyaliz hastalarında günlük toplam doz 7.5 mg’ı aşmamalıdır. Önerilen
maksimum günlük toplam dozu 15 mg’dır. Çocuklarda kullanılmamalıdır.

Endikasyonları:

Romatoid artritin semptomatik tedavisi ve ağrılı osteoartritin
(artroz, dejeneratif eklem hastalığı) semptomatik tedavisinde
kullanılan bir nonsteroid antienflamatuvardır.

Kontrendikasyonları:

Meloksikama veya ilaçtaki herhangi bir yardımcı maddeye karşı bilinen
aşırı duyarlılığı olanlarda kullanılmamalıdır. Asetil salisilik asitle
ve diğer nonsteroid antienflamatuvar ilaçlarla çapraz duyarlılık
olasılığı vardır. Asetil salisilik asit veya diğer nonsteroid
antienflamatuvar ilaçlar verildikten sonra astım belirtileri, burun
polipleri, anjiyoödem veya ürtiker gelişmiş olan hastalara
verilmemelidir. Ayrıca; aktif peptik ülserasyonda, ağır karaciğer
yetmezliğinde, diyaliz edilmeyen ağır böbrek yetmezliğinde, çocuklar
ve 15 yaşından küçük olan adolesan çağındakilerde, gebelerde ve
emziren annelerde kullanılmamalıdır.

Uyarılar:

Diğer bütün nonsteroid antienflamatuvar ilaçlarda olduğu gibi, anamnezinde
gastrointestinal sistemin yukarı bölümünde hastalık hikayesi bulunan
ve antikoagülan kullanmakta olan hastalarda dikkatli olmak gerekir.
Peptik ülserasyon veya gastrointestinal kanama görüldüğü takdirde
tedavi durdurulmalıdır. Nonsteroid antienflamatuvar ilaçlar, böbrek
perfüzyonunun normal sınırlar arasında devam ettirilmesini
destekleyici rol oynayan renal prostaglandinlerin sentezini inhibe
eder. Böbreğe gelen kan miktarı ve kan hacmi azalmış olan hastalarda
bu ilaçların kullanılması, tedavinin durdurulmasından sonra tipik
olarak tedavi-öncesindeki duruma dönülmesiyle sonuçlanan, klinik renal
dekompansasyona neden olabilir. Dehidrasyon gelişmiş olan hastalarla
konjestif kalp yetmezliği, karaciğer sirozu, nefrotik sendrom ve
klinik böbrek hastalığı bulunan vakalar, diüretik kullananlar ya da
hipovolemiyle sonuçlanabilecek büyük cerrahi girişimlerin uygulanacağı
hastalar bu tip reaksiyon risklerinin artmış olduğu vakalardır. Bu
hastalardaki nonsteroid antienflamatuvar ilaçlarla tedavinin
başlangıcında, diürez hacmi ve böbrek fonksiyonu dikkatle
izlenmelidir. Ender olarak interstisyel nefrit, glomerülonefrit, renal
medullar nekroz veya nefrotik sendrom nedeni olabilir. Hemodiyalizle
tedavi edilen terminal dönem böbrek yetmezliği hastalarında
kullanılacak dozu, 7.5 mg’ı aşmamalıdır. Hafif veya orta derecede
böbrek yetmezliği (kreatinin klirensi dakikada >25 ml) olan hastalarda
dozun azaltılması gerekmez. Serum transaminaz düzeylerinin veya
karaciğer fonksiyonunu gösteren diğer parametrelerin yükseldiği, zaman
zaman bildirilmiştir. Eğer anormallik şiddetli veya kalıcıysa, tedavi
durdurulmalı ve hastada izleme testleri uygulanmalıdır. Klinik
bakımdan stabil olan karaciğer sirozu vakalarında doz azaltılması
gerekmez. Yıpranmış, zayıf düşmüş olan hastalar, yan etkileri daha az
tolere edebildiklerinden, dikkatle kontrol altında tutulmalıdır.
Karaciğer, böbrek veya kalp fonksiyon bozukluklarının bulunma
olasılığı daha çok olan yaşlı hastalarda dikkatli olmak gerekir.
İlacın araç ve makina kullanma yeteneği üzerindeki etkileriyle ilgili
olarak yapılmış özel bir çalışma yoktur. Ancak baş dönmesi ve göz
kararması gibi advers etkiler ortaya çıkarsa, hastanın bu gibi
aktivitelerden kaçınması önerilir. Gebelerde ve bebeğini emziren
annelerde kullanılmamalıdır.

Yan Etkileri:

Gastrointestinal: Dispepsi, bulantı, kusma, karın ağrısı, kabızlık,
bağırsaklarda aşırı gaz bulunması, ishal (%1′den daha sık),
transaminazlar ve bilirübin düzeyleri gibi karaciğer fonksiyon
parametrelerinde geçici anormallikler, özofajit, gastroduodenal ülser,
gizli veya makroskopik gastrointestinal kanama (%0.1-1 arasında),
kolit (%0.1′den daha seyrek). Hematolojik: Anemi (%1′den daha sık).
Kan sayımı anormallikleri ve bu arada lökosit formülü değişiklikleri,
lökopeni ve trombositopeni. Miyelotoksik bir ilacın ve özellikle de
metotreksatın birlikte verilmesi, sitopeni gelişmesi açısından zemin
hazırlayan bir faktör olarak gözükmektedir (%0.1-1 arasında).
Dermatolojik: Kaşıntı, deri döküntüsü (%1′den daha sık); stomatit,
ürtiker (%0.1-1 arasında); fotosensitizasyon (%0.1′den daha seyrek).
Respiratuvar: Aspirin veya diğer nonsteroid antienflamatuvar ilaç
verilen bazı hastalarda akut astım gelişebildiği bildirilmiştir
(%0.1′den daha seyrek). MSS: Sersemleme hissi, baş ağrısı (%1′den daha
sık); baş dönmesi, kulak çınlaması, göz kararması (%0.1-1 arasında).
Kardiyovasküler: Ödem (%1′den daha sık); kan basıncının yükselmesi,
palpitasyon, deride kızarma (%0.1-1 arasında). Ürogenital: Böbrek
fonksiyonu parametrelerinde anormallikler, serum kreatinin ve/veya üre
düzeylerinin yükselmesi (%0.1-1 arasında).

İlaç Etkileşimleri:

En az iki nonsteroid antienflamatuvar ilacın birlikte verilmesi, sinerjik
etki göstererek gastrointestinal ülserasyon ve kanama riskini
artırabilir. Tiklopidin, sistemik olarak verilen heparin,
trombolitikler kanama riskinde artışa neden olur. Birlikte
kullanılması kesinlikle gerekiyorsa, antikoagülan ilaçların etkileri
yakından izlenmelidir. Nonsteroid antienflamatuvar grubu ilaçların
plazma lityum düzeylerini yükselttikleri bildirilmiştir. Metotreksatın
hematolojik toksisitesini artırabilir. Nonsteroid antienflamatuvar
ilaçların uterus-içi doğum kontrol önlemlerinin etkinliğini azalttığı
bildirilmiştir. Dehidrasyon gelişmiş durumdaki hastalarda nonsteroid
antienflamatuvar ilaç tedavisine, akut böbrek yetmezliği riski eşlik
eder. Antihipertansifler (beta blokerler, ACE inhibitörleri,
vazodilatörler, diüretikler gibi ilaçlarla nonsteroid antienflamatuvar
ilaç tedavisi sırasında damarları genişleten prostaglandinlerin
inhibisyonu sonucu, antihipertansif ilaçların etkisinde azalma
bildirilmiştir. Kolestiramin gastrointestinal kanaldaki meloksikamı
bağlayarak bu ilacın vücuttan daha çabuk atılmasına neden olur.
Böbreklerdeki prostaglandin mediatörlüğüyle ortaya çıkan etkileri
üzerinden, siklosporinin nefrotoksisitesini artırabilir. Bu ilaçların
birlikte kullanılması sırasında böbrek fonksiyonu ölçülmelidir. Oral
antidiyabetiklerle etkileşim olasılığı, gözden uzak tutulmamalıdır.

İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:

1. MELOX (Ampul)
2. MEKSUN Fort (Tablet)
3. ENFLAR (Tablet)
4. EXEN (Tablet)
5. MELCAM (Tablet)