Kullanım Şekli:
Hipertansiyon: Başlangıç ve idame dozu günde bir defa 50 mg’dır.
Maksimum antihipertansif etkiye tedavi başladıktan 3-6 hafta sonra
ulaşılır. Doz gerektiğinde günde bir defa 100 mg’a çıkarılabilir.
İntravasküler hacim azalması olan hastalarda (örneğin, yüksek doz
diüretik tedavisi görenler) ve karaciğer yetmezlik hikayesi olan
hastalarda başlangıç dozu günde bir defa 25 mg’dır. Sol ventrikül
hipertrofisi olan hipertansif hastalarda inme riskinde azalma :
Başlangıç dozu günde bir defa 50 mg’dır. Kan basıncı yanıtına göre
12.5 mg hidroklorotiyazid ilave edilebilir ve/veya losartan dozunun
günde bir defa 100 mg’a çıkarılmasını takiben hidroklorotiyazid dozu
günde bir defa 25 mg’a çıkarılabilir. Tip 2 diyabetli hastalarda
nefropati: Başlangıç dozu günde bir defa 50 mg’dır. Kan basıncı
yanıtına göre doz günde bir defa 100 mg’a çıkarılabilir. Eklips,
insülin ve diğer hipoglisemik ajanlarla (örn; sülfonilüreler,
glitazonlar ve glukozidaz inhibitörleri) birlikte kullanılabilir. Aç
veya tok karnına alınabilir. Diğer antihipertansif ajanlarla birlikte
kullanılabilir.
Endikasyoları:
Anjiyotensin II reseptör antagonistidir. Hipertansiyon tedavisinde
endikedir. Tek başına veya diğer antihipertansif ajanlarla (tiyazid
diüretikleri gibi) birlikte kullanılabilir. Sol ventrikül hipertrofisi
olan hipertansiyonlu hastalarda inme riskini azaltmada endikedir.
Ancak, bu fayda siyah ırktan olanlar için geçerli değildir. Tip 2
diyabet ve hipertansiyon hastalarında yükselen serum kreatinin ve
proteinürinin eşlik ettiği diyabetik nefropati tedavisi için endikedir.
Bu popülasyonda nefropatinin ilerlemesini yavaşlatır.
Kontrendikasyonları:
Losartana karşı aşırı duyarlılık gösteren hastalarda kontrendikedir.
Uyarılar:
İntravasküler hacim azalması olan hastalarda (örneğin yüksek doz
diüretikler ile tedavi edilmiş olanlar) semptomatik hipotansiyon
oluşabilir. Bu şartlar tedaviye başlanmadan önce düzeltilmeli veya
daha düşük bir başlangıç dozu uygulanmalıdır. Farmakokinetik veriler,
sirozlu hastalarda plazma losartan konsantrasyonunun önemli derecede
arttığınıgösterdiği için hepatik bozukluk öyküsü olan hastalarda daha
düşük bir doz göz önüne alınmalıdır. İki taraflı renal arter stenozu
veya tek renal arter stenozu olan hastalarda renin anjiyotensin
sistemini etkileyen diğer ilaçlar kan üre ve serum kreatinin düzeyini
yükseltebilirler. Tamamiyle kesinlik kazanmamış olmasına rağmen bu
durum anjiyotensin II reseptör antagonistleriyle de ortaya çıkabilir.
Renin anjiyotensin sistemi üzerinde etkili olan ilaçlar, gebeliğin
ikinci ve üçüncütrimestrinde kullanıldığında, oluşmakta olan fetusta
hasara hatta ölüme yol açabilir. Gebelik durumu söz konusu olduğunda
kullanıma en kısa zamanda son verilmelidir. Gebe kadınlarda herhangi
bir çalışma olmadığı halde hayvanlar üzerinde losartan potasyum ile
yapılan çalışmalar farmakolojik yolla renin anjiyotensin sistemine
yapılan etkinin fetal ve neonatal hasara ve ölüme yol açtığını
göstermektedir. İnsanlarda, renin anjiyotensin sisteminin oluşmasına
bağlı fetal renal perfüzyon, gebeliğin ikinci üç aylık döneminde
başlamaktadır. Bu yüzden fetus riskleri gebeliğin ikinci ve üçüncü üç
aylık dönemlerindeuygulanması ile artmaktadır. Losartanın anne sütüne
geçip geçmediği bilinmemektedir. İlacın anne için önemi saptandıktan
sonra emzirmeye veya ilaç kullanımına son verilmesi hakkında bir
karara varılmalıdır. Çocuklarda güvenilirliği ve etkinliği henüz
kanıtlanmamıştır. Klinik araştırmalarda losartanın güvenilirlik ve
etkinlik profillerinde yaşa bağlı farklılıklararastlanmamıştır.
Yan Etkileri:

Yan etkileri hafif ve geçici olup tedavinin kesilmesini gerektirmez.
Esansiyel hipertansiyonda yapılan kontrollü klinik çalışmalarda
hastaların %1 veya daha fazlasında plaseboya oranla daha fazla görülen
ilaca bağlı tek yan etki baş dönmesi olarak saptanmıştır. Buna
ilaveten hastaların %1′inden daha azında doza bağlı ortostatik etkiler
görülmüştür. Kontrollü klinik çalışmalarda insidansı plasebonunkinden
az da olsa nadiren döküntü görülmüştür. Kontrollü klinik çalışmalarda
hastaların %1.5′inde hiperkalemi (serum potasyumu >5.5 mEq/l)
saptanmış ama losartan tedavisinin kesilmesi gerekli görülmemiştir.
ALT değerlerinde yükselmelere nadiren rastlanmış ve tedavinin
kesilmesi ile tekrar normale dönmüştür.
İlaç Etkileşimleri:

Klinik önem taşıyan bir ilaç etkileşmesine rastlanmamıştır. Klinik
farmakokinetik araştırmalarda hidroklorotiyazid, digoksin, varfarin,
simetidin ve fenobarbitalle etkileşim çalışmaları yapılmıştır.

İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:

  1. ZOPROTEC (Film Tablet)
  2. DİLOPİN Tablet
  3. DİVATOR Film Tablet
  4. ZYZAPİN (Film Tablet)
  5. BLOKACE Plus (Tablet)