BLOK-L (IV Ampul)
Kullanım Şekli:
Yalnız intravenöz yoldan uygulanmalıdır. Genelde, erişkinlerde intraoperatif
başlangıç dozu olarak bolus şeklinde 0.08-0.10 mg/kg doz
önerilmektedir. Bu doz, acil olmayan intübasyonlarda 2.5-3 dakikalık
bir uygulama süresi oluşturmaktadır. Bu dozu takiben, uzun sürecek
cerrahi girişimlerde idame dozu olarak 0.010-0.015 mg/kg bir doz
uygulanmalıdır. İzlenen klinik kriterlere göre idame dozunun 25-40
dakika arasında uygulanması gerekebilir. İnhalasyon anestezisinde
intübasyon süksinilkolin ile yapıldığı zaman uygulanacak veküronyum
bromür dozunun 0.04-0.08 mg/kg’a düşürülmesi gerekir; bu doz dengeli
anestezide ise 0.05-0.06 mg/kg’a kadar düşürülmelidir. İntübasyon için
süksinilkolin kullanıldığı zaman veküronyum bromür uygulaması hasta
süksinilkolin ile ilgili nöromüsküler blokajdan çıkana kadar
geciktirilmeli ve idame dozu olarak da 0.02-0.03 mg/kg veküronyum
bromür uygulanmalıdır. Hem halotan hem de nöroleptik anestezisi
altında bulunan bazı hastalarda yüksek doz kullanım zorunluluğu varsa,
ventilasyonun uygun bir şekilde devamlılığı koşulu ile 0.15-0.28 mg/kg
başlangıç doz uygulanması kardiyovasküler yan etki oluşturmaz. Şişman
hastalarda, yağsız vücut ağırlığı dikkate alınarak doz azaltılması
yapılmalıdır. Sürekli infüzyon şeklinde uygulama: Sürekli infüzyon,
ilk intübasyon dozu olarak uygulanan 80-100 mcg/kg veküronyum bromür
dozunu takiben 20-40 dakika sonra ve nöromüsküler blokajın spontan
olarak çözülmeğe başladığı zaman 1 mcg/kg/dakika dozda uygulanmalıdır.
İnfüzyon hızı, kontrol seğirme yüksekliğinin %10′u düzeyinde bir cevap
sağlanacak şekilde ayarlanmalıdır. Ortalama infüzyon hızı 0.8-1.2 mcg/kg/dakika
olabilir. Büyük çocuklarda (10-16 yaş arası) erişkinlerde kullanılan
doz tablosu önerilmektedir. Küçük çocuklarda (1-10 yaş arası)
erişkinlerde uygulanan başlangıç dozundan biraz yüksek başlangıç dozu
ve biraz daha sık idame dozu uygulanması önerilmektedir. Bebekler (5
ay-1 yaş arası) için önerilen doz erişkinlerle aynı düzeydedir. Ancak,
bebeklerde veküronyum bromürün etki başlama süresi erişkin ve
çocuklara göre daha kısa olduğundan, intübasyonun iyi bir şekilde
yapılması koşulu altında, yüksek intübasyon dozu gerekmez. Yeni
doğanlarda (4 haftaya kadar) ve süt çocuklarında (4 hafta-4 ay)
0.01-0.02 mg/kg bir başlangıç test dozu uygulanması ve takiben seğirme
cevabının %90-95 oranında baskılanmasına göre doz artırımı
önerilmektedir. Ancak, veküronyum bromürün 7 haftalıktan küçük
bebeklerde etki ve emniyeti tam kanıtlanmamıştır.
Endikasyonları:
Anestezi sırasında iskelet kası gevşemesini sağlamak için kullanılır.
Kontrendikasyonları:
Verküronyuma veya bromür iyonlarına karşı daha önceden bilinen aşırı
duyarlılıkta kontrendikedir.
Uyarılar:
Myastenia gravis veya miyastenik (Eaton-Lambert) sendrom vakalarında
azami dikkatle ve çok küçük dozlarda kullanılmalıdır. Nöromüküler
hastalıklarda, aşırı şişman vakalarda ve poliyomyelitten sonra
dikkatle uygulanmalıdır. Böbrek yetersizliği vakalarında verküronyum
kullanımından sonra nöromüsküler blok süresinde uzama beklenebilir.
Karaciğer ve safra yolları hastalıklarında dozun azatılması
gerekebilir. Hipotermi altında yapılan ameliyatlarda nöromüsküler blok
yapıcı etkisi uzar. Hipokalemi, hipermagnezemi, hipokalsemi,
hipoproteinemi, dehidratasyon, asidoz, hiperkapni, kaşeksi
verküronyumun etkisini artırabilir. Bu nedenle ağır elektrolit denge
bozuklukları, kan pH değerlerindeki sapmalar düzeltilmelidir. Parsiyel
tromboplastin zamanı ve protrombin zamanında kısalmaya neden olabilir.
Hamilelikte uygulandığında fetusa zarar verip vermediği ve doğurganlık
kapasitesi üzerine etkisi bilinmemektedir. Sezaryanla doğumda
güvenilir olduğu görülmüştür. Apgar skorunu, fetusun kas tonüsünü ve
kardiyorespiratuvar adaptasyonu etkilememektedir. Magnezyum tuzlarının
nöromüsküler blokajı arttırıcı etkisinden dolayı, gebelik toksemisi
yüzünden magnezyum sülfat alan hastalarda nöromüsküler blokajdan
geriye dönüşüm tatminkar olmayabilir. Bu vakalarda doz azaltılmalıdır.
Yan Etkileri:
Daha önceden nöromüsküler blok yapan ajanlara karşı anaflaktik reaksiyonu
olduğu bilinen vakalarda çok dikkatli davranılmalıdır; çünkü
nöromüsküler blok yapıcı ajanlar arasında çapraz alerjik reaksiyon
bildirilmiştir. Obez hastalarda, dozun azaltılması önerilir.
İlaç Etkileşimleri:
Etkiyi Artıranlar: Anestezik maddeler (halotan, eter, enfluran, isofluran,
metoksifluran, siklopropan, tiyopenton, metoheksital, ketamin,
fentanil, gammahidroksibütirat, etomidat, propanidid), diğer
nondepolarizan kas gevşeticiler, süksometonyumdan sonra uygulanması,
aminoglikozid ve polipeptid antibiyotikler, diüretikler, beta-adrenerjik
blok yapıcı ajanlar, imidazol, metronidazol, tiamin, MAO
inhibitörleri, kinidin, protamin, fenitoin, alfa adrenerjik bloker
ajanlar, magnezyum tuzları. Etkiyi Azaltanlar: Neostigmin, edrofonyum,
piridostigmin. Ayrıca; kortikosteroidler, noradrenalin, azatioprin,
teofilin, KCI, NaCI, CaCl2 kullanımından sonra verilmesi. Verküronyum
uygulanmasından sonra kullanılan depolarizan kas gevşeticileri
nöromüsküler blokaj etkisini artırabilir ya da azaltabilir.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!