ATRACARIUM BESYLATE (IV Ampul)
Kullanım Şekli:
Hastaya rahatsızlık vermemek için, bilinç kaybolmadan önce verilmemelidir.
Alkali solüsyonlarla aynı enjektörde karıştırılmamalı veya eşzamanlı
olarak aynı iğneden verilmemelidir. İntravenöz olarak kullanılmalıdır.
Entübasyonda ve nöromüsküler blokun idamesinde bolus şeklindeki
dozlar: Erişkinlerde; i.v. bolus şeklinde verilen 0.4-0.5 mg/kg hemen
bütün hastalar için önerilen başlangıç dozudur. Sevofluran, desfluran,
izofluran veya enfluran anestezisi altındaki bir hastada ilk olarak
verilecek başlangıç dozu 0.25-0.35 mg/kg’a indirilmelidir. Uzun
sürecek ameliyatlarda nöromüsküler blokun idame ettirilmesi için,
0.08-0.10 mg/kg’lık dozlarının kullanılması önerilir. İdame dozları,
klinik kriterler temel alınarak kararlaştırılmalıdır. Çocuklar ve
bebekler: 2 yaşında veya daha büyük çocuklarda dozaj ayarlamasına
gerek yoktur. 1-24 aylık çocuklarda ise halotan anestezisi
uygulanırken 0.3-0.4 mg/kg’lık başlangıç dozu önerilir. Önemli bir
kalp damar hastalığı olan erişkinlerde, çocuklarda veya bebeklerde,
ayrıca anamnezlerinde, histamin salınmasının normalden fazla olacağı
izlenimi veren bilgiler bulunan hastalarda; 0.3-0.4 mg/kg’lık
başlangıç dozunun yavaş yavaş ya da 1 dakika içinde tamamlanmak üzere
birkaç kısımda verilmesi önerilir. Nöromüsküler hastalık, şiddetli
elektrolit bozuklukları veya karsinomatoz vakalarında da dozun
azaltılması düşünülmelidir. Dengeli anestezi sırasında entübasyon için
süksinilkolin kullanılmış hastalarda başlangıç dozu olarak 0.3-0.4
mg/kg önerilir. Sürekli infüzyon yoluyla kullanım: Ameliyathanede
infüzyon: Bu uygulamanın hızı, hastanın, periferik stimülatör
yardımıyla ölçülen cevabına göre ayarlanmalıdır. İnfüzyon yalnızca,
bolus dozuyla elde edilen nöromüsküler blokun çözülmekte olduğunu
gösteren erken kanıtlar görüldükten sonra başlatılmalıdır.
Endikasyonları:
Cerrahi girişimlerde veya kontrollü ventilasyon sırasında trakeal entübasyonu
sağlamak ve iskelet kaslarını gevşetmek ve yoğun bakım ünitelerindeki
(YBÜ) hastalarda mekanik ventilasyonu kolaylaştırmak amacıyla genel
anesteziye ek olarak uygulanan, son derece selektif, kompetitif veya
nondepolarizan bir nöromüsküler blokerdir.
Kontrendikasyonları:
Atrakuryuma aşırı duyarlı olduğu bilinen hastalarda kontrendikedir.
Uyarılar:
Bütün nöromüsküler blokerler gibi, diğer iskelet kasları ile birlikte
solunum kaslarında felç oluşturur, ancak şuur üzerine herhangi bir
etkisi yoktur. Sadece uygun genel anestezi ile birlikte ve deneyimli
bir anestezist tarafından, endotrakeal entübasyon ve yapay solunum
için uygun olanakların varlığında uygulanmalıdır. Uygulama sırasında
histamin açığa çıkma ihtimali vardır. Önerilen dozlarda anlamlı bir
vagal veya ganglion bloker etkisi yoktur. Ameliyat sırasındaki vagal
stimulasyon veya birçok anestezik ilacın neden olduğu bradikardiyi
önlemez. Myastenia gravis, diğer nöromüsküler hastalıklar ve ciddi
elektrolit dengesizliği olan hastalarda artmış duyarlılık görülebilir.
Tracrium, arteriyel kan basıncı düşmelerine çok hassas olan hastalarda
(örn. hipovolemik hastalarda), 60 saniyeden daha uzun bir sürede
uygulanmalıdır. Uygulama için küçük bir ven seçilmişse, uygulama
sonrası serum fizyolojik ile ven yıkanmalıdır. Atrakuryum hipnotiktir
ve kan transfüzyonunun infüzyon yolundan uygulanmamalıdır. Yanıklı
hastalarda direnç gelişebilir. Bu hastalarda yanıktan beri geçen süre
ve yanığın büyüklüğüne göre doz artırılması gerekebilir. Atrakuryumun
metaboliti olan laudanosin, yüksek dozlarda laboratuvar hayvanlarına
uygulandığında geçici hipotansiyon ve bazı türlerde serebral eksitatör
etkilerle ilişkili bulunmuştur. İnsanların atrakuryuma maruz kalma
şekli gözönüne alındığında, atrakuryum ile cerrahi gevşeme altındaki
hastalara mutajenisite riski önemsiz kabul edilebilir. Karsinojenisite
ve fertilite çalışmaları yapılmamıştır. Hayvan çalışmaları
atrakuryumun fetal gelişme üzerine anlamlı etkileri olmadığını
göstermiştir. Hamilelikte anneye beklenen yararları fetüs üzerine
muhtemel risklerinden fazla olduğuna inanılan durumlarda
kullanılmalıdır. Sezaryen ameliyatlarında kas gevşemesini sürdürmek
için uygundur çünkü atrakuryum önerilen dozları takiben plasentadan
klinik açıdan anlamlı miktarda geçmez. anne sütüne geçip geçmediği
bilinmemektedir.
Yan Etkileri:
Uygulama ile ilgili olarak deride kızarıklık, hafif geçici
hipotansiyon veya bronkospazm bildirilmiş ve bu histamin
serbestlenmesine bağlanmıştır. Atrakuryum ile birlikte, bir ya da daha
fazla anestezik ilaç verilen hastalarda çok nadir olarak anaflaksiye
benzeyen reaksiyonlar bildirilmiştir. Nadiren atrakuryum ile birlikte
birçok diğer ilaçlar alan YBÜ hastalarında nöbetler bildirilmiştir. Bu
hastaların genellikle nöbetleri tetikleyen bir veya daha çok medikal
durumları vardı (örn; kraniyel travma, serebral ödem, viral ensefalit,
hipoksik ensefalopati, üremi). Atrakuryumun metaboliti olan laudanosin
ile nedensel ilişkisi saptanmamıştır. Klinik çalışmalarda, plazma
laudanosin konsantrasyonu ile nöbet oluşumu arasında herhangi bir
korelasyon görülmemiştir. YBÜ’ndeki beraberinde kortikosteroid alan
ciddi hastalarda kas gevşeticilerin uzun süreli kullanımını takiben
bazı kas güçsüzlüğü ve/veya miyopati raporları vardır.
İlaç Etkileşimleri:
Halotan, izofluran ve enfluran gibi inhalasyon anesteziklerinin birlikte
uygulanması ile atrakuryumun oluşturduğu nöromüsküler blok uzayabilir.
Antibiyotikler (aminoglikozidler, polimiksinler, spektinomisin,
tetrasiklinler, linkomisin ve klindamisin), antiaritmik ilaçlar (propranolol,
kalsiyum-antagonistleri, lidokain, prokainamid ve kinidin),
diüretikler (furosemid ve muhtemelen mannitol, tiyazid diüretikleri ve
asetazolamid), magnezyum sülfat, ketamin, lityum tuzları, ganglion
blokerler (trimetafan, heksametonyum) atrakuryum ile birlikte
uygulandıklarında nondepolarizan nöromüsküler blokun derinliğini
ve/veya süresini artırabilirler. Nadiren bazı ilaçlar latent myastenia
gravisi maskeleyebilir,kötüleştirebilir veya myastenik sendromu
indükleyebilir. Böyle bir gelişme, atrakuryuma artmış bir duyarlılığa
neden olabilir. Bu ilaçlar; çeşitli antibiyotikler, beta-blokerler (propranolol,
oksprenolol), antiaritmik ilaçlar (prokainamid, kinidin),
antiromatizmal ilaçlar (klorokin, D-penisilamin), trimetafan,
klorpromazin, steroidler, fenitoin ve lityumdur. Kronik antikonvülzan
tedavi uygulanan hastalarda nondepolarizan nöromüsküler blok başlaması
için geçen süre uzayabilir ve blok süresi kısalabilir. Birlikte diğer
non-depolarizan nöromüsküler blokerlerin uygulanması halinde,
uygulanan atrakuryumun eşdeğer etkili toplam dozlarından beklenenden
çok daha fazla nöromüsküler blokaj oluşabilir. Süksametonyum klorür
gibi depolarizan kas gevşeticiler, atrakuryum gibi nondepolarizan
ajanların nöromüsküler blok etki sürelerini uzatmak amacıyla
uygulanmamalıdır, çünkü bu antikolinesteraz ilaçlarla geri
döndürülmesi zor olabilen, uzamış ve kompleks bir bloka yol açabilir.
Yüksek pH’da inaktive olduğu için, tiyopenton veya herhangi bir alkali
ajan ile birlikte aynı şırıngada karıştırılmamalıdır.
İlginizi Çekebilecek Diğer İlaçlar:
İlaç hakkında yorum yapın!